Genesis Deeper ⑩ ស៊ីតាមចិត្តចុះ តែដើមមួយ — តើព្រះបន្ទូលដំបូងជាការហាមឃាត់មែនទេ? (លោកុប្បត្តិ ២:១៥-១៧)
ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។
ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់បានយកមនុស្សនោះទៅដាក់ក្នុងសួនច្បារអេដែន ឲ្យគាត់ធ្វើការ និងថែរក្សាសួននោះ។ រួចព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ទៅមនុស្សនោះថា «ឯងអាចស៊ីផ្លែពីដើមឈើគ្រប់ដើមក្នុងសួនច្បារនេះបានតាមចិត្ត តែផ្លែពីដើមសម្រាប់ដឹងខុសត្រូវនោះ មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ ដ្បិតនៅថ្ងៃណាដែលឯងស៊ី ឯងនឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន»។
— លោកុប្បត្តិ ២:១៥–១៧
១. ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅមនុស្សជាលើកដំបូង
នៅអត្ថបទមុននេះ យើងបានតាមទន្លេមួយដែលហូរចេញពីអេដែន។ សួនច្បារត្រូវបានរៀបចំរួចរាល់ ទឹកហូរកាត់ ហើយដើមឈើក៏ដុះឡើង។ ឥឡូវនេះដល់វេនរបស់មនុស្សហើយ
ខទី១៥ នាំគាត់ចូលទៅក្នុងសួននោះ
«ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់បានយកមនុស្សនោះទៅដាក់ក្នុងសួនច្បារអេដែន ឲ្យគាត់ធ្វើការ និងថែរក្សាសួននោះ»
នៅទីនេះ មនុស្សត្រូវបាន ប្រគល់ការងារឲ្យធ្វើ។ ការធ្វើស្រែចម្ការ និងការថែរក្សា។ សួនច្បារមិនមែនជាកន្លែងសម្រាប់មើលលេងទេ។ វាជាកន្លែងដែលត្រូវបានប្រគល់ឲ្យគាត់ថែ និងការពារ
រួចនៅខទី១៦ មានរឿងមួយកើតឡើងដែលមិនធ្លាប់មានពីមុន។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅមនុស្ស
នៅជំពូកទី១ ព្រះអង្គក៏បានមានព្រះបន្ទូលទៅមនុស្សដែរ។ តែពេលនោះជាព្រះបន្ទូលនៃការប្រទានពរ គឺឲ្យបង្កើតផល ឲ្យចម្រើនឡើង ឲ្យពេញផែនដី។ ខទី១៦ ខុសពីនោះ។ អត្ថបទនៅទីនេះប្រើពាក្យ «បង្គាប់» ហើយ នេះជាលើកដំបូងដែលពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងលោកុប្បត្តិ
ក្នុងលោកុប្បត្តិទាំងហាសិបជំពូក ឫសពាក្យហេព្រើរសម្រាប់ «បង្គាប់» ត្រូវបានប្រើ ម្ភៃមួយដង។ កន្លែងទីមួយគឺ ២:១៦។ ម្ភៃកន្លែងទៀតបន្តទៅណូអេ អ័ប្រាហាំ យ៉ាកុប និងយ៉ូសែប។ ដូច្នេះការនិយាយថា ការបង្គាប់ក្នុងព្រះគម្ពីរចាប់ផ្តើមនៅត្រង់នេះ មិនហួសហេតុទេ
បញ្ហាស្ថិតនៅត្រង់ខ្លឹមសារនៃបញ្ជាដំបូងនោះ
២. តែអ្វីដែលយើងចាំគឺ «មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ»
បើអានអត្ថបទនេះឮៗ ប្រហែលជាប្រយោគចុងក្រោយនឹងនៅជាប់ក្នុងចិត្តខ្លាំងជាងគេ
«…តែផ្លែពីដើមសម្រាប់ដឹងខុសត្រូវនោះ មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ ដ្បិតនៅថ្ងៃណាដែលឯងស៊ី ឯងនឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន»
អ្នកដែលធ្លាប់ឮរឿងនេះតៗគ្នា ភាគច្រើនក៏ចាំប្រយោគនេះមុនគេដែរ។ សួរក្មេងៗនៅថ្នាក់អាទិត្យ ចម្លើយស្ទើរតែដូចគ្នាទាំងអស់ គឺ «ព្រះអង្គហាមមិនឲ្យស៊ី តែគេស៊ី»។ ឯខទី១៥ និងខទី១៦ វិញ កម្រនឹកឃើញណាស់
ពីនោះរូបភាពមួយក៏កើតឡើងដោយឯកឯង។ ព្រះជាម្ចាស់សូនធ្វើមនុស្ស ដាក់គាត់នៅកន្លែងល្អ រួច បើកមាត់ជាមួយការហាមឃាត់
ត្រង់នេះចិត្តចាប់ផ្តើមមិនស្រួលបន្តិច។ ព្រះបន្ទូលដំបូងបំផុតដែលថ្លែងទៅមនុស្សដែលទើបត្រូវបានសូនធ្វើ បែរជាការកំហិតទៅវិញ។ អ្នកខ្លះទៅឆ្ងាយជាងនេះទៀត ហើយសួរសំណួរដែលនរណាក៏គិតដល់ គឺ «បើដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាដាំដើមឈើនោះតាំងពីដំបូង?»
