Genesis Deeper ⑱ អំពើបាបដេកនៅមាត់ទ្វារ · តើព្រះជាម្ចាស់ទុកកាអ៊ីនដែលកំពុងខឹងចោលឬ? (លោកុប្បត្តិ ៤:១~៧)
ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។
អ័ដាមបានស្គាល់អេវ៉ាជាប្រពន្ធ ហើយនាងមានទំងន់ បង្កើតបានកាអ៊ីន រួចនាងនិយាយថា «ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ ដោយព្រះយេហូវ៉ាប្រោសប្រទាន»។ នាងក៏បង្កើតបានអេបិល ជាប្អូនរបស់កាអ៊ីនទៀត។ អេបិលជាអ្នកគង្វាលហ្វូងចៀម ឯកាអ៊ីនជាអ្នកធ្វើស្រែចម្ការ។ កន្លងក្រោយមក កាអ៊ីនបានយកផលដែលកើតពីដី មកថ្វាយជាតង្វាយដល់ព្រះយេហូវ៉ា។ អេបិលក៏យកកូនដំបូងពីហ្វូងចៀម ព្រមទាំងខ្លាញ់វា មកថ្វាយដែរ។ ព្រះយេហូវ៉ាសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះអេបិល និងតង្វាយរបស់គាត់ ប៉ុន្តែមិនសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះកាអ៊ីន និងតង្វាយរបស់គាត់ទេ។ កាអ៊ីនខឹងយ៉ាងខ្លាំង ហើយទឹកមុខរបស់គាត់ស្រពោនចុះ។ ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលទៅកាអ៊ីនថា «ហេតុអ្វីបានជាឯងខឹង? ហេតុអ្វីបានជាទឹកមុខឯងស្រពោនចុះដូច្នេះ? បើឯងប្រព្រឹត្តល្អ តើមុខឯងមិនបានងើបឡើងវិញទេឬ? បើឯងមិនប្រព្រឹត្តល្អទេ អំពើបាបកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារ វាចង់បានឯង ប៉ុន្តែឯងត្រូវមានអំណាចលើវា»។
លោកុប្បត្តិ ៤:១~៧
១. កូនប្រុសដំបូងដែលកើតនៅក្រៅសួនច្បារ
មនុស្សទាំងពីរនាក់ដែលបានចាកចេញពីសួនច្បារអេដែន ឥឡូវនេះមានកូនប្រុសដំបូង។ អេវ៉ាបីកូន ហើយនិយាយថា
«…ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ ដោយព្រះយេហូវ៉ាប្រោសប្រទាន»
ជាភាសាហេព្រើរ ឈ្មោះកាអ៊ីនគឺ កាយិន ដែលមានសំឡេងស្រដៀងនឹងពាក្យ កានីធី ដែលមានន័យថា «ខ្ញុំបានទទួល»។ នេះជាជីវិតដំបូងដែលមនុស្សទទួលបាននៅក្រៅសួនច្បារ ហើយអេវ៉ាបានទទួលកូននេះ ជាកូនដែលព្រះយេហូវ៉ាប្រទានមក។
បន្ទាប់មក អេបិលក៏កើតមក ហើយកូនប្រុសទាំងពីរធំឡើង ម្នាក់ៗមានការងាររៀងខ្លួន។ អេបិលគង្វាលចៀម ឯកាអ៊ីនធ្វើស្រែចម្ការ។ យូរៗទៅ បងប្អូនទាំងពីរនាក់បានយកអ្វីដែលខ្លួនទទួលបានពីការងាររបស់ខ្លួន មកថ្វាយព្រះយេហូវ៉ា។ កាអ៊ីនថ្វាយផលពីដី ឯអេបិលថ្វាយកូនដំបូងពីហ្វូងចៀម ព្រមទាំងខ្លាញ់វា។
ប៉ុន្តែ លទ្ធផលមិនដូចគ្នាទេ។ ព្រះយេហូវ៉ាសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះអេបិល និងតង្វាយរបស់គាត់ ប៉ុន្តែមិនសព្វព្រះហឫទ័យចំពោះកាអ៊ីន និងតង្វាយរបស់គាត់ទេ។ កាអ៊ីនខឹងយ៉ាងខ្លាំង ហើយទឹកមុខរបស់គាត់ស្រពោនចុះ។
ត្រង់នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ ពេលកាអ៊ីនខឹង ព្រោះតង្វាយរបស់គាត់មិនត្រូវបានទទួល តើព្រះជាម្ចាស់ទុកគាត់ចោលឬ?
