Genesis Deeper ㉘ ព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូក · ហេតុអ្វីព្រះជាម្ចាស់បិទទ្វារ មិនមែនណូអេ? (លោកុប្បត្តិ ៧:១~១៦)
ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។
ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលទៅណូអេថា «ចូរឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ឯងទាំងអស់ ចូលទៅក្នុងទូកធំ ដ្បិតក្នុងជំនាន់នេះ អញឃើញថា មានតែឯងទេដែលសុចរិតនៅចំពោះមុខអញ។ ចូរយកសត្វស្អាតគ្រប់ប្រភេទ ប្រាំពីរគូ ទាំងឈ្មោលទាំងញី និងសត្វមិនស្អាត មួយគូ ទាំងឈ្មោលទាំងញី មកជាមួយឯង។ ចំណែកសត្វហើរលើអាកាស ក៏ត្រូវយកប្រាំពីរគូ ទាំងឈ្មោលទាំងញីដែរ ដើម្បីរក្សាពូជវាឲ្យនៅលើផែនដីទាំងមូល។ ដ្បិតប្រាំពីរថ្ងៃទៀត អញនឹងបង្អុរភ្លៀងមកលើផែនដី អស់សែសិបថ្ងៃ សែសិបយប់ ហើយអញនឹងលុបគ្រប់ទាំងជីវិតដែលអញបានបង្កើត ឲ្យបាត់ពីផែនដី»។ ណូអេក៏ធ្វើតាមគ្រប់ទាំងអស់ ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្គាប់មកគាត់។ កាលទឹកជំនន់មកលើផែនដី ណូអេមានអាយុ ៦០០ ឆ្នាំ។ ណូអេ ព្រមទាំងកូនប្រុសៗ ប្រពន្ធ និងកូនប្រសាស្រីៗរបស់គាត់ បានចូលទៅក្នុងទូកធំ ដើម្បីគេចពីទឹកជំនន់។ សត្វស្អាត សត្វមិនស្អាត សត្វហើរ និងសត្វលូនវារលើដីទាំងអស់ បានមកឯណូអេមួយគូៗ ទាំងឈ្មោលទាំងញី ហើយចូលទៅក្នុងទូកធំ ដូចដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ណូអេ។ ប្រាំពីរថ្ងៃក្រោយមក ទឹកជំនន់ក៏មកលើផែនដី។ នៅឆ្នាំដែលណូអេមានអាយុ ៦០០ ឆ្នាំ ខែទីពីរ ថ្ងៃទីដប់ប្រាំពីរ នៅថ្ងៃនោះឯង គ្រប់ទាំងប្រភពទឹកនៃទីជម្រៅដ៏ធំបានផ្ទុះចេញ ហើយបង្អួចនៃមេឃក៏បើកឡើង។ ភ្លៀងបានធ្លាក់មកលើផែនដី អស់សែសិបថ្ងៃ សែសិបយប់។ នៅថ្ងៃនោះឯង ណូអេ និងកូនប្រុសរបស់គាត់ គឺសិម ហាំ និងយ៉ាផែត ព្រមទាំងប្រពន្ធរបស់ណូអេ និងកូនប្រសាស្រីទាំងបីនាក់ បានចូលទៅក្នុងទូកធំទាំងអស់គ្នា ព្រមទាំងសត្វព្រៃទាំងអស់តាមប្រភេទរបស់វា សត្វស្រុកទាំងអស់តាមប្រភេទរបស់វា សត្វលូនវារលើដីទាំងអស់តាមប្រភេទរបស់វា និងសត្វហើរទាំងអស់តាមប្រភេទរបស់វា គឺសត្វស្លាបគ្រប់មុខ។ គ្រប់ទាំងសាច់ដែលមានដង្ហើមជីវិត បានមកឯណូអេមួយគូៗ ហើយចូលទៅក្នុងទូកធំ។ សត្វដែលចូលទៅ គឺចូលទាំងឈ្មោលទាំងញី ពីគ្រប់ទាំងសាច់ ដូចដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់គាត់។ រួចព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូកជិត។
