Genesis Deeper ㉚ ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ · តើព្រះជាម្ចាស់បានភ្លេចណូអេមែនទេ? (លោកុប្បត្តិ ៨:១~៥)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㉚

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ និងគ្រប់ទាំងសត្វព្រៃ និងសត្វស្រុក ដែលនៅក្នុងទូកធំជាមួយគាត់ រួចព្រះអង្គធ្វើឲ្យខ្យល់បក់មកលើផែនដី ហើយទឹកក៏ស្រកទៅ។ រន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ និងទ្វារទំនប់នៅលើមេឃបានបិទវិញ ហើយភ្លៀងពីលើមេឃក៏រាំងទៅ។ ទឹកបានថយចេញពីផែនដីជាដរាប លុះដល់ផុតពីមួយរយហាសិបថ្ងៃទៅ ទើបបានស្រកបន្តិច។ នៅថ្ងៃទីដប់ប្រាំពីរ ខែទីប្រាំពីរ ទូកធំបានកឿងនៅលើភ្នំអារ៉ារ៉ាត។ ទឹកចេះតែស្រកទៅរហូតដល់ខែទីដប់ ហើយនៅថ្ងៃទីមួយ ខែទីដប់ កំពូលភ្នំទាំងឡាយក៏លេចឡើង។

លោកុប្បត្តិ ៨:១~៥

១. ពាក្យមួយឃ្លា ក្រោយមួយរយហាសិបថ្ងៃ

អត្ថបទថ្ងៃនេះចាប់ផ្ដើមនៅពេលដែលទឹកឡើងខ្ពស់បំផុត។ ជំពូក ៧ បញ្ចប់ដោយពាក្យថា «ទឹកធំនោះក៏ទ្រឹងនៅលើផែនដីអស់មួយរយហាសិបថ្ងៃ» (៧:២៤)។ ពាក្យ «ទ្រឹង» នៅទីនេះ មានន័យថា ទឹកនៅជាប់ មិនស្រកសោះ។ មួយរយហាសិបថ្ងៃ គឺប្រហែលប្រាំខែ។ ក្នុងរយៈពេលនោះ ភ្នំខ្ពស់ៗទាំងអស់នៅក្រោមមេឃបានលិចបាត់ ហើយអ្វីៗដែលដកដង្ហើមនៅលើផែនដីបានស្លាប់ទាំងអស់។ អ្វីដែលនៅសល់ មានតែទូកធំមួយ ដែលអណ្តែតនៅលើទឹក។

ក្នុងថ្ងៃដ៏យូរទាំងនោះ ព្រះជាម្ចាស់មិនមានព្រះបន្ទូលអ្វីទៅកាន់ណូអេសោះ។ ព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គមានទៅកាន់ណូអេ បានបញ្ចប់នៅជំពូក ៧ ខ ១~៤ ហើយព្រះបន្ទូលបន្ទាប់ ទើបលេចមកវិញនៅជំពូក ៨ ខ ១៥។ នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃទាំងនោះ ដែលកន្លងទៅដោយគ្មានព្រះបន្ទូល ជំពូក ៨ ចាប់ផ្ដើមដូច្នេះ៖ «ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ និងគ្រប់ទាំងសត្វព្រៃ និងសត្វស្រុក ដែលនៅក្នុងទូកធំជាមួយគាត់…»

ពេលអានពាក្យដំបូងនេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ បើព្រះជាម្ចាស់ «នឹកចាំ» ពីណូអេ តើមានន័យថា ក្នុងរយៈពេលនោះ ព្រះអង្គបានភ្លេចណូអេឬ?

២. ពាក្យ ‘នឹកចាំ’ ដែលធ្វើឲ្យយើងឆ្ងល់

សំណួរនេះកើតឡើង ដោយសាររបៀបដែលយើងប្រើពាក្យ ‘នឹកចាំ’ ឬ ‘នឹកឃើញ’ ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ យើងស្រាប់តែនឹកឃើញមិត្តភក្តិម្នាក់ ដែលយូរហើយមិនបានទាក់ទង ឬនឹកឃើញការណាត់មួយ ដែលយើងភ្លេចបាត់ នៅពេលដែលហួសម៉ោងទៅហើយ។ ក្នុងភាសាប្រចាំថ្ងៃ យើងតែងប្រើពាក្យនេះ នៅពេលដែលអ្វីដែលយើងបានភ្លេច ត្រឡប់មកក្នុងគំនិតវិញ។