២. ការអានដែលឈប់ត្រឹមសំណួរ «ហេតុអ្វីមិនទទួល?»
អ្នកអានភាគច្រើនឈប់នៅកន្លែងតែមួយក្នុងអត្ថបទនេះ៖ «ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មិនទទួលតង្វាយរបស់កាអ៊ីន?» ក្នុងថ្នាក់រៀន នេះក៏ជាសំណួរដំបូងដែលក្មេងៗសួរដែរ។
ប៉ុន្តែ អត្ថបទព្រះគម្ពីរមិនបានពន្យល់ហេតុផលនោះឲ្យវែងទេ។ ការទទួល និងការមិនទទួលតង្វាយ ត្រូវបានកត់ត្រាយ៉ាងខ្លីនៅក្នុងខ ៤ និងផ្នែកដំបូងនៃខ ៥ ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ បើយើងឈប់ត្រឹមតែសំណួរនេះ រឿងនេះងាយនឹងត្រូវចងចាំបែបនេះ៖ ព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសអេបិល កាអ៊ីនត្រូវបានរុញចោល ហើយកាអ៊ីនដែលត្រូវបានរុញចោលនោះ ក៏បានសម្លាប់ប្អូនរបស់ខ្លួននៅទីបំផុត។
បើរឿងនេះនៅក្នុងចិត្តក្មេងៗបែបនោះ ពួកគេនឹងស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ថាជាព្រះដែលស្រឡាញ់តែកូនម្នាក់ ហើយយល់ថាកាអ៊ីនជាមនុស្សអាក្រក់តាំងពីដំបូង។ ហើយខពីរដែលនៅចន្លោះការមិនទទួលតង្វាយ និងការសម្លាប់ប្អូន ក៏បាត់ពីរឿងទៅ។
ខពីរនោះ គឺខ ៦ និង ៧ ជាកន្លែងដែលអត្ថបទពិតជាប្រើពាក្យច្រើនជាង។ ភ្លាមៗក្រោយពីរឿងតង្វាយចប់ ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលទៅកាអ៊ីន។ ក្នុងរឿងនេះទាំងមូល កាអ៊ីនជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់។
៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ពាក្យ «បាប» ដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរ មកជាការព្រមាន
សូមប្រាប់ចម្លើយជាមុន។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានទុកកាអ៊ីនដែលកំពុងខឹងចោលទេ។ មុនពេលកាអ៊ីនធ្វើអន្តរាយប្អូនរបស់ខ្លួន ព្រះជាម្ចាស់បានយាងមករកគាត់ជាមុន ព្រមានគាត់អំពីគ្រោះថ្នាក់ ហើយប្រាប់គាត់អំពីផ្លូវដែលអាចឈ្នះបាន។
ក្នុងព្រះបន្ទូលនោះ មានពាក្យមួយដែលគួរកត់សម្គាល់ គឺពាក្យ «បាប»។ ខ ៧ នេះហើយ ជាកន្លែងដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរ ដែលពាក្យ «បាប» លេចមក។