លោកុប្បត្តិ ៧:១~១៦
១. ឃ្លាចុងក្រោយ
ជំពូក ៧ ចាប់ផ្ដើមដោយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ចូរឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ឯងទាំងអស់ ចូលទៅក្នុងទូកធំ»។ ចាប់ពីនោះមក អត្ថបទកត់ត្រាទិដ្ឋភាពនៃការចូលទៅក្នុងទូកធំយ៉ាងវែងអន្លាយ។ ណូអេ កូនប្រុសៗ ប្រពន្ធ និងកូនប្រសាស្រីៗរបស់គាត់ចូលទៅ ហើយសត្វ សត្វហើរ និងសត្វលូនវារលើដី បានមកឯណូអេមួយគូៗ ទាំងឈ្មោលទាំងញី រួចចូលទៅដែរ។ ពីខ ១៣ ដល់ខ ១៥ អត្ថបទកត់ត្រាទិដ្ឋភាពដដែលនេះម្ដងទៀត ហើយលើកនេះ ហៅឈ្មោះមនុស្ស និងប្រភេទសត្វម្ដងមួយៗ។
បន្ទាប់មក នៅចុងខ ១៦ មានឃ្លាខ្លីមួយភ្ជាប់មក គឺ «រួចព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូកជិត»។ អ្នកដែលធ្វើទូកធំគឺណូអេ ហើយអ្នកដែលទទួលព្រះបន្ទូលឲ្យធ្វើទ្វារនៅខាងចំហៀងទូក នៅជំពូក ៦ ខ ១៦ ក៏ជាណូអេដែរ។ ប៉ុន្តែ អ្នកដែលបិទទ្វារនោះ មិនមែនណូអេទេ គឺព្រះយេហូវ៉ា។ ដូច្នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ ហេតុអ្វីបានជាទ្វារទូកធំ ត្រូវព្រះជាម្ចាស់បិទ មិនមែនណូអេ?
២. ឃ្លាដែលងាយអានរំលង
ឃ្លានេះងាយនឹងអានរំលងណាស់។ ពីខ ១ ដល់ខ ១៥ ទិដ្ឋភាពដែលមនុស្ស និងសត្វចូលទៅក្នុងទូកធំ ត្រូវបានកត់ត្រាម្ដងហើយម្ដងទៀត ដូច្នេះឃ្លាចុងក្រោយងាយនឹងត្រូវអានថា ជាការបញ្ចប់ធម្មតាមួយ គឺ ‘ចូលអស់ហើយ ទ្វារក៏បិទ’។ មើលទៅ នរណាជាអ្នកបិទទ្វារ ហាក់ដូចជាមិនសូវពាក់ព័ន្ធនឹងដំណើររឿងប៉ុន្មានទេ។
ប៉ុន្តែ នៅសកម្មភាពចុងក្រោយនេះ អត្ថបទប្ដូរអ្នកធ្វើសកម្មភាព។ ពីខ ១ ដល់ផ្នែកខាងដើមនៃខ ១៦ ព្រះជាម្ចាស់លេចមកជាអ្នកដែលមានព្រះបន្ទូល និងបង្គាប់ ហើយការចូលទៅក្នុងទូកធំ ជាកិច្ចការរបស់ណូអេ ក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ និងសត្វជានិច្ច។ មកដល់ចុងខ ១៦ ទើបព្រះជាម្ចាស់ធ្វើសកម្មភាពដោយផ្ទាល់ នៅមុខទូកធំជាលើកដំបូង។ បើរាប់កិរិយាស័ព្ទ (ពាក្យបង្ហាញសកម្មភាព) ក្នុងអត្ថបទនេះ យើងនឹងឃើញថា អ្វីបានផ្លាស់ប្ដូរ។
៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ចូលប្រាំពីរដង ហើយបិទតែម្ដង
