Genesis Deeper ⑰ អាវពីស្បែក · តើព្រះជាម្ចាស់បានបំពាក់អ្វីឲ្យមនុស្សដែលចាកចេញពីសួនច្បារ? (លោកុប្បត្តិ ៣:២០~២៤)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ⑰

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

អ័ដាមបានឲ្យឈ្មោះប្រពន្ធគាត់ថា «អេវ៉ា» ពីព្រោះនាងជា ម្តាយនៃមនុស្សទាំងអស់។ ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់ក៏ ធ្វើអាវពីស្បែក ឲ្យអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ពាក់បិទបាំងកាយ។ រួចព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «មើល មនុស្សបានត្រឡប់ដូចជាយើងមួយដែរ ទាំងដឹងខុសត្រូវផង ឥឡូវខ្លាចក្រែងវាលូកដៃទៅបេះផ្លែជីវិតស៊ីទៀត ហើយរស់ជារៀងរាបដរាបទៅ»។ ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់ក៏បណ្តេញគាត់ពីសួនច្បារអេដែនចេញ ឲ្យទៅភ្ជួររាស់ដី ដែលទ្រង់បានយកមកបង្កើតគាត់នោះវិញ។ ទ្រង់បណ្តេញមនុស្សចេញ ហើយដាក់ចេរូប៊ីននៅខាងកើតសួនច្បារអេដែន និងដាវដែលជាអណ្តាតភ្លើងរេបែរទៅគ្រប់ទិស ដើម្បីនឹងរក្សាផ្លូវទៅឯដើមជីវិត។

លោកុប្បត្តិ ៣:២០~២៤

១. សម្លៀកបំពាក់មួយឈុត នៅកណ្តាលរឿងនៃការបណ្តេញចេញ

មុននេះបន្តិច ព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅអ័ដាមថា «…ដ្បិតឯងជាធូលីដី ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ» (ខ ១៩)។ ឥឡូវនេះ រឿងសួនច្បារអេដែននៅសល់តែប្រាំខចុងក្រោយប៉ុណ្ណោះ។

ប្រាំខនោះកត់ត្រារឿងបីតាមលំដាប់។ ទីមួយ អ័ដាមហៅប្រពន្ធគាត់ថា អេវ៉ា (ខ ២០)។ ទីពីរ ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើអាវពីស្បែក ហើយបំពាក់ឲ្យមនុស្សទាំងពីរនាក់ (ខ ២១)។ ទីបី ព្រះជាម្ចាស់បណ្តេញមនុស្សចេញពីសួនច្បារ ហើយដាក់ចេរូប៊ីនឲ្យរក្សាផ្លូវទៅកាន់ដើមជីវិត (ខ ២២~២៤)។

រឿងចុងក្រោយនេះ អ្នករាល់គ្នាចាំបាន គឺអ័ដាម និងអេវ៉ាត្រូវបណ្តេញចេញពីសួនច្បារ។ ប៉ុន្តែនៅមុនរឿងនោះបន្តិច មានខមួយនិយាយអំពីសម្លៀកបំពាក់។ តើមនុស្សទាំងពីរនាក់ស្លៀកពាក់អ្វី ពេលចាកចេញពីសួនច្បារ? ហើយតើអ្នកណាជាអ្នកធ្វើសម្លៀកបំពាក់នោះ?