រឿងនេះប្រហែលជាគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល ពីព្រោះរឿងដែលមនុស្សមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ជាលើកដំបូង គឺនៅក្នុងជំពូក ៣។ ប៉ុន្តែ ក្នុងជំពូក ៣ ពាក្យ «បាប» មិនលេចមកសូម្បីតែម្ដងទេ។ ទោះបីអានលោកុប្បត្តិ ជំពូក ១ ដល់ ៣ ជាភាសាខ្មែរ ឬជាភាសាហេព្រើរក៏ដោយ ក៏ដូច្នោះដែរ។ ពេលពាក្យនេះចូលមកក្នុងព្រះគម្ពីរជាលើកដំបូង វាមិនមែននៅក្នុងឈុតដែលវិនិច្ឆ័យរឿងដែលបានកើតឡើងរួចហើយនោះទេ គឺនៅក្នុងព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រាប់កាអ៊ីនជាមុន ទុកជាការព្រមាន។
«…បើឯងមិនប្រព្រឹត្តល្អទេ អំពើបាបកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារ វាចង់បានឯង ប៉ុន្តែឯងត្រូវមានអំណាចលើវា»
ក្នុងឃ្លានេះ អំពើបាបនៅខាងក្រៅនៅឡើយ។ វាដេករង់ចាំនៅមាត់ទ្វារ ប៉ុន្តែវាមិនទាន់ចូលមកខាងក្នុងទេ។ ទាល់តែដល់ខបន្ទាប់ គឺខ ៨ ទើបកាអ៊ីនធ្វើអន្តរាយប្អូនរបស់ខ្លួន។
ហើយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនបានបញ្ចប់ត្រឹមការព្រមានទេ។ ពាក្យចុងក្រោយគឺ «ឯងត្រូវមានអំណាចលើវា»។ អំពើបាបចង់បានកាអ៊ីន ប៉ុន្តែកាអ៊ីនអាចមានអំណាចលើអំពើបាបបាន។ សូម្បីតែនៅថ្ងៃដែលតង្វាយរបស់គាត់មិនត្រូវបានទទួល ក៏ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់កាអ៊ីនថា ផ្លូវនៅតែបើកចំហ។
៤. ពាក្យ · បាប ដេក ចង់បាន និងមានអំណាច
① បាប · ជាភាសាហេព្រើរគឺ ហាតាត (חַטָּאת)។ នាមនេះមកពីកិរិយាសព្ទដែលមានន័យថា «ខុសគោលដៅ»។ ពួកចៅហ្វាយ ២០:១៦ និយាយអំពីទាហានប្រើដៃឆ្វេងប្រាំពីររយនាក់ ដែល «…អាចបាញ់ដោយក្រួស ត្រូវដល់សក់១សរសៃបានឥតខុសឡើយ»។ ពាក្យ «ឥតខុស» នោះ ជាភាសាហេព្រើរ គឺកិរិយាសព្ទដដែលនេះ ដែលមានពាក្យ «មិន» នៅពីមុខ។ អំពើបាប គឺការខុសគោលដៅ។ ពាក្យហាតាតក៏អាចមានន័យថា «តង្វាយលោះបាប» ផងដែរ ហេតុនេះហើយបានជាព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរខ្លះប្រែខ ៧ ថា «…តង្វាយលោះបាបដេកនៅមាត់ទ្វារ…»។ ក្នុងព្រះគម្ពីរនោះ ពាក្យ «បាប» ក៏លេចមកជាលើកដំបូងនៅក្នុងខ ៧ នេះដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រើពាក្យហាតាត ដែលមានន័យថា «ខុសគោលដៅ» នេះ ជាលើកដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយនៅពេលនោះ ទ្រង់បានបង្ហាញកាអ៊ីនអំពីផ្លូវដែលមិនខុសគោលដៅផង។
