Genesis Deeper ㊼ សូម្បីតែចេសមួយសរសៃ · ហេតុអ្វីបានជាអាប់រ៉ាមមិនព្រមយកទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលស្ដេចក្រុងសូដុមឲ្យ? (លោកុប្បត្តិ ១៤:១៧~២៤)
លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㊼ ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។ កាលអាប់រ៉ាមបានត្រឡប់មកពីវាយកេដូឡោមើរ និងពួកស្ដេចដែលនៅជាមួយនឹងទ្រង់វិញហើយ នោះស្ដេចក្រុងសូដុមក៏ចេញមកទទួលគាត់ នៅត្រង់វាលច្រកភ្នំសាវេ គឺជាច្រកភ្នំនៃស្ដេច ហើយម៉ិលគីស្សាដែកជាស្ដេចក្រុងសាឡិម ក៏នាំយកនំបុ័ង និងស្រាទំពាំងបាយជូរមក ព្រោះទ្រង់ជាសង្ឃរបស់ព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត ទ្រង់ប្រទានពរដល់គាត់ថា សូមឲ្យអាប់រ៉ាមបានពរពីព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត ជាម្ចាស់នៃស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ហើយសូមព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុតបានប្រកបដោយព្រះពរ គឺព្រះអង្គដែលបានប្រគល់ខ្មាំងសត្រូវមកក្នុងកណ្ដាប់ដៃឯង រួចអាប់រ៉ាមក៏ថ្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ពីគ្រប់របស់ទាំងអស់ដល់ទ្រង់។ ឯស្ដេចក្រុងសូដុមក៏មានព្រះបន្ទូលនឹងអាប់រ៉ាមថា ចូរឲ្យតែមនុស្សមកខ្ញុំបានហើយ ឯរបស់ទ្រព្យទាំងប៉ុន្មាន ចូរយកទុកជារបស់ផងអ្នកចុះ តែអាប់រ៉ាមទូលទៅស្ដេចក្រុងសូដុមថា ទូលបង្គំបានលើកដៃស្បថចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត ជាម្ចាស់នៃស្ថានសួគ៌ និងផែនដីថា ទូលបង្គំនឹងមិនយកអ្វីសោះ សូម្បីតែចេសមួយសរសៃ ឬខ្សែ...