បើអានលោកុប្បត្តិ ៨:១ តាមន័យនោះ ទិដ្ឋភាពនឹងទៅជាបែបនេះ គឺអស់មួយរយហាសិបថ្ងៃ ណូអេត្រូវបានរុញចេញពីព្រះហឫទ័យ (ចិត្ត) របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយមកដល់ពេលនេះ ទើបព្រះអង្គនឹកឃើញគាត់វិញ។ ពេលគិតដល់ថ្ងៃទាំងឡាយដែលព្រះជាម្ចាស់គ្មានព្រះបន្ទូលអ្វីសោះ ការអានបែបនេះហាក់ដូចជាសមហេតុផលជាង។

ប៉ុន្តែ បើមើលថា ក្នុងព្រះគម្ពីរ ពាក្យ ‘ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំ’ ត្រូវបានប្រើយ៉ាងដូចម្ដេច រឿងនឹងខុសពីនេះ។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ក្រៅពីជំពូក ៨ នៅមានទិដ្ឋភាពផ្សេងទៀត ដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីនរណាម្នាក់។ បើដាក់ទិដ្ឋភាពទាំងនោះនៅក្បែរគ្នា យើងនឹងឃើញចំណុចរួមមួយ។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · នៅក្នុងខដដែល ដែលព្រះអង្គនឹកចាំ

ចម្លើយគឺ៖ ‘ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ’ មិនមែនមានន័យថា ព្រះអង្គបានភ្លេចណូអេ ហើយទើបនឹកឃើញគាត់វិញទេ។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ រាល់ពេលដែលអត្ថបទកត់ត្រាថា ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីនរណាម្នាក់ នៅក្នុងខដដែលនោះ ព្រះអង្គក៏ធ្វើសកម្មភាពភ្លាមៗ។ ការនឹកចាំនៅ ៨:១ ក៏ភ្ជាប់ទៅនឹងសកម្មភាពភ្លាមដែរ គឺព្រះអង្គធ្វើឲ្យខ្យល់បក់មកលើផែនដី។

មានរឿងមួយដែលគួរដឹងជាមុនសិន។ គម្ពីរសញ្ញាចាស់ ត្រូវបានសរសេរដំបូងជាភាសាហេព្រើរ។ ក្នុងគម្ពីរហេព្រើរទាំងមូល កន្លែងដំបូងដែលកិរិយាស័ព្ទ (ពាក្យបង្ហាញសកម្មភាព) ‘នឹកចាំ’ លេចមក គឺលោកុប្បត្តិ ៨:១ នេះឯង។ ហើយក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ កន្លែងដែលអត្ថបទកត់ត្រាថា ព្រះជាម្ចាស់បាននឹកចាំពីនរណាម្នាក់ មានទាំងអស់បីកន្លែង។ ទាំងបីកន្លែងប្រើពាក្យហេព្រើរដូចគ្នាទាំងស្រុង ឥតខុសសូម្បីតែអក្សរមួយ គឺ វ៉ាយីហ្សកូរ (וַיִּזְכֹּר)។

អ្នកអានភាសាខ្មែរ អាចឃើញលំនាំនេះក្នុងព្រះគម្ពីររបស់ខ្លួនផ្ទាល់។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកពាក្យនេះថា «នឹកចាំ» ទាំងបីកន្លែង គឺ ៨:១ ១៩:២៩ និង ៣០:២២។ ពាក្យ «នឹកចាំ» ដដែលនេះ ក៏លេចមកនៅ ៩:១៥ ៩:១៦ ៤០:១៤ និង ៤០:២៣ ដែរ។ ដូច្នេះ ពេលបើកព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរ ហើយតាមដានពាក្យ «នឹកចាំ» អ្នកអានអាចរកឃើញទិដ្ឋភាពទាំងនេះដោយខ្លួនឯង។

សូមអានកន្លែងទាំងបីនោះតាមលំដាប់។

«ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ … រួចព្រះអង្គធ្វើឲ្យខ្យល់បក់មកលើផែនដី…» (៨:១)
«…ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីអ័ប្រាហាំ ហើយឲ្យឡុតចេញរួចពីការហិនវិនាសនោះ…» (១៩:២៩)
«ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីរ៉ាជែល ហើយស្ដាប់តាមនាង រួចប្រោសឲ្យនាងបង្កើតកូនបាន» (៣០:២២)