២. ពេលដែលនៅសល់តែពាក្យ «ត្រូវបណ្តេញចេញ»

អត្ថបទនេះ ច្រើនតែត្រូវបានសង្ខេបត្រឹមមួយឃ្លាថា «មនុស្សដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ត្រូវបណ្តេញចេញពីសួនច្បារ»។ ពាក្យនេះមិនខុសទេ។ ខ ២៤ ក៏និយាយយ៉ាងច្បាស់ថា «ទ្រង់បណ្តេញមនុស្សចេញ…»។

ប៉ុន្តែ ពេលសង្ខេបត្រឹមមួយឃ្លា ខ ២១ ក៏បាត់ទៅ។ អាវពីស្បែកត្រូវបានរំលងទៅ ដូចជាការតុបតែងរឿងប៉ុណ្ណោះ ហើយព្រះជាម្ចាស់នៅសល់ត្រឹមជាព្រះដែលបិទទ្វារ។ បើអានបែបនេះ សំណួរមួយក៏តាមមកដោយធម្មជាតិ៖ តើព្រះជាម្ចាស់ខ្ញាល់នឹងមនុស្សទាំងពីរនាក់ខ្លាំងណាស់ បានជាទ្រង់បែរខ្នងចេញពីពួកគេឬ?

ក្នុងថ្នាក់រៀន ក៏មានសំណួរដូចគ្នាដែរ៖ «តើព្រះជាម្ចាស់ចាប់ផ្ដើមស្អប់អ័ដាម និងអេវ៉ាហើយឬ?» បើមើលតែការបណ្តេញចេញ យើងអាចមានអារម្មណ៍បែបនោះ។ ប៉ុន្តែ អត្ថបទព្រះគម្ពីរបានដាក់ខមួយនៅមុនពេលបណ្តេញពួកគេចេញ ហើយខមួយនោះឆ្លើយសំណួរនេះ។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ពួកគេចេញទៅដោយស្លៀកអាវដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ហើយបំពាក់ឲ្យ

សូមប្រាប់ចម្លើយជាមុន។ មនុស្សទាំងពីរនាក់មិនត្រូវបានបណ្តេញចេញទាំងនៅខ្លួនទទេទេ។ មុននឹងបញ្ចេញពួកគេពីសួនច្បារ ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ ហើយបំពាក់ឲ្យពួកគេជាមុនសិន។ ពួកគេមិនបានចេញទៅដោយស្លៀកស្លឹកល្វាដែលខ្លួនក្លាស់ដោយដៃខ្លួនឯងទេ គឺចេញទៅដោយស្លៀក អាវពីស្បែកដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ហើយបំពាក់ឲ្យ។

បើដាក់ខ ២១ ក្បែរខ ៧ យើងនឹងឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា អ្នកណាជាអ្នកធ្វើសម្លៀកបំពាក់នោះ។ ខ ៧ និយាយអំពីមនុស្សទាំងពីរនាក់ដែលបានបរិភោគផ្លែឈើនោះថា «…គេដឹងថាខ្លួននៅជាអាក្រាត ក៏យកស្លឹកល្វាមកក្លាស់ធ្វើជាប្រដាប់ប៉ឹង»។ ជាភាសាហេព្រើរ ចុងឃ្លានេះមានន័យថា «ពួកគេបានធ្វើប្រដាប់ប៉ឹង សម្រាប់ខ្លួនគេ»។ ខ ២១ មានន័យថា «ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអាវពីស្បែក សម្រាប់អ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់»។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ខទាំងពីរប្រើកិរិយាសព្ទដូចគ្នា គឺ អាសា ដែលមានន័យថា «ធ្វើ» ហើយក៏មានពាក្យ «សម្រាប់» ដូចគ្នាដែរ។ ក្នុងខ ៧ មនុស្សបានធ្វើសម្រាប់ខ្លួនឯង ឯក្នុងខ ២១ ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្រាប់មនុស្ស។

ការបំពាក់ក៏ជាកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ពាក្យចុងក្រោយនៃខ ២១ ជាភាសាហេព្រើរ មានន័យថា «ទ្រង់បានបំពាក់ឲ្យពួកគេ»។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រែថា «…ឲ្យអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ពាក់…» ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកបំពាក់។ អត្ថបទមិនបាននិយាយថា មនុស្សទាំងពីរនាក់បានទទួលអាវ ហើយពាក់ខ្លួនឯងទេ គឺនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់បានបំពាក់ឲ្យពួកគេ។