② ដេក · ជាភាសាហេព្រើរគឺ រ៉ូវេត (רֹבֵץ)។ កិរិយាសព្ទនេះប្រើសម្រាប់សត្វដែលបន្ទាបខ្លួន ហើយដេកក្រាប។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ វាលេចមកជាលើកដំបូងនៅ ៤:៧។ ក្រោយមក វាប្រើសម្រាប់ «…ចៀម៣ហ្វូងដេកនៅត្រង់នោះ…» ក្បែរអណ្តូង (២៩:២) ហើយសម្រាប់យូដា ដែលយ៉ាកុបនិយាយថា «…វាបានក្រាបចុះ បានដេកដូចជាសិង្ហ…» (៤៩:៩)។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រើពាក្យ «ដេក» ដូចគ្នានៅកន្លែងទាំងបីនេះ។ ខ ៧ បង្ហាញអំពើបាបដូចជាសត្វដែលដេកក្រាបនៅមាត់ទ្វារ។ សត្វដែលដេកក្រាប មិនទាន់លោតចាប់ទេ ហេតុនេះហើយបានជានៅមានចន្លោះសម្រាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។
③ ចង់បាន · ជាភាសាហេព្រើរគឺ តេស៊ូកាតូ (תְּשׁוּקָתוֹ)។ នេះជាពាក្យ តេស៊ូកា ដែលមានន័យថា «សេចក្ដីប្រាថ្នា» ហើយមានពាក្យ «របស់វា» ភ្ជាប់មកជាមួយ។ តេស៊ូកា សំដៅលើចិត្តដែលទាញឆ្ពោះទៅរកអ្វីមួយ ហើយក្នុងព្រះគម្ពីរហេព្រើរទាំងមូល វាលេចមកតែបីដងប៉ុណ្ណោះ គឺលោកុប្បត្តិ ៣:១៦ លោកុប្បត្តិ ៤:៧ និងម្ដងទៀតនៅក្នុងបទចំរៀងសាឡូម៉ូន។ ក្នុងខ ៧ អ្នកដែលមានចិត្តប្រាថ្នានេះ មិនមែនជាកាអ៊ីនទេ គឺជាអំពើបាប។ អំពើបាបកំពុងទាញឆ្ពោះមករកកាអ៊ីន។
④ មានអំណាច · ជាភាសាហេព្រើរគឺ ទីមសុល (תִּמְשׇׁל)។ នេះជាកិរិយាសព្ទ ម៉ាសាល ដែលមានន័យថា «គ្រប់គ្រង» ក្នុងទម្រង់ «ឯងត្រូវគ្រប់គ្រង»។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យពីឫសនេះលេចមកជាលើកដំបូងនៅ ១:១៦ និង ១:១៨ ជាកន្លែងដែលព្រះជាម្ចាស់ដាក់តួពន្លឺ ឲ្យគ្រប់គ្រងលើពេលថ្ងៃ និងពេលយប់។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រែ ១:១៨ ថា «ឲ្យមានអំណាចនៅពេលថ្ងៃ និងពេលយប់…» ហើយក្នុង ៤:៧ ក៏ប្រើពាក្យ «អំណាច» ដូចគ្នាដែរ។ អំណាចដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ប្រគល់ឲ្យព្រះអាទិត្យ និងព្រះចន្ទ ឥឡូវនេះទ្រង់ប្រគល់ឲ្យកាអ៊ីន។ កាអ៊ីនជាអ្នកដែលអាចឈ្នះអំពើបាបដែលនៅមាត់ទ្វារបាន។
៥. មួយទៀត · ព្រះជាម្ចាស់បានទតឃើញទឹកមុខដែលស្រពោន
ក្នុងអត្ថបទខ្លីនេះ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីមុខរបស់កាអ៊ីនពីរដង។
ក្នុងខ ៥ ពាក្យ «ទឹកមុខស្រពោនចុះ» ជាភាសាហេព្រើរ មានន័យត្រង់ៗថា «មុខរបស់គាត់បានធ្លាក់ចុះ»។ ក្នុងខ ៦ ព្រះជាម្ចាស់យកពាក្យដដែលនោះមកសួរថា «…ហេតុអ្វីបានជាទឹកមុខឯងស្រពោនចុះដូច្នេះ?» គឺ «ហេតុអ្វីបានជាមុខឯងធ្លាក់ចុះ?»។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យ «មុខធ្លាក់ចុះ» លេចមកតែនៅខ ៥ និងខ ៦ ប៉ុណ្ណោះ។