ទាំងបីកន្លែង នៅក្រោយពាក្យ ‘នឹកចាំ’ ភ្លាម មានកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ។ ព្រះអង្គនឹកចាំពីណូអេ ហើយបញ្ជូនខ្យល់មក។ ព្រះអង្គនឹកចាំពីអ័ប្រាហាំ ហើយសង្គ្រោះឡុត ជាក្មួយរបស់គាត់ ឲ្យរួចពីទីក្រុងដែលកំពុងត្រូវបំផ្លាញ (ពាក្យ «ហិនវិនាស» មានន័យថា ការបំផ្លាញ)។ ព្រះអង្គនឹកចាំពីរ៉ាជែល ដែលមិនអាចមានកូន ហើយធ្វើឲ្យនាងអាចមានកូនបាន (ពាក្យ «ប្រោស» នៅទីនេះ មានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់ជួយ ឬធ្វើឲ្យកើតមាន)។ ការនឹកចាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលព្រះគម្ពីរនិយាយ មិនមែនគ្រាន់តែជាការនឹកឃើញក្នុងគំនិត ហើយចប់ត្រឹមនោះទេ គឺជាការធ្វើសកម្មភាពពិតៗ សម្រាប់មនុស្សដែលព្រះអង្គនឹកចាំ។

គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ក៏កត់ត្រាទិដ្ឋភាពផ្ទុយពីនេះមួយដែរ។ នៅក្នុងគុក យ៉ូសែបបានកាត់ស្រាយសុបិនរបស់នាយពិសេសថ្វាយពែង (មន្ត្រីដែលមើលការខុសត្រូវលើស្រារបស់ស្ដេច) ហើយបានសុំគាត់ ដែលជិតត្រូវដោះលែង ឲ្យនឹកចាំពីយ៉ូសែបផង (៤០:១៤)។ ប៉ុន្តែ ខ ២៣ នៃជំពូក ៤០ កត់ត្រាថា៖ «ចំណែកនាយពិសេសថ្វាយពែង គាត់ភ្លេចឈឹង មិនបាននឹកចាំយ៉ូសែបសោះ» (៤០:២៣)។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរដាក់ពាក្យ «ភ្លេច» និង «មិនបាននឹកចាំ» នៅជាប់គ្នាក្នុងខតែមួយ។ គាត់នៅតែភ្លេចបែបនោះ រហូតដល់ពីរឆ្នាំពេញ (៤១:១)។ អ្នកដែលភ្លេច គឺមនុស្ស។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ កិរិយាស័ព្ទហេព្រើរ សាខាក (שָׁכַח) ដែលមានន័យថា ‘ភ្លេច’ លេចមកក្នុងបីខ (២៧:៤៥ ៤០:២៣ និង ៤១:៣០) ប៉ុន្តែគ្មានកន្លែងណាមួយដែលនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់ភ្លេចអ្វីមួយឡើយ។

ដូច្នេះ លោកុប្បត្តិ ៨:១ មិនមែនជាទិដ្ឋភាពដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកឃើញមនុស្សម្នាក់ ដែលព្រះអង្គធ្លាប់ភ្លេចនោះទេ គឺជាទិដ្ឋភាពដែលព្រះជាម្ចាស់ចាប់ផ្ដើមធ្វើសកម្មភាព សម្រាប់ណូអេ និងសត្វទាំងឡាយនៅក្នុងទូកធំ។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · វ៉ាយីហ្សកូរ · វ៉ាយីស្សាខេរូ · វ៉ាតាណាក

① នឹកចាំ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយីហ្សកូរ (וַיִּזְכֹּר)។ ពាក្យគោល (ពាក្យដើមដែលពាក្យនេះកើតចេញមក) របស់វាគឺ ហ្សាខារ (זָכַר) ដែលមានន័យថា «នឹកចាំ ទុកក្នុងចិត្ត»។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ កិរិយាស័ព្ទនេះលេចមកក្នុងប្រាំបួនខ ហើយក្នុងចំណោមនោះ មានប្រាំខ ដែលអ្នកនឹកចាំគឺព្រះជាម្ចាស់។ បីខ (៨:១ ១៩:២៩ និង ៣០:២២) កត់ត្រាពីការដែលព្រះជាម្ចាស់បាននឹកចាំពិតៗ។ ពីរខទៀត (៩:១៥ និង ១៦) ជាព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលថា ព្រះអង្គនឹងនឹកចាំនៅថ្ងៃខាងមុខ។ ព្រះបន្ទូលនេះទាក់ទងនឹងសេចក្ដីសញ្ញា (ការសន្យា) ដែលព្រះអង្គបានតាំងជាមួយមនុស្ស និងគ្រប់ទាំងសត្វមានជីវិត ក្រោយទឹកជំនន់ចប់ គឺថា «…អញនឹងនឹកចាំពីសេចក្ដីសញ្ញា…» (៩:១៥)។