អ្វីដែលអាវនេះបិទបាំង គឺរាងកាយអាក្រាតដដែល ដែលបានធ្វើឲ្យពួកគេរត់ទៅពួន។ អ័ដាមធ្លាប់ទូលឆ្លើយថា «…ក៏រត់ទៅពួន ដោយនឹកភ័យខ្លាច ពីព្រោះនៅខ្លួនទទេ» (ខ ១០)។ មនុស្សដែលរត់ទៅពួនក្នុងចំណោមដើមឈើ ដោយភ័យខ្លាចព្រោះនៅខ្លួនទទេ ឥឡូវនេះព្រះជាម្ចាស់បានបិទបាំងគាត់ដោយសម្លៀកបំពាក់។

សរុបមក គឺបែបនេះ៖ មនុស្សត្រូវចាកចេញពីសួនច្បារ ហើយផ្លូវទៅកាន់ដើមជីវិតក៏ត្រូវបិទដែរ។ ប៉ុន្តែ មុននឹងបញ្ចេញពួកគេពីសួនច្បារ អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើមុនគេ គឺ ការបំពាក់ឲ្យពួកគេ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាព្រះដែលបែរខ្នងចេញទេ គឺជាព្រះដែលបានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ដោយព្រះហស្តផ្ទាល់ ហើយបំពាក់ឲ្យមនុស្សដែលកំពុងចាកចេញ។

៤. ពាក្យ · អេវ៉ា អាវពីស្បែក និងការបំពាក់

① ឈ្មោះអេវ៉ា · ជាភាសាហេព្រើរគឺ ហាវ៉ា (חַוָּה)។ ខ ២០ ប្រាប់ហេតុផលនៃឈ្មោះនេះភ្លាម គឺនាងជាម្តាយនៃ «មនុស្សទាំងអស់»។ ពាក្យនេះជាភាសាហេព្រើរគឺ កុល ហាយ (כׇּל־חָי) មានន័យថា «អស់អ្នកដែលរស់»។ ឈ្មោះហាវ៉ា និងពាក្យហាយដែលមានន័យថា «រស់» មានសំឡេងស្រដៀងគ្នា។ អ័ដាមដាក់ឈ្មោះនេះ ភ្លាមៗក្រោយពីបានឮព្រះបន្ទូលថា «ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ»។ មនុស្សដែលទើបនឹងឮព្រះបន្ទូលអំពីសេចក្ដីស្លាប់ បានហៅប្រពន្ធរបស់ខ្លួនដោយឈ្មោះនៃជីវិត។ ហើយនៅខបន្ទាប់ភ្លាម ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ ហើយបំពាក់ឲ្យមនុស្សទាំងពីរនាក់ដែលត្រូវចាកចេញពីសួនច្បារ។

② អាវពីស្បែក · ជាភាសាហេព្រើរគឺ កុតណូត អោរ (כׇּתְנוֹת עוֹר)។ «ប្រដាប់ប៉ឹង» ដែលមនុស្សទាំងពីរនាក់បានក្លាស់ក្នុងខ ៧ គឺ ហាកូរ៉ូត (חֲגֹרֹת) ជាពាក្យដែលជិតនឹងខ្សែ ឬសំពត់ចងជុំវិញចង្កេះ។ ពាក្យកុតណូតក្នុងខ ២១ ជាពហុវចនៈនៃ ខេតូណេត (כְּתֹנֶת) ដែលសំដៅលើសម្លៀកបំពាក់ពាក់គ្របលើរាងកាយ។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យនេះលេចមកតែនៅទីនេះ និងក្នុងជំពូក ៣៧ ប៉ុណ្ណោះ។ ខេតូណេតក្នុងជំពូក ៣៧ គឺជាអាវដែលអ៊ីស្រាអែលបានធ្វើឲ្យយ៉ូសែប ពីព្រោះគាត់ ស្រឡាញ់យ៉ូសែប លើសជាងកូនឯទៀតទាំងអស់។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរហៅវាថា «អាវមួយដ៏មានពណ៌ច្រើន» គឺប្រើពាក្យ «អាវ» ដូចក្នុង ៣:២១ ដែរ។ អាវទាំងពីរដូចគ្នាត្រង់ថា អ្នកដែលពាក់មិនមែនជាអ្នករៀបចំអាវនោះដោយខ្លួនឯងទេ។ មនុស្សបានបិទបាំងចង្កេះដោយស្លឹកឈើ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ដែលគ្របរាងកាយឲ្យពួកគេ។

