Genesis Deeper ㉖ ទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ · តើព្រះជាម្ចាស់ស្តាយ ដែលបានបង្កើតមនុស្សមែនឬ? (លោកុប្បត្តិ ៦:១~៨)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㉖

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

កាលមនុស្សចាប់ផ្ដើមមានគ្នាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី ហើយមានកូនស្រីៗកើតមកពីពួកគេ ពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឃើញថា កូនស្រីរបស់មនុស្សស្រស់ល្អ ក៏យកស្ត្រីណាដែលខ្លួនពេញចិត្តមកធ្វើជាប្រពន្ធ។ ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលថា «វិញ្ញាណអញនឹងមិននៅជាមួយមនុស្សជារៀងរហូតទេ ដ្បិតគេជាសាច់ឈាម អាយុរបស់គេនឹងមានត្រឹមតែ ១២០ ឆ្នាំ»។ នៅជំនាន់នោះ មានពួកនេភីលីមនៅលើផែនដី ហើយក្រោយនោះមកទៀត ពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ចូលទៅឯកូនស្រីរបស់មនុស្ស ហើយនាងទាំងនោះបង្កើតកូនឲ្យគេ។ អ្នកទាំងនោះជាមនុស្សខ្លាំងពូកែពីបុរាណ ជាមនុស្សមានល្បីឈ្មោះ។ ព្រះយេហូវ៉ាទតឃើញថា អំពើអាក្រក់របស់មនុស្សមានពេញនៅលើផែនដី ហើយគ្រប់ទាំងគំនិតដែលចិត្តគេគិត សុទ្ធតែអាក្រក់ជានិច្ច។ ព្រះយេហូវ៉ាក៏ស្តាយ ដែលទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សមកនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ។ ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលថា «អញនឹងលុបមនុស្សដែលអញបានបង្កើតមក ឲ្យបាត់ពីផែនដី ចាប់ពីមនុស្សរហូតដល់សត្វជើងបួន សត្វលូនវារ និងសត្វហើរលើអាកាស ដ្បិតអញស្តាយដែលអញបានបង្កើតគេមក»។ ប៉ុន្តែ ណូអេបានប្រកបដោយព្រះគុណនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា។

លោកុប្បត្តិ ៦:១~៨

១. ពេលផែនដីពោរពេញទៅដោយមនុស្ស

លោកុប្បត្តិ ជំពូក ៥ បានបញ្ចប់ដោយបញ្ជីពង្សាវតាររបស់មនុស្សដប់នាក់ ចាប់ពីអ័ដាមរហូតដល់ណូអេ។ ជំពូក ៦ សង្ខេបរយៈពេលដ៏យូរនោះក្នុងឃ្លាតែមួយ៖ «កាលមនុស្សចាប់ផ្ដើមមានគ្នាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី»។ នេះជាទិដ្ឋភាពដែលមនុស្សកើនចំនួនឡើងគ្រប់ទិសទីលើផែនដី ហើយកូនប្រុសៗ ស្រីៗ កើតមក។

ខ ២~៤ ដែលបន្តមក ត្រូវបានគេរាប់ជាផ្នែកមួយដែលខ្លីបំផុត ហើយពិបាកយល់បំផុតក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ។ អត្ថបទមិនបានពន្យល់ថា «ពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះជាម្ចាស់» ជានរណា ឬ «ពួកនេភីលីម» ជាមនុស្សបែបណាទេ។ តាំងពីយូរយារមកហើយ មានអ្នកខ្លះបានអានផ្នែកនេះតាមរបៀបផ្សេងៗគ្នា។ ការសិក្សានេះមិនជ្រើសរើសការអានណាមួយក្នុងចំណោមនោះទេ ប៉ុន្តែដើរតាមអ្វីដែលអត្ថបទបានកត់ត្រាយ៉ាងច្បាស់។ នៅខ ២ ពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឃើញថា កូនស្រីរបស់មនុស្សស្រស់ល្អ ហើយយកស្ត្រីណាដែលខ្លួនពេញចិត្តមកធ្វើជាប្រពន្ធ។ នៅខ ៣ ព្រះយេហូវ៉ាកំណត់អាយុរបស់មនុស្សត្រឹម ១២០ ឆ្នាំ។