② បិទ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយីស្សាខេរូ (וַיִּסָּכְרוּ)។ ពាក្យគោលគឺ សាការ (סָכַר) ដែលមានន័យថា «ខ្ទប់ បិទ»។ នៅទីនេះ ពាក្យនេះមិនមែនប្រើក្នុងន័យ ‘បិទ’ អ្វីមួយទេ គឺប្រើក្នុងន័យ ‘ត្រូវបានបិទ’ ហើយក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិទាំងមូល ពាក្យនេះលេចមកតែនៅ ៨:២ មួយកន្លែងប៉ុណ្ណោះ។ អត្ថបទគ្រាន់តែកត់ត្រាថា រន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ និងទ្វារទំនប់នៅលើមេឃ ត្រូវបានបិទ ហើយមិនបាននិយាយថា នរណាជាអ្នកបិទទេ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងខមុនភ្លាម អ្នកដែលចាប់ផ្ដើមធ្វើសកម្មភាព គឺព្រះជាម្ចាស់។

③ កឿង · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាតាណាក (וַתָּנַח)។ ពាក្យគោលគឺ នូអាក (נוּחַ) ដែលមានន័យថា «សម្រាក ចុះមកនៅ»។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកថា ទូកធំ «កឿង» នៅលើភ្នំអារ៉ារ៉ាត មានន័យថា ទូកចុះមកជាប់លើដី ហើយឈប់អណ្តែត។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យនេះប្រាប់ថា ទូកធំបានចុះមកសម្រាកនៅលើភ្នំអារ៉ារ៉ាត។ ទូកធំដែលចេះតែអណ្តែតលើទឹកអស់មួយរយហាសិបថ្ងៃ ទើបបានកន្លែងសម្រាកជាលើកដំបូង នៅចុងបញ្ចប់នៃកិច្ចការទាំងឡាយ ដែលចាប់ផ្ដើមពីការដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ។

៥. មួយទៀត · អ្វីដែលបានបើក ត្រូវបិទវិញ

ការផ្លាស់ប្ដូរដែលចាប់ផ្ដើមពីការនឹកចាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនបានចប់ត្រឹមខ្យល់មួយនោះទេ។ រឿងនេះឃើញច្បាស់ បើអាន ៨:២ នៅក្បែរ ៧:១១~១២ ដែលកត់ត្រាពីថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចាប់ផ្ដើម។

«…ថ្ងៃនោះឯង គ្រប់អស់ទាំងរន្ធទឹកនៅទីជម្រៅធំក៏ធ្លាយ ហើយទ្វារទំនប់នៅលើមេឃក៏ត្រូវបើកចេញ។ មានភ្លៀងមកលើផែនដីសែសិបថ្ងៃ សែសិបយប់» (៧:១១~១២)
«រន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ និងទ្វារទំនប់នៅលើមេឃបានបិទវិញ ហើយភ្លៀងពីលើមេឃក៏រាំងទៅ» (៨:២)

‘រន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ’ ជាភាសាហេព្រើរគឺ ម៉ាយេណូត តេហោម (מַעְיְנֹת תְּהוֹם) គឺប្រភពទឹកនៅជម្រៅក្រោមដី ដែលធ្វើឲ្យទឹកផុសឡើង។ ‘ទ្វារទំនប់នៅលើមេឃ’ ជាភាសាហេព្រើរគឺ អារូបុត ហាស្សាម៉ាយីម (אֲרֻבֹּת הַשָּׁמַיִם) បើបកត្រង់ៗតាមពាក្យ គឺ ‘បង្អួចនៃមេឃ’ ជាទ្វារនៅលើមេឃ ដែលបង្ហូរភ្លៀងចុះមក។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យទាំងពីរនេះលេចមកជាមួយគ្នា តែក្នុងពីរខប៉ុណ្ណោះ គឺ ៧:១១ និង ៨:២។ របស់ទាំងពីរដែលបាន «ធ្លាយ» និង «បើក» នៅថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចាប់ផ្ដើម ត្រូវបានបិទវិញនៅជំពូក ៨។