សំណួរនេះមិនមែនជាការរករឿងទេ។ បើអានតាមលំដាប់មែន អត្ថបទពិតជាអានទៅដូច្នេះមែន។ ប៉ុន្តែគួរពិនិត្យមើលថា ការអានដូច្នេះកើតចេញ ពីអត្ថបទ ឬពីការចងចាំរបស់យើងចំពោះអត្ថបទ
៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ទម្ងន់មិនបានធ្លាក់លើការហាមឃាត់ទេ
ដាក់ខទី១៦ និងខទី១៧ ជាប់គ្នា រួចចាប់ផ្តើមមើល លំដាប់ដែលគេសរសេរ សិន
ខទី១៦ មកមុន គឺ «ឯងអាចស៊ីផ្លែពីដើមឈើគ្រប់ដើមក្នុងសួនច្បារនេះបានតាមចិត្ត»។ រួចខទី១៧ ទើបមកក្រោយ គឺ «តែផ្លែពីដើមសម្រាប់ដឹងខុសត្រូវនោះ មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ…»
ការអនុញ្ញាតមកមុន ហើយការហាមឃាត់មកក្រោយ។ ហើយ ទំហំក៏មិនស្មើគ្នាដែរ។ ការអនុញ្ញាតគ្របលើដើមឈើទាំងអស់ក្នុងសួន។ ការហាមឃាត់ចង្អុលទៅ ដើមមួយ នៅក្នុងនោះ។ អត្ថបទមិនបានរាប់ថាមានដើមឈើប៉ុន្មានទេ តែខទី៩ ប្រាប់ថាព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យដុះឡើងនូវដើមឈើគ្រប់ដើម «ដែលគួរមើល និងល្អសម្រាប់ជាអាហារ»។ ទាំងអស់នោះបើកចំហ។ មួយបិទ
ភាសាហេព្រើរបន្ថែមអ្វីមួយទៀត។ វាបង្ហាញ ថាទម្ងន់ធ្លាក់លើខាងណា
ភាសាហេព្រើរមានរបៀបមួយ គឺដាក់កិរិយាសព្ទដដែលពីរដងជាប់គ្នា ដើម្បីបន្ថែមកម្លាំង។ បើប្រែជាភាសាខ្មែរ វាចេញមកជា «ជាមិនខាន» ឬ «តាមចិត្ត» ជាដើម។ ក្នុងអត្ថបទខ្លីនេះ ការដាក់ពីរដងនោះលេចឡើង ពីរកន្លែង
កន្លែងទីមួយគឺ ស៊ី នៅខទី១៦។ អាកុល តូខែល (אָכֹל תֹּאכֵל) មានន័យត្រង់ថា «ស៊ីទៅ ឯងនឹងស៊ី»។ នេះជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរខ្មែរប្រែថា «ស៊ី…បានតាមចិត្ត»
កន្លែងទីពីរគឺ ស្លាប់ នៅចុងខទី១៧។ ម៉ូត តាមូត (מוֹת תָּמוּת) មានន័យត្រង់ថា «ស្លាប់ទៅ ឯងនឹងស្លាប់» ប្រែថា «នឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន»
ចុះការហាមឃាត់ខ្លួនឯងវិញ? ឃ្លា «មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ» នៅខទី១៧ គឺ ឡូ តូខាល់ (לֹא תֹאכַל)។ គ្មានការដាក់ពីរដងទេ។ មានតែពាក្យបដិសេធមួយ និងកិរិយាសព្ទមួយ សាមញ្ញបំផុតតាមដែលភាសាអាចធ្វើបាន
ដូច្នេះយើងបានដូចនេះ។ ពាក្យដែលថ្លែងដោយកម្លាំង មិនមែន «កុំស៊ី» ទេ គឺ «ស៊ីតាមចិត្តចុះ» និង «ឯងនឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន»។ ការហាមឃាត់ខ្លួនវាមិនមានការបញ្ជាក់កម្លាំងអ្វីសោះ