បន្ទាប់មក នៅខ ៥~៦ ទម្ងន់នៃរឿងរ៉ាវផ្លាស់មកខាងព្រះជាម្ចាស់វិញ។ ព្រះយេហូវ៉ាទតឃើញថា អំពើអាក្រក់របស់មនុស្សមានពេញនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់ស្តាយ ដែលបានបង្កើតមនុស្សមកនៅលើផែនដី។ នៅខ ៧ ពាក្យ «អញស្តាយដែលអញបានបង្កើតគេមក» លេចមកម្ដងទៀត។ ព្រះអង្គដែលបានបង្កើតមនុស្ស ហើយទតឃើញថា «ល្អណាស់» ឥឡូវនេះ អត្ថបទកត់ត្រាថា ទ្រង់ស្តាយដែលបានបង្កើតគេ។ ដូច្នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ តើព្រះជាម្ចាស់ស្តាយ ដែលបានបង្កើតមនុស្សមែនឬ?

២. ការអានងាយៗពីរយ៉ាង

បើយើងស្តាប់ពាក្យ «ស្តាយ» តាមន័យដែលយើងប្រើរាល់ថ្ងៃ ចិត្តយើងនឹងមិនស្រួលទេ។ ជាធម្មតា មនុស្សស្តាយក្រោយពេលដឹងរឿងដែលខ្លួនមិនបានដឹងពីមុន ឬពេលដឹងថាការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនខុស។ បើអានខ ៦ បែបនោះ ព្រះជាម្ចាស់នឹងក្លាយជាព្រះអង្គដែលមិនបានជ្រាបថា ពេលទ្រង់បង្កើតមនុស្ស រឿងនឹងទៅជាយ៉ាងនេះ។ ព្រះជាម្ចាស់ហាក់ដូចជាតូចចុះ។

ហេតុនេះ មានអ្នកខ្លះអានពាក្យនេះ ថាជាការប្រៀបធៀបនឹងពាក្យរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ គឺអត្ថបទប្រៀបកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅនឹងអារម្មណ៍របស់មនុស្ស ដើម្បីឲ្យមនុស្សអាចយល់បាន។ បើអានបែបនេះ ការមិនស្រួលចិត្តនឹងថយចុះ។ ប៉ុន្តែ នៅតែមានសំណួរមួយនៅសល់៖ ហេតុអ្វីបានជាអត្ថបទកត់ត្រាទាំងពាក្យ «ព្រះហឫទ័យ» (ចិត្ត) ផងដែរ?

ការអានទីមួយ ទទួលយកពាក្យ «ស្តាយ» ថាមានន័យថា «ការសម្រេចចិត្តខុស» ឯការអានទីពីរ បន្ថយទម្ងន់នៃពាក្យនោះ។ ទិសដៅផ្ទុយគ្នា ប៉ុន្តែការអានទាំងពីរមានចំណុចមួយដូចគ្នា គឺទាំងពីរកាត់ខ ៦ ត្រឹមពាក្យ «ស្តាយ»។ ខ ៦ មិនបញ្ចប់ត្រឹមនោះទេ។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ពាក្យពីររបស់ឡាមេក នៅក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ចម្លើយគឺ៖ អត្ថបទមិនបានកត់ត្រាការស្តាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ថាជាការស្តាយតាមន័យដែលយើងនិយាយ គឺ «ការសម្រេចចិត្តខុស» នោះទេ។ ក្នុងប្រយោគដដែល អត្ថបទភ្ជាប់ពាក្យ «ទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ» ដើម្បីកត់ត្រាថា រឿងនេះជារឿងដែលធ្វើឲ្យព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឈឺចាប់។ ហើយពាក្យហេព្រើរដែលបកថា «ស្តាយ» និង «ព្រួយ» មកពីឫសដូចគ្នានឹងពាក្យ «កំសាន្តចិត្ត» និង «នឿយហត់» ដែលឡាមេកបានប្រើ ពេលដាក់ឈ្មោះឲ្យណូអេ ក្នុងជំពូកមុននេះ។