ចំនួនថ្ងៃក៏ផ្គូផ្គងគ្នាដែរ។ ជំពូក ៧ បញ្ចប់ដោយ «…ទ្រឹងនៅលើផែនដីអស់មួយរយហាសិបថ្ងៃ» (៧:២៤) ហើយ ៨:៣ កត់ត្រាថា «…លុះដល់ផុតពីមួយរយហាសិបថ្ងៃទៅ ទើបបានស្រកបន្តិច»។ អ្វីៗដែលបានកើតឡើងនៅពេលទឹកជំនន់ចាប់ផ្ដើម ហាក់ដូចជាត្រូវបានដកថយវិញម្ដងមួយៗ។

ក្រោយនោះ ការផ្លាស់ប្ដូរនៅតែបន្ត។ ក្នុងពេលដែលទឹកកំពុងស្រក ទូកធំបានកឿងនៅលើភ្នំអារ៉ារ៉ាត (៨:៤) ហើយប៉ុន្មានខែក្រោយមក កំពូលភ្នំទាំងឡាយក៏លេចឡើងវិញ (៨:៥)។ ការដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ មិនបានចប់ត្រឹមខតែមួយទេ គឺបន្តទៅជាខ្យល់ ទ្វារទំនប់ដែលបិទវិញ និងទូកធំដែលចុះមកសម្រាក ពេញទាំងប្រាំខ។

៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ ការដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ មិនមែនមានន័យថា ព្រះអង្គភ្លេច ហើយនឹកឃើញវិញនោះទេ គឺមានន័យថា ព្រះអង្គបានធ្វើសកម្មភាពសម្រាប់ណូអេ។

អត្ថបទមិនបានកត់ត្រាថា ក្នុងមួយរយហាសិបថ្ងៃនៅលើទឹក ព្រះជាម្ចាស់បានគិតអ្វីខ្លះទេ ហើយក៏គ្មានព្រះបន្ទូលដែរ។ ប៉ុន្តែ អត្ថបទកត់ត្រាយ៉ាងច្បាស់ថា ការនឹកចាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្វី។ វាមិនមែនជាការនឹកចាំ ដែលភ្លេចហើយនឹកឃើញវិញទេ គឺជាការនឹកចាំ ដែលធ្វើឲ្យខ្យល់បក់មកលើផែនដី។ ក្រោយខ្យល់នោះ រន្ធទឹក និងទ្វារទំនប់ដែលបានបើកនៅជំពូក ៧ ក៏ត្រូវបានបិទវិញ។

ក្នុងជីវិតយើង ក៏មានថ្ងៃដែលគ្មានដំណឹងអ្វីសោះដែរ។ ឧទាហរណ៍ ដូចជាប៉ុន្មានថ្ងៃដែលរង់ចាំលទ្ធផលពិនិត្យសុខភាពពីមន្ទីរពេទ្យ ប៉ុន្មានសប្ដាហ៍ដែលដាក់ពាក្យសុំការងារ ឬសុំចូលរៀន ហើយរង់ចាំការឆ្លើយតប ឬថ្ងៃដែលដំណឹងពីក្រុមគ្រួសារនៅឆ្ងាយបាត់ស្ងាត់។ ក៏មានរដូវមួយដែរ ដែលយើងបានអធិស្ឋានជាយូរមកហើយ ប៉ុន្តែមើលមិនឃើញអ្វីផ្លាស់ប្ដូរសោះ។ ពេលថ្ងៃបែបនោះអូសបន្លាយយូរ គំនិតមួយក៏ផុសឡើងក្នុងចិត្ត៖ ‘តើខ្ញុំត្រូវគេភ្លេចហើយឬ?’ យើងមានអារម្មណ៍ថា គ្មាននរណាម្នាក់ សូម្បីតែព្រះជាម្ចាស់ក៏ដោយ នឹកគិតពីយើងទេ។