③ ការបំពាក់ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយ៉ាល់ប៊ីសេម (וַיַּלְבִּשֵׁם) មានន័យថា «ហើយទ្រង់បានបំពាក់ឲ្យពួកគេ»។ ទម្រង់វចនានុក្រមរបស់វាគឺ ហ៊ីលប៊ីស (הִלְבִּישׁ)។ ពាក្យនេះមិនមែនសំដៅលើការពាក់ខ្លួនឯងទេ គឺសំដៅលើការពាក់ឲ្យអ្នកដទៃ។ ក្នុងព្រះគម្ពីរហេព្រើរ ទម្រង់ វ៉ាយ៉ាល់ប៊ីសេម (וַיַּלְבִּשֵׁם) ដដែលនេះ លេចមកតែម្ដងទៀតប៉ុណ្ណោះក្រៅពីខ ២១ គឺនៅក្នុងលេវីវិន័យ ៨:១៣ ជាកន្លែងដែលលោកម៉ូសេបំពាក់អាវឲ្យពួកកូនអើរ៉ុន។ នៅទីនោះ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រើពាក្យ «បំពាក់អាវ» ហើយពាក្យហេព្រើរសម្រាប់អាវនោះ ក៏ជាខេតូណេតដូចគ្នា។ នៅកន្លែងទាំងពីរ ប្រធាននៃឃ្លាមិនមែនជាអ្នកពាក់ទេ គឺជាអ្នកដែលបំពាក់ឲ្យ។

៥. មួយទៀត · តើកិច្ចការ «ធ្វើការ» និង «ថែរក្សា» បានទៅណា?

ក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១៥ ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់មនុស្សនៅក្នុងសួនច្បារ ហើយប្រគល់កិច្ចការពីរឲ្យគាត់។

«…យកអ័ដាមទៅដាក់នៅក្នុងសួនច្បារអេដែន ឲ្យគាត់ធ្វើការ ហើយថែរក្សា»

«ធ្វើការ» ជាភាសាហេព្រើរគឺ អាវ៉ាដ ហើយ «ថែរក្សា» គឺ សាម៉ារ។ កិរិយាសព្ទទាំងពីរនេះលេចមកវិញ ក្នុងឈុតនៃការចាកចេញពីសួនច្បារ ប៉ុន្តែវាទៅកាន់កន្លែងផ្សេងគ្នា។

«ធ្វើការ» ឬអាវ៉ាដ នៅជាមួយមនុស្ស។ ក្នុងខ ២៣ ព្រះជាម្ចាស់បានបណ្តេញគាត់ចេញ «…ឲ្យទៅភ្ជួររាស់ដី…»។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រែនៅទីនេះថា «ភ្ជួររាស់» ប៉ុន្តែវាជាពាក្យអាវ៉ាដដូចគ្នានឹង «ធ្វើការ» ក្នុង ២:១៥។ ពាក្យនេះលេចមកជាលើកដំបូងក្នុង ២:៥ ដែលនិយាយអំពីពេលដែល «…គ្មានមនុស្សណានឹងភ្ជួររាស់ដីផង»។ សូម្បីតែនៅក្រៅសួនច្បារ មនុស្សនៅតែជាអ្នកភ្ជួររាស់ដីដដែល។