សូមអានខ ៦ ទាំងមូលម្ដងទៀត។

«ព្រះយេហូវ៉ាក៏ស្តាយ ដែលទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សមកនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ» (លោកុប្បត្តិ ៦:៦)

ហើយមុននោះមួយជំពូក ពេលណូអេកើតមក ឡាមេកដែលជាឪពុកបាននិយាយដូច្នេះ៖

«…កូននេះនឹងកំសាន្តចិត្តយើង ក្នុងការដែលយើងធ្វើ និងក្នុងសេចក្ដីនឿយហត់របស់ដៃយើង ដោយព្រោះដីដែលព្រះយេហូវ៉ាបានដាក់បណ្តាសា» (លោកុប្បត្តិ ៥:២៩)

ក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរ ពាក្យ «កំសាន្តចិត្ត» និង «ស្តាយ» ជាពាក្យខុសគ្នាទាំងស្រុង ហើយ «នឿយហត់» និង «ព្រួយ» ក៏ខុសគ្នាដែរ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងភាសាហេព្រើរ «កំសាន្តចិត្ត» និង «ស្តាយ» មកពីឫសតែមួយ (נחם) ហើយ «នឿយហត់» និង «ព្រួយ» ក៏មកពីឫសតែមួយ (עצב) ដែរ។ ហេតុនេះហើយ បានជាឫសពាក្យហេព្រើរសំខាន់នៅទីនេះ។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិទាំងមូល កន្លែងដែលឫសទាំងពីរនេះលេចមកជាមួយគ្នាក្នុងខតែមួយ មានតែពីរខប៉ុណ្ណោះ គឺ ៥:២៩ និង ៦:៦។ នៅ ៥:២៩ អ្នកដែលនឿយហត់ ហើយសង្ឃឹមចង់បានការកំសាន្តចិត្ត គឺមនុស្ស ឯនៅ ៦:៦ ព្រះអង្គដែលស្តាយ ហើយមានព្រះហឫទ័យព្រួយ គឺព្រះជាម្ចាស់។

បើយើងដើរតាមផ្លូវដែលឫសនៃពាក្យ «នឿយហត់» បានឆ្លងកាត់ យើងនឹងឃើញកាន់តែច្បាស់ថា ពាក្យនេះបានផ្លាស់ពីមនុស្ស មកដល់ព្រះជាម្ចាស់។ ឫសនេះត្រូវបានប្រើនៅ ៣:១៦ សម្រាប់ការឈឺចាប់របស់ស្ត្រីពេលមានផ្ទៃពោះ និងបង្កើតកូន នៅ ៣:១៧ សម្រាប់ការនឿយហត់របស់បុរសដែលភ្ជួររាស់ដី និងនៅ ៥:២៩ ក្នុងពាក្យ «សេចក្ដីនឿយហត់» របស់ឡាមេក។ ទាំងអស់នេះជាការឈឺចាប់ ដែលមនុស្សបានជួបប្រទះនៅក្រៅសួន។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ កន្លែងដំបូងដែលឫសនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ គឺ ៦:៦។

សូម្បីតែអានជាភាសាខ្មែរ ក៏យើងឃើញដានខ្លះដែរ។ ៣:១៧ និង ៥:២៩ ប្រើពាក្យ «នឿយហត់» ដូចគ្នា ហើយ «សេចក្ដីព្រួយលំបាក» នៅ ៣:១៦ និង «ព្រួយ» នៅ ៦:៦ ក៏មានពាក្យ «ព្រួយ» ដូចគ្នាដែរ។ ពាក្យ «ព្រួយ» ដែលព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រើសម្រាប់ការឈឺចាប់របស់ស្ត្រីនៅ ៣:១៦ ក៏ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅ ៦:៦ ដែរ។