ស្ថានភាពរបស់ណូអេក៏ស្រដៀងនឹងនេះដែរ។ ពេញមួយរយៈពេលដែលខ្យល់បក់ ហើយរន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ និងទ្វារទំនប់នៅលើមេឃត្រូវបានបិទ ណូអេនៅក្នុងទូកធំដែលបិទជិត។ ទាល់តែកំពូលភ្នំលេចឡើង ហើយកន្លងទៅសែសិបថ្ងៃទៀត ទើបគាត់បើកបង្អួចដែលគាត់បានធ្វើក្នុងទូក (៨:៦)។ ប៉ុន្តែ មុនពេលណូអេបើកបង្អួច ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើសកម្មភាពរួចទៅហើយ។

គួរកត់សម្គាល់ដែរថា ក្នុងអត្ថបទ ការផ្លាស់ប្ដូរមិនបានមកដល់ទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយទេ។ ខ្យល់បក់ ភ្លៀងរាំង ទឹកថយបន្តិចម្ដងៗ ទូកធំកឿងនៅលើភ្នំ ហើយប៉ុន្មានខែក្រោយមក ទើបឃើញកំពូលភ្នំ។ ដីស្ងួតទាំងស្រុង គឺជារឿងដែលកើតឡើងក្រោយនោះទៀត (៨:១៣~១៤)។ កិច្ចការដែលយើងរង់ចាំ ក៏ច្រើនតែមិនបានដោះស្រាយក្នុងមួយយប់ដែរ។ ពេលខ្លះ វាមកជាការផ្លាស់ប្ដូរតូចៗជាមុន ដូចជាចិត្តដែលធ្ងន់តិចជាងម្សិលមិញបន្តិច ការទូរសព្ទសួរសុខទុក្ខដែលមិនបានរំពឹងទុក ឬមនុស្សម្នាក់ដែលនៅក្បែរយើងស្ងៀមៗ។ ប៉ុន្តែ ក៏មានថ្ងៃដែលសូម្បីតែរឿងតូចៗបែបនោះ ក៏នៅមើលមិនទាន់ឃើញដែរ។

ដូច្នេះ បើថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលគ្មានដំណឹងអ្វីសោះ ហើយគំនិតថា ‘ខ្ញុំត្រូវគេភ្លេចហើយ’ ផុសឡើង សង្ឃឹមថា យើងនឹងមិនយកគំនិតនោះធ្វើជាចម្លើយចុងក្រោយទេ។ មុនពេលណូអេបើកបង្អួច ខ្យល់បានបក់រួចទៅហើយ។ ការនឹកចាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលព្រះគម្ពីរនិយាយ មិនមែនជាការភ្លេច ហើយនឹកឃើញវិញទេ គឺជាការធ្វើសកម្មភាព សម្រាប់មនុស្សដែលព្រះអង្គនឹកចាំ។ ប្រហែលជាល្អ បើសរសេរកិច្ចការមួយដែលកំពុងរង់ចាំនៅលើក្រដាស ហើយសរសេរមួយឃ្លានៅក្បែរវាថា ‘ទោះមើលមិនទាន់ឃើញក៏ដោយ ខ្យល់អាចកំពុងបក់ហើយ’។ សូមឲ្យឃ្លានោះនៅជាប់ក្នុងចិត្ត ពេញមួយថ្ងៃនេះ។

«ឱព្រះជាម្ចាស់ ដែលបាននឹកចាំពីណូអេ យើងខ្ញុំជឿថា ព្រះអង្គមិនភ្លេចយើងខ្ញុំទេ សូម្បីតែនៅថ្ងៃដែលយើងខ្ញុំមិនឮព្រះបន្ទូលអ្វីសោះ។ ពេលការរង់ចាំអូសបន្លាយយូរ សូមកុំឲ្យយើងខ្ញុំប្រញាប់គិតថា យើងខ្ញុំត្រូវគេភ្លេចហើយ ហើយសូមឲ្យមនុស្សដែលនៅក្បែរយើងខ្ញុំ ដឹងថា ពួកគេមិននៅម្នាក់ឯងទេ ក្នុងការរង់ចាំរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ។ ពេលរស់នៅថ្ងៃនេះ សូមកុំឲ្យយើងខ្ញុំភ្លេចថា ការនឹកចាំរបស់ព្រះអង្គ គឺជាព្រះហស្ត (ដៃ) ដែលលូកមករកយើងខ្ញុំ។ អាម៉ែន»។

🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក

សំណួរបើក
សួរថា «តើប្អូនធ្លាប់សប្បាយចិត្ត ពេលមាននរណាម្នាក់នឹកចាំពីប្អូនទេ? តើអ្នកនោះបានធ្វើអ្វី?» ហើយស្តាប់ចម្លើយរបស់ក្មេងៗ (ដូចជា គាត់ចាំថ្ងៃកំណើត ឬហៅឈ្មោះខ្ញុំ)។ បន្ទាប់មក និយាយថា «ថ្ងៃនេះ ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានរឿងដែលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ។ តោះ យើងរកមើលជាមួយគ្នាថា ព្រះអង្គបានធ្វើអ្វី» ហើយបន្តទៅអត្ថបទ។

សកម្មភាព
ចែកក្ដារខៀនជាពីរ ហើយសរសេរនៅខាងឆ្វេងថា ‘ជំពូក ៧៖ បានបើក’ និងនៅខាងស្ដាំថា ‘ជំពូក ៨៖ បានបិទ’។ ដំបូង អាន ៧:១១~១២ ហើយឲ្យក្មេងៗចេញមកសរសេរនៅខាងឆ្វេងនូវ ‘រន្ធទឹកនៅទីជម្រៅ’ ‘ទ្វារទំនប់នៅលើមេឃ’ និង ‘ភ្លៀង’។ បន្ទាប់មក អាន ៨:១~២ ហើយឲ្យពួកគេរកពាក្យដដែលក្នុងអត្ថបទ រួចសរសេរនៅខាងស្ដាំ។ ពេលសរសេររួច សូមគូរបន្ទាត់ភ្ជាប់ពាក្យដូចគ្នានៅខាងឆ្វេង និងខាងស្ដាំ។ រួចសួរថា «មុនពេលរន្ធទឹក និងទ្វារទំនប់ត្រូវបិទ តើព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអ្វីមុនគេ?»។ បើក្មេងៗឆ្លើយថា ‘ខ្យល់’ សូមប្រាប់ថាត្រឹមត្រូវ ហើយរកជាមួយគ្នានូវពាក្យ ‘នឹកចាំពីណូអេ’ នៅខ ១ ដែលនៅមុននោះទៀត រួចសរសេរវានៅលើគេបង្អស់នៃខាងស្ដាំ។ ចុងក្រោយ បង្ហាញរូបភាព ‘ភ្លៀងពីលើមេឃក៏រាំងទៅ’ ក្នុងចំណោមរូបភាពថ្ងៃនេះ ហើយប្រាប់ថា «ពេលព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ ទ្វារទំនប់នៅលើមេឃក៏បិទ ហើយភ្លៀងក៏រាំង»។

ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចៗឲ្យក្មេងៗ ហើយឲ្យពួកគេសរសេរនៅខាងមុខនូវឈ្មោះមនុស្សម្នាក់ ដែលពួកគេចង់នឹកចាំក្នុងសប្ដាហ៍នេះ និងនៅខាងក្រោយនូវកិច្ចការមួយ ដែលពួកគេអាចធ្វើសម្រាប់អ្នកនោះ (ដូចជា សួរសុខទុក្ខ គូររូបឲ្យ ឬអធិស្ឋានឲ្យ)។ ពេលសរសេររួច ឲ្យនិយាយជាមួយគ្នាថា «ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីខ្ញុំ ហើយធ្វើសកម្មភាពសម្រាប់ខ្ញុំ» រួចឲ្យក្មេងម្នាក់ៗដាក់កាតក្នុងកាបូប ហើយយកទៅផ្ទះ។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក

ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យខ្យល់បក់មកលើផែនដី	ភ្លៀងពីលើមេឃក៏រាំងទៅ
ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ និងគ្រប់ទាំងសត្វ	កំពូលភ្នំទាំងឡាយក៏លេចឡើង

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (ChatGPT)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉙ នៅសល់តែណូអេ · រឿងនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម ពេលទឹកទ្រឹងនៅលើផែនដីអស់មួយរយហាសិបថ្ងៃ
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉘ ព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូក · រឿងថ្ងៃដែលរន្ធទឹកនៅទីជម្រៅធំធ្លាយ ហើយទ្វារទំនប់នៅលើមេឃត្រូវបើក

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។