ចម្លើយគឺ៖ នៅលោកុប្បត្តិ ៧:១~១៦ កិរិយាស័ព្ទហេព្រើរ «បូ» ដែលមានន័យថា «ចូល» លេចមកប្រាំពីរដង ហើយអ្នកចូលសុទ្ធតែជាណូអេ ក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ និងសត្វ។ មានតែសកម្មភាពចុងក្រោយ គឺ «បិទ» ប៉ុណ្ណោះ ដែលអ្នកធ្វើជាព្រះយេហូវ៉ា។ ការចូលទៅក្នុងទូកធំ ជាកិច្ចការដែលណូអេបានធ្វើដោយស្ដាប់បង្គាប់ ឯការបិទទ្វារពីក្រោយអ្នកដែលបានចូល ដើម្បីការពារពួកគេ ជាកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់ទទួលធ្វើ។
សូមមើលកន្លែងដែលពាក្យ «ចូល» លេចមក តាមលំដាប់៖
ខ ១ «ចូរឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ឯងទាំងអស់ ចូលទៅក្នុងទូកធំ» ជាព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់មានទៅណូអេ។
ខ ៧ ណូអេ និងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ «បានចូលទៅក្នុងទូកធំ»។
ខ ៩ សត្វ «បានមកឯណូអេមួយគូៗ ទាំងឈ្មោលទាំងញី ហើយចូលទៅក្នុងទូកធំ»។
ខ ១៣ ណូអេ កូនប្រុសបីនាក់ ប្រពន្ធ និងកូនប្រសាស្រីបីនាក់ «បានចូលទៅក្នុងទូកធំទាំងអស់គ្នា»។
ខ ១៥ គ្រប់ទាំងសាច់ដែលមានដង្ហើមជីវិត «បានមកឯណូអេមួយគូៗ ហើយចូលទៅក្នុងទូកធំ»។
ខ ១៦ «សត្វដែលចូលទៅ» និង «ចូលទាំងឈ្មោលទាំងញី»។
បើរាប់ពាក្យ «ចូល» ក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរ នៅខ ១~១៦ ក៏ឃើញប្រាំពីរដងដែរ ហើយនៅខដដែលទាំងនេះ។ ពាក្យ «ចូល» នៅខ ១ ជាព្រះបន្ទូលដែលបង្គាប់ណូអេ និងក្រុមគ្រួសារទាំងមូលរបស់គាត់ឲ្យចូល ហើយប្រាំមួយដងទៀត ជាកន្លែងដែលណូអេ ក្រុមគ្រួសារ និងសត្វ បានចូលមែន។
នៅចុងខ ១៦ លំនាំនេះផ្លាស់ប្ដូរ។ ជាភាសាហេព្រើរ ឃ្លានេះមានតែបីពាក្យប៉ុណ្ណោះ គឺ ‘ហើយបានបិទ ព្រះយេហូវ៉ា ពីក្រោយគាត់’។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកឃ្លានេះដោយប្រើពាក្យ «ទ្វារទូក» ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ គ្មានពាក្យ ‘ទ្វារ’ ឬ ‘ទូក’ នៅក្នុងឃ្លានេះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពាក្យ ‘ពីក្រោយគាត់’ ដែលមាននៅក្នុងភាសាហេព្រើរ មិនលេចចេញជាពាក្យដាច់ដោយឡែកក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរទេ។ ក្នុងឃ្លានេះ អ្នកដែលធ្វើសកម្មភាពគឺព្រះយេហូវ៉ា ហើយណូអេមានវត្តមានតែក្នុងពាក្យ ‘ពីក្រោយគាត់’ ប៉ុណ្ណោះ។ ណូអេបានចូល ហើយព្រះជាម្ចាស់បានបិទពីក្រោយគាត់។