ពាក្យ «ចិត្ត» ក៏មិនមែនជាពាក្យដែលដាក់ចូលដោយចៃដន្យដែរ។ ខ ៥ និយាយថា «គ្រប់ទាំងគំនិតដែលចិត្តគេគិត សុទ្ធតែអាក្រក់ជានិច្ច» ហើយខ ៦ កត់ត្រាថា ព្រះជាម្ចាស់ «មានព្រះហឫទ័យព្រួយ»។ ភាសាខ្មែរប្រើ «ចិត្ត» សម្រាប់មនុស្ស និង «ព្រះហឫទ័យ» សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ ខទាំងពីរប្រើពាក្យតែមួយ គឺ «ចិត្តរបស់គាត់» តៗគ្នា។ មានន័យថា ពេលព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញថា ចិត្តរបស់មនុស្សសុទ្ធតែអាក្រក់ជានិច្ច ព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ក៏ឈឺចាប់។ នេះហើយជាចម្លើយចំពោះសំណួរដែលនៅសល់ពីផ្នែកទី ២ ថាហេតុអ្វីបានជាអត្ថបទកត់ត្រាទាំងពាក្យ «ព្រះហឫទ័យ»។ អត្ថបទមិនបានបន្ថយការស្តាយនេះ ឲ្យនៅត្រឹមជាពាក្យប្រៀបធៀបទេ គឺដាក់វានៅក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលឈរទល់មុខនឹងចិត្តរបស់មនុស្ស។

គ្មានកន្លែងណាក្នុងអត្ថបទ ដែលនិយាយថាព្រះជាម្ចាស់មិនបានជ្រាបរឿងអ្វីមួយនោះទេ។ អត្ថបទកត់ត្រាថា ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឈឺចាប់ ហើយសម្រាប់ការឈឺចាប់នោះ អត្ថបទប្រើឫសដែលធ្លាប់ប្រើសម្រាប់ការឈឺចាប់ពេលបង្កើតកូន និងការនឿយហត់លើដី។ ដូច្នេះ ព្រះជាម្ចាស់ដែលខ ៦ បង្ហាញ មិនមែនជាព្រះអង្គដែលទើបតែជ្រាបយឺតពេលថា ការសម្រេចព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ខុសនោះទេ គឺជាព្រះអង្គដែលឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យដោយព្រោះមនុស្ស។ ប៉ុន្តែ នេះមិនមែនមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់ទុកអំពើអាក្រក់ចោលនោះទេ។ នៅខ ៧ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា ទ្រង់នឹងលុបមនុស្សឲ្យបាត់ពីផែនដី។ អត្ថបទដាក់ព្រះបន្ទូលនៃការជំនុំជម្រះ និងព្រះហឫទ័យដែលឈឺចាប់ នៅកន្លែងតែមួយជាមួយគ្នា។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · ស្តាយ · មានព្រះហឫទ័យព្រួយ · ចិត្ត

① ស្តាយ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយីណាកែម (וַיִּנָּחֶם)។ មានឫសដូចគ្នានឹងពាក្យ «នឹងកំសាន្តចិត្ត» (យេណាកាមេនូ) នៅ ៥:២៩ ប៉ុន្តែទម្រង់ខុសគ្នា។ សម្រាប់ទម្រង់នេះ វចនានុក្រមកត់ត្រាន័យច្រើនជាមួយគ្នា គឺ «ស្តាយ» «ឈឺចាប់ក្នុងចិត្ត» និង «ទទួលបានការកំសាន្តចិត្ត»។ នៅ ៣៨:១២ ទម្រង់ដដែលនេះត្រូវបានប្រើសម្រាប់យូដា ដែលបាត់បង់ប្រពន្ធ ហើយព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកថា «កាលយូដាបានរសាយទុក្ខទៅហើយ»។ ទម្រង់ដដែលត្រូវបានបកថា «ស្តាយ» នៅកន្លែងមួយ និង «រសាយទុក្ខ» នៅកន្លែងមួយទៀត។ នេះបង្ហាញថា ពាក្យនេះនិយាយអំពីចិត្តដែលរំជួលយ៉ាងជ្រៅ។ ដូច្នេះ គ្មានហេតុផលដែលត្រូវយកតែន័យ «ស្តាយ» មួយ មកអានថា «ការសម្រេចចិត្តខុស» នោះទេ។ ខ ៦ ភ្ជាប់ពាក្យ «មានព្រះហឫទ័យព្រួយ» ក្នុងប្រយោគដដែល ដើម្បីប្រាប់ថា ការរំជួលចិត្តនោះជាការឈឺចាប់។