បន្ទាប់មក ក្នុងខ ៧ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា មុខនោះអាចងើបឡើងវិញបាន៖ «បើឯងប្រព្រឹត្តល្អ តើមុខឯងមិនបានងើបឡើងវិញទេឬ?…»។ ពាក្យ «ងើបឡើង» ជាភាសាហេព្រើរ គឺពាក្យតែមួយ សេអែត (שְׂאֵת) ដែលមានន័យថា «ការលើកឡើង»។
ពីមុខដែលធ្លាក់ចុះ ទៅកាន់មុខដែលងើបឡើង។ ព្រះជាម្ចាស់បានទតឃើញមុខរបស់កាអ៊ីនដែលធ្លាក់ចុះ ហើយទ្រង់ថែមទាំងប្រាប់កាអ៊ីនថា មុខនោះអាចងើបឡើងវិញដោយរបៀបណាផង។
៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ
អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាព្រះដែលយាងមកតែក្រោយពេលមនុស្សដួលរួចហើយនោះទេ គឺជាព្រះដែលមានព្រះបន្ទូលមុនគេ នៅមាត់ទ្វារ មុនពេលមនុស្សដួល។
ពេលកំហឹងកំពុងពេញចិត្តកាអ៊ីន ព្រះជាម្ចាស់មិនបានឈរមើលពីចម្ងាយ ហើយយាងមកតែក្រោយពេលរឿងបានកើតឡើងនោះទេ។ ទ្រង់បានកត់សម្គាល់ទឹកមុខដែលស្រពោនជាមុន ទ្រង់បានប្រាប់ឈ្មោះនៃអ្វីដែលកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារ ហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា កាអ៊ីនអាចមានអំណាចលើវាបាន។
ទឹកមុខរបស់កាអ៊ីន មិនមែនជារឿងចម្លែកសម្រាប់យើងទេ។ ទាំងក្នុងថ្នាក់រៀន និងនៅផ្ទះ មានថ្ងៃដែលយើងឃើញទឹកមុខក្មេងម្នាក់ដែលពេញដោយកំហឹង។ នៅថ្ងៃបែបនោះ យើងងាយនឹងគិតដល់ការស្តីបន្ទោស ក្រោយពេលរឿងបានកើតឡើងរួច។
លោកុប្បត្តិ ៤:៦~៧ បង្ហាញយើងនូវកន្លែងមួយដែលមកមុននោះ។ គឺជាកន្លែងដែលយើងកត់សម្គាល់ទឹកមុខដែលស្រពោន ជួយគ្នាដាក់ឈ្មោះអ្វីដែលកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារចិត្តនៅពេលនេះ ហើយនិយាយថា «ឯងអាចឈ្នះវាបាន»។ នោះជាកន្លែងដែលព្រះជាម្ចាស់បានឈរជាមុនសម្រាប់កាអ៊ីន។
«ឱព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានយាងទៅរកកាអ៊ីនជាមុន ពេលទឹកមុខគាត់ស្រពោនដោយកំហឹង ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ សូមឲ្យយើងខ្ញុំនឹកចាំពីព្រះគុណដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលមុនគេ សូម្បីតែពេលមានអ្វីមួយកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារចិត្តរបស់យើងខ្ញុំ។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយមានអំណាចលើអំពើបាប ហើយសូមឲ្យយើងខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សដែលកត់សម្គាល់ទឹកមុខស្រពោនរបស់អ្នកនៅក្បែរខ្លួនជាមុន។ អាម៉ែន»។
🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក
សំណួរបើក
សួរថា «ពេលប្អូនៗខឹង តើទឹកមុខប្រែជាយ៉ាងណា?» ហើយឲ្យក្មេងៗធ្វើមុខខឹង។ ពេលក្មេងៗឱនក្បាល ឬធ្វើមាត់ស្រួច ចូរនិយាយថា «ក្នុងព្រះគម្ពីរ ក៏មានមនុស្សម្នាក់ដែលទឹកមុខស្រពោន ព្រោះគាត់ខឹងដែរ» រួចអានលោកុប្បត្តិ ៤:៥ ជាមួយគ្នា ហើយប្រាប់ថា ពាក្យដែលប្រែថា ទឹកមុខ «ស្រពោន» ឬ «ក្រញូវ» នោះ ជាភាសាដើមមានន័យថា «មុខធ្លាក់ចុះ»។
សកម្មភាព
បង្ហាញ រូបភាពសិង្ហដេកនៅមុខទ្វារ ហើយសួរថា «តើសិង្ហនេះកំពុងធ្វើអ្វី?» ពេលមានចម្លើយដូចជា «វារង់ចាំ» ឬ «វាលាក់ខ្លួន» ចូរអានលោកុប្បត្តិ ៤:៧ ពីប្រអប់ព្រះបន្ទូលខាងលើ ហើយឲ្យក្មេងៗចង្អុលទៅពាក្យដែលប្រាប់ថា អ្វីកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារ។ បើព្រះគម្ពីរដែលក្មេងៗប្រើនៅផ្ទះ ឬនៅព្រះវិហារ សរសេរថា «តង្វាយលោះបាប» សូមប្រាប់ថា ជាភាសាហេព្រើរ វាជាពាក្យតែមួយនឹង «អំពើបាប»។ បន្ទាប់មក បង្ហាញ រូបភាពកាអ៊ីនអង្គុយតែម្នាក់ឯង ទាំងឱនក្បាល ហើយសួរថា «តើព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលចុងក្រោយទៅកាអ៊ីននេះថាដូចម្ដេច?» រួចអានឃ្លា «ឯងត្រូវមានអំណាចលើវា» ឲ្យឮៗជាមួយគ្នា។
ការអនុវត្ត
ឲ្យក្មេងម្នាក់ៗគូររូបទ្វារមួយនៅលើក្រដាស។ នៅមុខទ្វារ ឲ្យពួកគេសរសេររឿងមួយដែលដេកនៅមុខចិត្តរបស់ខ្លួន ពេលខឹង ឧទាហរណ៍ ចង់វាយគេ ចង់និយាយពាក្យអាក្រក់ ឬចង់បោះរបស់។ នៅខាងក្នុងទ្វារ ឲ្យពួកគេសរសេររឿងមួយដែលខ្លួននឹងសាកធ្វើក្នុងសប្តាហ៍នេះ ដើម្បីមានអំណាចលើវា។ រឿងតូចៗក៏បាន ដូចជារាប់ដល់ដប់ ដើរចេញមួយភ្លែត ឬប្រាប់គ្រូជាមុន។
🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក
ផលពីដី និងកូនដំបូងពីហ្វូងចៀម |
ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ ដោយព្រះយេហូវ៉ាប្រោសប្រទាន |
ហេតុអ្វីបានជាទឹកមុខឯងស្រពោនចុះ? |
អំពើបាបកំពុងដេកនៅមាត់ទ្វារ |
📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។
🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (ChatGPT)។
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ⑰ អាវពីស្បែក · ព្រះជាម្ចាស់បំពាក់អាវឲ្យមនុស្សដែលចាកចេញពីសួនច្បារ
🇰🇷 한국어 · 🇺🇸 English · 🇰🇭 ភាសាខ្មែរ (បច្ចុប្បន្ន)
Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។
Comments
Post a Comment