អត្ថបទមិនបានប្រាប់ទេថា ហេតុអ្វីព្រះជាម្ចាស់បិទដោយផ្ទាល់។ តែអត្ថបទបង្ហាញតាមរយៈអ្នកធ្វើសកម្មភាពនៃកិរិយាស័ព្ទនីមួយៗ ថានរណាទទួលធ្វើអ្វី។ កិច្ចការរបស់ណូអេ គឺត្រឹមតែការចូល ហើយគាត់បានធ្វើកិច្ចការនោះ «តាមគ្រប់ទាំងអស់ ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្គាប់មកគាត់» (ខ ៥)។ ឯការបិទពីក្រោយ ហើយការពារអ្នកដែលនៅខាងក្នុង គឺព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកធ្វើ។
៤. ពន្យល់ពាក្យ · បូ · វ៉ាយីសហ្គោរ · បាអាដូ
① ចូល · ជាភាសាហេព្រើរគឺ បូ (בֹּא)។ ជាកិរិយាស័ព្ទដែលមានន័យថា «មក ចូល»។ នៅខ ១~១៦ ពាក្យនេះលេចមកប្រាំពីរដង ដោយប្ដូរទម្រង់ គឺ បូ (בֹּא) ជាព្រះបន្ទូលបង្គាប់នៅខ ១ វ៉ាយ៉ាបូ (וַיָּבֹא) នៅខ ៧ បាអ៊ូ (בָּאוּ) នៅខ ៩ បា (בָּא) នៅខ ១៣ វ៉ាយ៉ាបូអ៊ូ (וַיָּבֹאוּ) នៅខ ១៥ ហើយវេហាបាអ៊ីម (וְהַבָּאִים) និងបាអ៊ូ (בָּאוּ) នៅខ ១៦។
② បិទ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយីសហ្គោរ (וַיִּסְגֹּר)។ ជាទម្រង់មួយនៃកិរិយាស័ព្ទ សាហ្គារ ដែលមានន័យថា «បិទ ចាក់សោ»។ នៅខ ១~១៦ កិរិយាស័ព្ទនេះលេចមកតែម្ដងគត់ នៅខ ១៦ ហើយអ្នកធ្វើគឺព្រះយេហូវ៉ា។
③ ពីក្រោយគាត់ · ជាភាសាហេព្រើរគឺ បាអាដូ (בַּעֲדוֹ)។ ជាពាក្យខ្លីមួយ ដែលមានន័យថា «ពីក្រោយគាត់ ព័ទ្ធជុំវិញគាត់»។ អត្ថបទមិនបាននិយាយអំពីទ្វារទេ គឺនិយាយអំពីណូអេ ជាមនុស្សដែលព្រះយេហូវ៉ាបិទពីក្រោយ។ ព្រះយេហូវ៉ាបានទុកណូអេនៅខាងក្នុង ហើយបិទពីក្រោយគាត់។
៥. មួយទៀត · ទ្វារដែលបិទដោយខ្លួនឯង និងទ្វារដែលព្រះបិទឲ្យ
ពាក្យ «ចូល» និង «បិទពីក្រោយ» លេចមកជាមួយគ្នា នៅកន្លែងខ្លះទៀតក្នុងព្រះគម្ពីរ។ លោកអេលីសេប្រាប់ស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់ថា «ចូរអ្នកនាំកូនទាំងពីរចូលទៅក្នុងផ្ទះ ហើយបិទទ្វារ…» (២ ពង្សាវតារក្សត្រ ៤:៤)។ លោកអេលីសេផ្ទាល់ ក៏ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដែលក្មេងស្លាប់ដេកនៅ ហើយបិទទ្វារ រួចអធិស្ឋាន (២ ពង្សាវតារក្សត្រ ៤:៣៣)។ ក្នុងគម្ពីរអេសាយ មានព្រះបន្ទូលមួយដូច្នេះ៖
«ប្រជាជនរបស់អញអើយ ចូរទៅ ចូលក្នុងបន្ទប់របស់ខ្លួន ហើយបិទទ្វារ រួចពួនខ្លួនបន្តិចសិន ទាល់តែសេចក្ដីក្រោធកន្លងហួសទៅ» (អេសាយ ២៦:២០)
នៅកន្លែងទាំងបីនេះ ភាសាហេព្រើរប្រើពាក្យ «ចូល» (បូ) «បិទ» (សាហ្គារ) និង «ពីក្រោយ» (បាអាដ ជាទម្រង់មូលដ្ឋាននៃបាអាដូ ដែលយើងបានឃើញក្នុងការពន្យល់ពាក្យខាងលើ) ជាមួយគ្នា។ ហើយនៅកន្លែងទាំងបី អ្នកដែលបិទទ្វារ គឺជាអ្នកដែលបានចូលទៅខាងក្នុងនោះផ្ទាល់។ សូម្បីតែប្រជាជននៅក្នុងគម្ពីរអេសាយ ក៏ត្រូវបិទទ្វារដោយខ្លួនឯង ហើយពួនខ្លួន ទាល់តែសេចក្ដីក្រោធកន្លងហួសទៅ។