② មានព្រះហឫទ័យព្រួយ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយីតអាត់សេវ (וַיִּתְעַצֵּב)។ ជាឫសដូចគ្នា (עצב) នឹងការឈឺចាប់ និងការនឿយហត់នៅជំពូក ៣ និងសេចក្ដីនឿយហត់នៅ ៥:២៩។ ទម្រង់នេះជាទម្រង់ដែលការឈឺចាប់បែរចូលទៅក្នុងខ្លួនឯង ដូច្នេះមានន័យជិតនឹង «ឈឺចាប់នៅខាងក្នុង»។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ទម្រង់នេះលេចមកពីរកន្លែង គឺ ៦:៦ និង ៣៤:៧។ ៣៤:៧ ជាកន្លែងដែលកូនប្រុសៗរបស់យ៉ាកុប ឮរឿងដែលបានកើតឡើងចំពោះគ្រួសាររបស់ខ្លួន ហើយក៏ឈឺចាប់ក្នុងចិត្ត និងខឹងជាខ្លាំង។

③ ចិត្ត · ជាភាសាហេព្រើរគឺ លីបោ (לִבּוֹ)។ មានន័យថា «ចិត្តរបស់គាត់»។ នៅខ ៥ ពាក្យនេះសំដៅលើចិត្តរបស់មនុស្ស ហើយនៅខ ៦ សំដៅលើព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកខ ៥ ថា «គំនិតក្នុងចិត្តគេ» ហើយបកខ ៦ ថា «ទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ» ដោយប្រើពាក្យ «ព្រះហឫទ័យ» ជាពាក្យរាជសព្ទសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យតែមួយនៅក្នុងខទាំងពីរ ធ្វើឲ្យមនុស្ស និងព្រះជាម្ចាស់ឈរទល់មុខគ្នា។

៥. មួយទៀត · ពីព្រះនេត្រដដែល ដែលទតឃើញអំពើអាក្រក់

ខ ៥ ចាប់ផ្ដើមដោយ «ព្រះយេហូវ៉ាទតឃើញថា…»។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ នេះជារបៀបរៀបឃ្លាថា «ព្រះយេហូវ៉ាទតឃើញ ថាអ្វីមួយជាយ៉ាងនេះ»។ យើងស្គាល់របៀបរៀបឃ្លានេះច្បាស់ពីជំពូក ១។ ព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញពន្លឺថាល្អ ទតឃើញដី និងសមុទ្រថាល្អ ហើយនៅចុងបញ្ចប់ ទ្រង់ទតឃើញអ្វីៗទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបង្កើតថា ល្អណាស់។ កន្លែងបន្ទាប់ពីជំពូក ១ ដែលអត្ថបទកត់ត្រាថា ព្រះជាម្ចាស់ «ទតឃើញថា…» គឺ ៦:៥ នេះឯង។ លើកនេះ អ្វីដែលទ្រង់ទតឃើញ មិនមែនជារបស់ល្អទេ គឺជាអំពើអាក្រក់ដែលមានពេញ។