ហើយត្រង់នេះឆ្លើយនឹងអ្វីដែលរំខានយើងនៅផ្នែកទី២។ បញ្ជាដំបូងដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានដល់មនុស្ស មិនមែនជាការហាមឃាត់ទេ គឺជាការអនុញ្ញាត។ ការហាមឃាត់អង្គុយនៅក្នុងការអនុញ្ញាតដ៏ធំទូលាយនោះ ជាដើមឈើតែមួយ ហើយអ្វីដែលភ្ជាប់មកជាមួយមិនមែនការបញ្ជាក់កម្លាំងទេ គឺជា ប្រយោគមួយដែលប្រាប់ពីលទ្ធផល
មានរឿងមួយទៀត។ ដើមឈើនោះ មិនត្រូវបានលាក់ទុកទេ។ ខទី៩ ដាក់វា «នៅកណ្តាលសួនច្បារ»។ វាមិនត្រូវបានលាក់ក្នុងជ្រុងណាមួយជាអន្ទាក់ទេ។ ព្រះអង្គដាក់វានៅកន្លែងដែលមើលឃើញ ហើយប្រាប់មនុស្សថាវាជាអ្វី និងបើស៊ីទៅនឹងកើតអ្វីឡើង
៤. ពន្យល់ពាក្យ · បង្គាប់ · ស៊ីតាមចិត្ត · មិនត្រូវស៊ី · នឹងស្លាប់
① បង្គាប់ — ស៊ីវ៉ា (צִוָּה) ទម្រង់នៅខទី១៦ គឺ វ៉ាយេត្សាវ (וַיְצַו)។ មិនមែនជាការសុំ ឬការណែនាំទេ គឺជា ពាក្យដែលអ្នកមានអំណាចថ្លែងទៅអ្នកនៅក្រោមអំណាច។ ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ ឫសពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងលោកុប្បត្តិជាលើកដំបូងនៅ ២:១៦ ហើយខ្លឹមសាររបស់វាគឺ «ស៊ី»
② ស៊ីបានតាមចិត្ត — អាកុល តូខែល (אָכֹל תֹּאכֵל)។ កិរិយាសព្ទ អាខាល់ (אָכַל) ដែលមានន័យថា «ស៊ី» ដាក់ពីរដង។ ទម្រង់មុនចាប់ខ្លឹមសារ ហើយទម្រង់ក្រោយនាំប្រយោគទៅមុខ។ មិនមែន «អនុញ្ញាតឲ្យស៊ី» ប៉ុណ្ណោះទេ គឺជិតនឹង «ស៊ីទៅចុះតាមចិត្ត»។ ក្នុងលោកុប្បត្តិទាំងហាសិបជំពូក ការដាក់ពីរដងបែបនេះមានតែនៅកន្លែងនេះមួយគត់
③ មិនត្រូវឲ្យឯងស៊ីឡើយ — ឡូ តូខាល់ (לֹא תֹאכַל)។ កិរិយាសព្ទដដែល តែមិនដាក់ពីរដង។ មានតែពាក្យបដិសេធ ឡូ (לֹא) នៅពីមុខប៉ុណ្ណោះ។ ដាក់ជាប់នឹង ② រួចមើល នោះភាពខុសគ្នាលេចឲ្យឃើញ។ ខាងមួយថ្លែងពីរដង ខាងមួយថ្លែងម្ដងទេ
④ នឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន — ម៉ូត តាមូត (מוֹת תָּמוּת)។ កិរិយាសព្ទ មូត (מוּת) ដែលមានន័យថា «ស្លាប់» ដាក់ពីរដងដូច ② ដដែល។ ដូច្នេះ មានរឿងពីរក្នុងអត្ថបទនេះដែលថ្លែងដោយទម្ងន់ដូចគ្នា គឺសេរីភាពក្នុងការស៊ី និងអ្វីដែលនឹងកើតឡើងពីដើមឈើតែមួយនោះ
⑤ សម្រាប់ដឹងខុសត្រូវ — ដាអាត (דַּעַת) មានន័យថា «ការដឹង»។ ពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងលោកុប្បត្តិ តែពីរកន្លែងប៉ុណ្ណោះ គឺ ២:៩ និង ២:១៧ ហើយទាំងពីរដងសំដៅលើដើមឈើនេះ
៥. លោកុប្បត្តិប្រើ «នឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន» ម្ដងទៀត
អ្នកអានខ្លះជាប់នៅត្រង់ ម៉ូត តាមូត ហើយជាប់យូរទៀតផង។ «ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថានៅថ្ងៃដែលស៊ីនឹងស្លាប់ តែថ្ងៃនោះដង្ហើមមិនបានដាច់ទេ»