«ថែរក្សា» ទៅកាន់ចេរូប៊ីន។ ក្នុងខ ២៤ ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់ចេរូប៊ីន និងដាវអណ្តាតភ្លើង «…ដើម្បីនឹងរក្សាផ្លូវទៅឯដើមជីវិត»។ នៅទីនេះ អ្នកអានភាសាខ្មែរក៏អាចឃើញខ្សែចំណងនេះដោយផ្ទាល់ ពីព្រោះ ២:១៥ និយាយថា «ថែរក្សា» ហើយ ៣:២៤ និយាយថា «រក្សា»។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ សាម៉ារលេចមកជាលើកដំបូងក្នុង ២:១៥ ហើយលើកទីពីរគឺនៅទីនេះ។ «ថែរក្សា» ដែលធ្លាប់ប្រគល់ឲ្យមនុស្សក្នុង ២:១៥ ឥឡូវនេះត្រូវបានប្រគល់ឲ្យចេរូប៊ីន។ អ្វីដែលពួកគេរក្សា ក៏មិនមែនជាសួនច្បារទៀតដែរ គឺ «ផ្លូវទៅឯដើមជីវិត»។

ដូច្នេះ កិច្ចការ «ថែរក្សា» បានចេញពីដៃមនុស្សទៅហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណា មិនមែនអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានដកចេញពីមនុស្សដែលចាកចេញពីសួនច្បារនោះទេ។ មនុស្សបានចេញទៅដោយស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ហើយបំពាក់ឲ្យ ទាំងនៅតែមានកិច្ចការភ្ជួររាស់ដីនៅក្នុងដៃ។

៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ សូម្បីតែពេលព្រះជាម្ចាស់បញ្ចេញមនុស្ស ទ្រង់មិនបានបញ្ចេញពួកគេទាំងនៅខ្លួនទទេឡើយ។

ព្រះជាម្ចាស់មិនបានលុបលទ្ធផលនៃកំហុសចោល ដូចជាមិនដែលមានរឿងអ្វីកើតឡើងនោះទេ។ មនុស្សទាំងពីរនាក់ត្រូវចាកចេញពីសួនច្បារ។ ប៉ុន្តែ នៅថ្ងៃដែលពួកគេចាកចេញ អ្វីដែលពួកគេស្លៀកពាក់ មិនមែនជាស្លឹកឈើដែលពួកគេក្លាស់ដោយខ្លួនឯងទេ គឺជាសម្លៀកបំពាក់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ហើយបំពាក់ឲ្យដោយព្រះហស្តផ្ទាល់។

យើងក៏មានថ្ងៃដែលត្រូវទទួលយកលទ្ធផលនៃកំហុសរបស់ខ្លួនដែរ។ នៅថ្ងៃបែបនោះ ពេលខ្លះយើងខិតខំក្លាស់អ្វីមួយដោយខ្លួនឯង ដើម្បីបិទបាំងសេចក្ដីខ្មាស ដូចមនុស្សទាំងពីរនាក់ក្នុងខ ៧ ដែរ។

នៅពេលនោះ យើងអាចនឹកឃើញលោកុប្បត្តិ ៣:២១។ ស្លឹកឈើដែលយើងក្លាស់ មិនមែនជាអ្វីៗទាំងអស់ទេ។ មានព្រះជាម្ចាស់ដែលបានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ដោយព្រះហស្តផ្ទាល់ ហើយបំពាក់ឲ្យមនុស្សដែលកំពុងចាកចេញ។