ប៉ុន្តែ ខ ៨ បញ្ចប់រឿងដោយព្រះនេត្រដដែល។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរកត់ត្រាថា «ណូអេបានប្រកបដោយព្រះគុណនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា» ប៉ុន្តែបើបកតាមភាសាហេព្រើរផ្ទាល់ គឺ «ណូអេបានរកឃើញព្រះគុណ នៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ព្រះយេហូវ៉ា»។ គឺជាព្រះនេត្រដដែល ដែលបានទតឃើញអំពើអាក្រក់មានពេញនោះឯង។ ពាក្យ «ព្រះគុណ» (កេន חֵן) លេចមកជាលើកដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរនៅទីនេះ។ ឈ្មោះណូអេ (נֹחַ) និងពាក្យព្រះគុណ (חֵן) ក៏ជាអក្សរពីរតួដដែល ដែលគ្រាន់តែប្តូរមុខក្រោយប៉ុណ្ណោះ។

រឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យ មិនបញ្ចប់ត្រឹមការឈឺចាប់នោះទេ។ កូនប្រុសដែលឡាមេកបានដាក់ឈ្មោះ ដោយសង្ឃឹមថា «កូននេះនឹងកំសាន្តចិត្តយើង» ឈរនៅបន្ទាត់ចុងក្រោយនៃផ្នែកនេះ ជាមនុស្សដែលបានរកឃើញព្រះគុណនៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។

៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ ព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញអំពើអាក្រក់របស់មនុស្ស ហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ។

ខ ៦ មិនបានបង្ហាញព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះអង្គដែលគង់នៅឆ្ងាយ ដាក់ពិន្ទុ ហើយកែបញ្ជីនោះទេ។ អត្ថបទកត់ត្រាព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយឫសពាក្យដដែល ដែលធ្លាប់ប្រើសម្រាប់ការឈឺចាប់ដែលមនុស្សបានជួបប្រទះនៅក្រៅសួន គឺការឈឺចាប់ពេលបង្កើតកូន និងការនឿយហត់ពេលភ្ជួររាស់ដី។ ការឈឺចាប់នោះ កើតឡើងដោយព្រោះមនុស្ស ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតដោយផ្ទាល់ព្រះហស្ត។

យើងក៏មានពេលខ្លះដែលឈឺចិត្តដោយព្រោះមនុស្សជិតស្និទ្ធដែរ ដូចជាពេលសហការីដែលយើងទុកចិត្តបែរខ្នងដាក់យើង ពេលកូនដែលកំពុងធំឡើងដើរខុសផ្លូវ ឬពេលយើងមានជម្លោះធំជាមួយក្រុមគ្រួសារ ដែលរស់នៅជាមួយគ្នាយូរមកហើយ។ នៅពេលបែបនោះ យើងងាយនឹងចាត់ទុកចិត្តដែលឈឺចាប់ថាជាភាពទន់ខ្សោយ ហើយប្រញាប់គ្របបាំងវាចោល។ ខ ៦ មិនបានលាក់បាំងការឈឺចាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ បើអ្នកកំពុងឈឺចិត្តដោយព្រោះនរណាម្នាក់ សូមឲ្យថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលអ្នកនឹកចាំម្ដងថា ព្រះជាម្ចាស់ក៏ធ្លាប់ឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យដោយព្រោះមនុស្សដែរ។

«ឱព្រះជាម្ចាស់ ដែលទតមើលមនុស្ស ហើយឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យ សូមឲ្យយើងខ្ញុំនឹកចាំថា ការឈឺចាប់ដែលមនុស្សជួបប្រទះ ព្រះអង្គក៏បានជួបប្រទះក្នុងព្រះហឫទ័យដែរ។ ពេលយើងខ្ញុំឈឺចិត្តដោយព្រោះមនុស្សដែលនៅក្បែរយើងខ្ញុំ សូមកុំឲ្យយើងខ្ញុំប្រញាប់គ្របបាំងការឈឺចាប់នោះឡើយ ហើយសូមឲ្យយើងខ្ញុំរក្សាចិត្តដែលស្រឡាញ់ពួកគេ សូម្បីតែនៅក្នុងការឈឺចាប់នោះក៏ដោយ។ សូមព្រះអង្គទតមើលមនុស្សដែលយើងខ្ញុំជួបនៅថ្ងៃនេះ ដោយព្រះគុណ ដូចដែលព្រះអង្គបានទតមើលណូអេដែរ។ អាម៉ែន»។

🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក

សំណួរបើក
សួរថា «ពេលរបស់ដែលប្អូនស្រឡាញ់ខូច តើប្អូនមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា?» ហើយស្តាប់ក្មេងពីរបីនាក់និយាយ។ បន្ទាប់មក និយាយថា «ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានពាក្យដែលថា ព្រះជាម្ចាស់ឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យ» ហើយចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
ជាដំបូង បង្ហាញរូបភាពដែលមានចំណងជើង ‘ទ្រង់ស្តាយដែលបានបង្កើតមនុស្ស’ ក្នុងចំណោមរូបភាពថ្ងៃនេះ ហើយសួរថា «ហេតុអ្វីបានជាលោកពូនេះមានទឹកមុខបែបនេះ?»។ ស្តាប់ចម្លើយរបស់ក្មេងៗខ្លះ រួចប្រាប់ថា រូបភាពនេះមិនមែនជារូបរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ គឺជាទិដ្ឋភាពដែលបានជ្រើសរើស ដើម្បីជួយឲ្យយើងនឹកស្រមៃអំពីព្រះហឫទ័យនៅខ ៦។ បន្ទាប់មក អានខ ៥~៦ ជាមួយគ្នា។ ចែកក្ដារខៀនជាពីរផ្នែក ហើយសរសេរនៅខាងឆ្វេងថា ចិត្តរបស់មនុស្ស និងនៅខាងស្ដាំថា ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ឲ្យក្មេងៗរកមើលថា ខ ៥ និងខ ៦ សរសេរអ្វីខ្លះ ហើយសរសេរវាចុះ (ខាងឆ្វេង ‘គ្រប់ទាំងគំនិតដែលចិត្តគេគិត សុទ្ធតែអាក្រក់ជានិច្ច’ ខាងស្ដាំ ‘មានព្រះហឫទ័យព្រួយ’)។ ចុងក្រោយ អានខ ៨ ជាមួយគ្នា ហើយបង្ហាញរូបភាព ‘ណូអេបានប្រកបដោយព្រះគុណនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា’ រួចប្រាប់ថា «សូម្បីតែពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យ ណូអេនៅតែបានរកឃើញព្រះគុណនៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ទ្រង់»។

ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចៗឲ្យក្មេងៗ ហើយឲ្យពួកគេសរសេរនៅខាងលើថា «មនុស្សដែលព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់»។ នៅខាងក្រោម ឲ្យសរសេរឈ្មោះខ្លួនឯង ឈ្មោះមនុស្សម្នាក់ក្នុងគ្រួសារ និងឈ្មោះមិត្តម្នាក់។ ពេលសរសេររួច ឲ្យពួកគេអធិស្ឋានខ្លីៗមួយឃ្លា សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗដែលមានឈ្មោះលើកាត ហើយយកកាតនោះទៅផ្ទះ។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក

កាលមនុស្សចាប់ផ្ដើមមានគ្នាច្រើនឡើង	ហើយមានកូនស្រីៗកើតមកពីពួកគេ
ទ្រង់ស្តាយដែលបានបង្កើតមនុស្ស	ណូអេបានប្រកបដោយព្រះគុណនៅចំពោះព្រះយេហូវ៉ា

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉕ កូននេះនឹងកំសាន្តចិត្តយើង · រឿងឈ្មោះណូអេ ដែលពាក្យ ‘កំសាន្តចិត្ត’ និង ‘នឿយហត់’ លេចមកមុន ជាពាក្យដែលមានឫសហេព្រើរដូចគ្នានឹង ‘ស្តាយ’ និង ‘ព្រួយ’ ក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ⑥ ថ្ងៃដែលផែនដីពេញដោយសត្វ ហើយមនុស្សបានកើតឡើង · រឿងនៅ ១:២៤~៣១ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្ស ហើយទតឃើញថា ‘ល្អណាស់’

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។