លោកុប្បត្តិខ្លួនឯងបង្ហាញយើងថាឃ្លានេះធ្វើអ្វី។ ក្នុងហាសិបជំពូកទាំងអស់ ម៉ូត តាមូត លេចឡើងពីរកន្លែង គឺនៅ ២:១៧ នេះ និងនៅ ២០:៧
នោះជាយប់បន្ទាប់ពីស្តេចអ័ប៊ីម៉ាឡេកនៃស្រុកគេរ៉ាបានយកនាងសារ៉ាទៅ ព្រោះលោកអ័ប្រាហាំបាននិយាយថានាងជាប្អូនស្រីរបស់គាត់។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅស្តេចអ័ប៊ីម៉ាឡេកក្នុងសុបិន
«ឥឡូវនេះ ចូរប្រគល់ប្រពន្ធរបស់អ្នកនោះទៅវិញ… នោះឯងនឹងរស់ តែបើឯងមិនប្រគល់នាងទៅវិញទេ ចូរដឹងថាឯង និងអស់អ្នកដែលជារបស់ឯង នឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន» (លោកុប្បត្តិ ២០:៧)
ឃ្លា «នឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន» នៅទីនោះ ជា ទម្រង់ដូចគ្នាបេះបិទ នឹង ២:១៧។ ប៉ុន្តែបើតាមរឿងបន្តទៅ ស្តេចអ័ប៊ីម៉ាឡេកមិនបានស្លាប់នៅថ្ងៃនោះទេ។ ស្តេចក្រោកពីព្រលឹមស្អែកឡើង ប្រគល់នាងសារ៉ាទៅវិញ ហើយលោកអ័ប្រាហាំក៏អធិស្ឋានឲ្យស្តេច
ដូច្នេះឃ្លានេះ មិនមែនជាការប្រកាសថាដង្ហើមនឹងដាច់នៅនឹងកន្លែងទេ។ វាជិតនឹងការអានសាលក្រមនៅតុលាការជាង។ វាប្រាប់ថា រឿងនេះជារឿងដែលនាំទៅរកសេចក្តីស្លាប់។ សម្រាប់ស្តេចអ័ប៊ីម៉ាឡេក សាលក្រមនោះមកជាមួយលក្ខខណ្ឌ ហើយពេលស្តេចបែរមកវិញ វាមិនត្រូវបានអនុវត្តទេ
មើលបែបនេះ ចម្លើយពីផ្នែកទី៣ ក៏ត្រូវបានបញ្ជាក់ម្ដងទៀត។ អ្វីដែលភ្ជាប់នៅចុងខទី១៧ មិនមែនជាការគំរាមទេ។ វាជា ការដែលព្រះអង្គប្រាប់មនុស្សជាមុនថា ផ្លូវណាដែលនាំទៅរកសេចក្តីស្លាប់។ បើមិនបានប្រាប់ទេ មនុស្សនឹងលូកដៃទៅផ្លែនោះដោយមិនដឹងថាវាជាអ្វីផង
៦. សម្រាប់យើងនៅថ្ងៃនេះ
គួរសួរខ្លួនឯងម្ដងថា យើងនិយាយអ្វីមុនគេ ពេលណែនាំព្រះគម្ពីរដល់អ្នកដែលទើបចាប់ផ្តើមរៀន
ទាំងនៅថ្នាក់អាទិត្យ ទាំងនៅក្រុមមនុស្សធំ ចំណាប់អារម្មណ៍ដំបូងចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ភាគច្រើនត្រូវបានសាងឡើងពី បញ្ជីរបស់ដែលមិនត្រូវធ្វើ។ មិនមែនដោយចេតនាអាក្រក់អ្វីទេ។ ការហាមឃាត់គ្រាន់តែនៅជាប់ក្នុងចិត្តជាងប៉ុណ្ណោះ។ ខាងអ្នកបង្រៀនក៏ដូច្នេះ ខាងអ្នករៀនក៏ដូច្នេះ
ប៉ុន្តែលំដាប់ដែលសរសេរក្នុងអត្ថបទ ផ្ទុយពីនោះ។ ការអនុញ្ញាតមកមុន វាទូលាយជាងឆ្ងាយ ហើយការហាមឃាត់អង្គុយនៅក្នុងនោះជាដើមឈើតែមួយ។ បញ្ជាដំបូងដែលកត់ទុកក្នុងព្រះគម្ពីរ មិនមែន «កុំធ្វើ» ទេ គឺ «ស៊ីទៅចុះតាមចិត្ត»
សប្តាហ៍នេះ បើអ្នកមានអត្ថបទណាមួយត្រូវបញ្ជូនទៅអ្នកដទៃ ប្រហែលជាគួរតាមលំដាប់ដែលអត្ថបទប្រើ។ មិនចាប់ផ្តើមពីអ្វីដែលបិទ តែ ចាប់ផ្តើមពីអ្វីដែលបើកចំហ។ ប្តូរតែលំដាប់ប៉ុណ្ណោះ រូបភាពដែលអ្នកស្តាប់យកទៅក៏ប្តូរដែរ