«ឱព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានធ្វើសម្លៀកបំពាក់ ហើយបំពាក់ឲ្យមនុស្សជាមុន មុនពេលពួកគេចាកចេញពីសួនច្បារ សូមឲ្យយើងខ្ញុំនឹកចាំពីកិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើ នៅពេលដែលយើងខ្ញុំខិតខំបិទបាំងសេចក្ដីខ្មាសដោយខ្លួនឯង។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំជឿលើព្រះគុណដែលមិនបញ្ចេញយើងខ្ញុំទាំងនៅខ្លួនទទេ សូម្បីតែនៅថ្ងៃដែលយើងខ្ញុំត្រូវទទួលយកលទ្ធផលនៃកំហុសរបស់ខ្លួន។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំដើរក្នុងថ្ងៃនេះ ដោយស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលទ្រង់បានបំពាក់ឲ្យ។ អាម៉ែន»។

🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក

សំណួរបើក
សួរថា «ពេលអ័ដាម និងអេវ៉ាចាកចេញពីសួនច្បារ តើពួកគេស្លៀកពាក់អ្វី?» ក្មេងៗជាច្រើននឹងឆ្លើយថា «សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្លឹកឈើ»។ ទុកចម្លើយទាំងនោះដដែល ហើយអានលោកុប្បត្តិ ៣:៧ និង ៣:២១ ជាមួយគ្នាម្ដងមួយខ។

សកម្មភាព
បង្ហាញ រូបភាពទី ២ ថ្ងៃនេះ (មនុស្សទាំងពីរនាក់ស្លៀកស្លឹកល្វា) និង រូបភាពទី ៣ ថ្ងៃនេះ (មនុស្សទាំងពីរនាក់ស្លៀកអាវពីស្បែក) នៅក្បែរគ្នា។ សួរថា «តើអ្នកណាធ្វើសម្លៀកបំពាក់ស្លឹកឈើ? តើអ្នកណាធ្វើអាវពីស្បែក?» ហើយពន្យល់ថា ខ ៧ និយាយថាមនុស្សទាំងពីរនាក់បានធ្វើសម្រាប់ខ្លួនឯង ឯខ ២១ និយាយថាព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសម្រាប់ពួកគេ។ ចុងក្រោយ បង្ហាញ រូបភាពទី ១ ថ្ងៃនេះ (មនុស្សទាំងពីរនាក់ដើរចេញពីសួនច្បារ) ហើយឲ្យក្មេងៗរកមើលថា ពួកគេស្លៀកអ្វីពេលចេញទៅ។

ការអនុវត្ត
ឲ្យក្មេងម្នាក់ៗគូររូបសម្លៀកបំពាក់មួយនៅលើក្រដាស ហើយសរសេរនៅខាងក្នុងថា «ព្រះជាម្ចាស់បានបំពាក់ឲ្យមនុស្សដែលកំពុងចាកចេញ»។ នៅជុំវិញរូបនោះ ឲ្យពួកគេចម្លងលោកុប្បត្តិ ៣:២១។ ឲ្យពួកគេយករូបដែលគូររួចទៅផ្ទះ ហើយបិទនៅកន្លែងដែលងាយមើលឃើញ រួចប្រាប់ពួកគេថា នៅថ្ងៃណាដែលខកចិត្តព្រោះធ្វើខុស ពួកគេអាចមើលរូបនេះ ហើយនឹកឃើញខ ២១។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក

បណ្តេញគាត់ពីសួនច្បារអេដែនចេញ	ម្តាយនៃមនុស្សទាំងអស់
ធ្វើអាវពីស្បែក ឲ្យអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ពាក់	រក្សាផ្លូវទៅឯដើមជីវិត

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (ChatGPT)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ Origin Bible #3 · ដើមឈើហាមឃាត់ · វីដេអូ PPT និងស្គ្រីបគ្រូ ឥតគិតថ្លៃ
🎨 ដើមឈើហាមឃាត់ · រូបភាពឥតគិតថ្លៃ ២៨ · PNG ថ្លា · CC0 សួនច្បារ ដើមឈើ និងស្លឹកល្វា

🇰🇷 한국어  ·  🇺🇸 English  ·  🇰🇭 ភាសាខ្មែរ (បច្ចុប្បន្ន)

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។