លោកុប្បត្តិ ជំពូក ៧ ប្រើពាក្យដដែលទាំងនេះ ប៉ុន្តែខុសគ្នាតែមួយកន្លែង៖ ណូអេគ្រាន់តែចូល ហើយព្រះយេហូវ៉ាជាអ្នកបិទពីក្រោយគាត់។ ទ្វារដែលការពារមនុស្សនៅក្នុងទូកធំ ពេលទឹកគ្របលើផែនដី មិនមែនជាទ្វារដែលណូអេបិទដោយខ្លួនឯងទេ គឺជាទ្វារដែលព្រះយេហូវ៉ាបិទឲ្យ។
៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ
អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ ណូអេបានចូល ហើយព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកបិទទ្វារ។
កិច្ចការដែលណូអេបានធ្វើ មិនមែនតូចទេ។ គាត់បានធ្វើទូកធំ ទទួលសត្វ ហើយចូលទៅក្នុងទូកជាមួយក្រុមគ្រួសារ។ អត្ថបទកត់ត្រាការស្ដាប់បង្គាប់នោះថា «ណូអេក៏ធ្វើតាមគ្រប់ទាំងអស់…»។ ប៉ុន្តែ នៅពេលចុងក្រោយ ត្រង់មុខទ្វារទូក ដៃដែលធ្វើសកម្មភាព មិនមែនជាដៃរបស់ណូអេទេ គឺជាព្រះហស្ត (ដៃ) របស់ព្រះជាម្ចាស់។
ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងក៏ដូច្នោះដែរ មានកម្រិតមួយដែលដៃរបស់យើងអាចទៅដល់។ ពេលយើងនិយាយពាក្យដែលត្រូវនិយាយ បំពេញការងារដែលទទួលខុសត្រូវ ហើយយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមនុស្សដែលនៅក្បែរយើងរួចហើយ នៅតែសល់អ្វីៗដែលយើងមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន ដូចជាថ្ងៃស្អែករបស់ក្រុមគ្រួសារ លទ្ធផលនៃការងារ និងរឿងដែលកើតឡើងនៅពេលយប់។ សូមឲ្យយើងអាចបញ្ចប់ថ្ងៃនេះ ដោយនឹកចាំថា ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបិទទ្វារពីក្រោយណូអេ ក៏ថែរក្សាអ្វីៗដែលនៅសល់ទាំងនោះដែរ។
«ឱព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានបិទទ្វារពីក្រោយណូអេ សូមជួយយើងខ្ញុំឲ្យបំពេញកិច្ចការដែលព្រះអង្គប្រគល់ឲ្យនៅថ្ងៃនេះ តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ អ្វីៗដែលនៅសល់ ហួសពីកម្រិតដៃរបស់យើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំសូមប្រគល់ថ្វាយព្រះអង្គ។ ពេលយើងខ្ញុំបញ្ចប់ថ្ងៃនេះជាមួយមនុស្សដែលនៅក្បែរយើងខ្ញុំ សូមឲ្យយើងខ្ញុំបានសម្រាកដោយសុខសាន្ត នៅខាងក្នុងទ្វារដែលព្រះអង្គការពារ។ អាម៉ែន»។
🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក
សំណួរបើក
សួរថា «នៅពេលយប់ តើនរណាជាអ្នកបិទទ្វារផ្ទះរបស់យើងចុងក្រោយគេ?» ហើយស្តាប់ចម្លើយរបស់ក្មេងៗ។ បន្ទាប់មក និយាយថា «ថ្ងៃនេះ ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានរឿងអំពីអ្នកដែលបានបិទទ្វារនៃទូកដ៏ធំមួយ» ហើយបន្តទៅអត្ថបទ។
សកម្មភាព
អានខ ១~១៦ ជាមួយគ្នា ហើយឲ្យក្មេងៗទះដៃម្ដង រាល់ពេលដែលឮពាក្យ ‘ចូល’ ដូចជា ‘ចូលទៅក្នុងទូកធំ’ ឬ ‘សត្វដែលចូលទៅ’។ ពេលអានចប់ សូមរាប់ថា ទះដៃបានប៉ុន្មានដង (ប្រាំពីរដង)។ បន្ទាប់មក អានឃ្លាចុងក្រោយនៃខ ១៦ ម្ដងទៀត ហើយសួរថា «តើនរណាជាអ្នកបិទទ្វារ?»។ ពេលក្មេងៗរកឃើញពាក្យ ‘ព្រះយេហូវ៉ា’ សូមបង្ហាញរូបភាព ‘ព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូកជិត’ ក្នុងចំណោមរូបភាពថ្ងៃនេះ។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាព ‘មនុស្សប្រាំបីនាក់នៅក្នុងទូកធំ’ ហើយសួរថា «នៅខាងក្នុងទ្វារដែលព្រះជាម្ចាស់បានបិទ មានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់?» (ខ ១៣ ណូអេ និងប្រពន្ធ កូនប្រុសបីនាក់ និងកូនប្រសាស្រីបីនាក់ សរុបប្រាំបីនាក់)។ រួចប្រាប់ពួកគេថា ព្រះជាម្ចាស់បានការពារមនុស្ស និងសត្វដែលនៅខាងក្នុងទ្វារនោះ។
ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចៗឲ្យក្មេងៗ។ នៅខាងឆ្វេងកាត ឲ្យពួកគេសរសេរ «កិច្ចការមួយដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើថ្ងៃនេះ» ហើយនៅខាងស្ដាំ ឲ្យសរសេរ «រឿងមួយដែលខ្ញុំប្រគល់ឲ្យព្រះជាម្ចាស់»។ ពេលសរសេររួច ឲ្យនិយាយជាមួយគ្នាថា «ណូអេបានចូល ហើយព្រះជាម្ចាស់បានបិទទ្វារ» រួចឲ្យក្មេងម្នាក់ៗដាក់កាតក្នុងកាបូប ហើយយកទៅផ្ទះ។
🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក
ចូរឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ឯងទាំងអស់ ចូលទៅក្នុងទូកធំ |
បានមកឯណូអេមួយគូៗ |
ព្រះយេហូវ៉ាបិទទ្វារទូកជិត |
មនុស្សប្រាំបីនាក់នៅក្នុងទូកធំ |
📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។
🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉖ ទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ · រឿងព្រះជាម្ចាស់ ដែលទតឃើញអំពើអាក្រក់របស់មនុស្ស ហើយឈឺចាប់ក្នុងព្រះហឫទ័យ
Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។
Comments
Post a Comment