អត្ថបទត្រូវបានសរសេរតាមលំដាប់នោះ
«ឱព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់អើយ ទ្រង់បានដាក់មនុស្សក្នុងសួនច្បារ ហើយមានព្រះបន្ទូលឲ្យស៊ីតាមចិត្ត។ សូមឲ្យទូលបង្គំចាំថា ព្រះបន្ទូលដំបូងរបស់ទ្រង់មិនមែនជាការហាមឃាត់ទេ គឺជាការអនុញ្ញាត។ សូមកែចិត្តទូលបង្គំ ដែលមើលមិនឃើញអ្វីៗដែលទ្រង់បើកចំហយ៉ាងទូលាយ តែឃើញតែមួយដែលទ្រង់បិទ។ ពេលទូលបង្គំនិយាយពីទ្រង់ទៅអ្នកដទៃ សូមឲ្យទូលបង្គំរក្សាលំដាប់នោះ ហើយនិយាយពីអ្វីដែលទ្រង់បានប្រទាន មុននឹងនិយាយពីអ្វីដែលទ្រង់មិនបានប្រទាន។ អាម៉ែន។»
🕊 របៀបប្រើក្នុងបម្រើការ
សំណួរបើកមេរៀន
មុននឹងពន្យល់អ្វី សួរតែម្ដងថា «រឿងសួនច្បារអេដែន ប្រាប់មកមើល អ្នកដឹងអ្វីខ្លះ?» ដប់ដងប្រាំបួនដង អ្នកនឹងឮថា «ព្រះអង្គហាមមិនឲ្យស៊ី តែគេស៊ី»។ សរសេរចម្លើយទាំងនោះលើក្តារ ហើយទុកនៅទីនោះ រួចអានលោកុប្បត្តិ ២:១៦–១៧ ជាមួយគ្នា យឺតៗ
សកម្មភាព
បង្ហាញ រូបដើមឈើច្រើន និងដើមមួយ រួចឲ្យក្មេងៗរាប់ គឺដើមណាខ្លះស៊ីបាន ហើយដើមប៉ុន្មានស៊ីមិនបាន។ បន្ទាប់មកឲ្យក្រដាសធំមួយ ហើយឲ្យគូរដើមឈើឲ្យពេញ រួចដាក់សញ្ញាលើ ដើមតែមួយ។ លើកក្រដាសដែលគូររួចឡើង រួចសួរម្ដងទៀតថា ព្រះអង្គប្រទានច្រើនជាង ឬហាមច្រើនជាង?
ការអនុវត្ត
បង្ហាញ រូបមែកឈើមានផ្លែទុំ រួចសួរតែមួយសំណួរមុននឹងបញ្ចប់ថា «ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលអ្វីមុនគេ?» ដាក់វាជាប់នឹងចម្លើយដែលនៅលើក្តារតាំងពីដើមមេរៀន រួចឲ្យក្មេងៗមើលឃើញភាពខុសគ្នាដោយខ្លួនឯង
🖼️ រូបភាព៤សន្លឹកសម្រាប់ថ្ងៃនេះ · ចុចសង្កត់យូរ ឬចុចខាងស្តាំដើម្បីរក្សាទុក
កន្លែងដែលមនុស្សត្រូវបានដាក់ |
ឲ្យធ្វើការ និងថែរក្សា |
សួនច្បារទាំងមូល និងដើមមួយ |
ផ្លែដែលគាត់ស៊ីបានតាមចិត្ត |
📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · អាចប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។
🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។
🎨 រូបភាពការបង្កើតលោក ២៨សន្លឹកឥតគិតថ្លៃ — PNG ថ្លា · CC0 ចាប់ពីថ្ងៃទី១ដល់ថ្ងៃទី៧
🇰🇷 한국어 · 🇺🇸 English · 🇰🇭 ភាសាខ្មែរ (បច្ចុប្បន្ន)
Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទជា CC BY-NC 4.0 — បើបញ្ជាក់ប្រភព អាចប្រើដោយសេរីសម្រាប់គោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ។
Comments
Post a Comment