Genesis Deeper ㉒ អំពាវនាវដល់ព្រះនាម · តើក្រុមគ្រួសាររបស់កាអ៊ីន និងក្រុមគ្រួសាររបស់សេត ខុសគ្នាត្រង់ណា? (លោកុប្បត្តិ ៤:២៥~២៦)
ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។
អ័ដាមបានស្គាល់ប្រពន្ធរបស់គាត់ម្ដងទៀត ហើយនាងបង្កើតបានកូនប្រុសម្នាក់ ដាក់ឈ្មោះថា សេត ដ្បិតនាងថា «ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពូជមួយទៀតមកខ្ញុំ ជំនួសអេបិល ដែលកាអ៊ីនបានសម្លាប់»។ សេតក៏បង្កើតបានកូនប្រុសម្នាក់ដែរ ហើយដាក់ឈ្មោះថា អេណុស។ នៅគ្រានោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា។
លោកុប្បត្តិ ៤:២៥~២៦
១. ពីរខ បន្ទាប់ពីចម្រៀងរបស់ឡាមេក
អត្ថបទមុនបានបញ្ចប់ដោយចម្រៀងរបស់ឡាមេក។ ឡាមេក ដែលជាកូនចៅរបស់កាអ៊ីន បានសម្លាប់មនុស្ស ហើយក្រោយមក គាត់បានយកពាក្យ «ប្រាំពីរដង» ក្នុងព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទាន ដើម្បីការពារកាអ៊ីន មកប្តូរជា «ចិតសិបប្រាំពីរដង» ហើយធ្វើជាចម្រៀងអួតខ្លួន។
ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីចម្រៀងនោះ គម្ពីរលោកុប្បត្តិនាំរឿងត្រឡប់មកកាន់អ័ដាម និងអេវ៉ាវិញ។ អ្នកទាំងពីរមានកូនប្រុសម្នាក់ទៀត ហើយអេវ៉ាដាក់ឈ្មោះកូននោះថា សេត។ សេតធំឡើង មានកូនប្រុសម្នាក់ ហើយដាក់ឈ្មោះថា អេណុស។ រួចជំពូក ៤ បញ្ចប់ដោយឃ្លានេះ៖
«…នៅគ្រានោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា»
ប្រាំបីខមុននេះ ជារឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីន ហើយពីរខនេះ ជាការចាប់ផ្ដើមនៃរឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារសេត។ ក្រុមគ្រួសារទាំងពីរត្រូវបានដាក់នៅក្បែរគ្នា។ ត្រង់នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ តើក្រុមគ្រួសាររបស់កាអ៊ីន និងក្រុមគ្រួសាររបស់សេត ខុសគ្នាត្រង់ណា?
២. ក្រុមគ្រួសាររបស់សេត គ្មានស្នាដៃកត់ត្រាទុក
ពេលអានក្រុមគ្រួសារទាំងពីរក្បែរគ្នា មានរឿងមួយដែលយើងសង្កេតឃើញមុនគេ៖ រឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីន មានប្រាំបីខ។ ក្នុងនោះ យើងជួបអ្នកសង់ទីក្រុង អ្នកដែលរស់នៅក្នុងត្រសាល ហើយចិញ្ចឹមហ្វូងសត្វ អ្នកដែលលេងស៊ុង និងខ្លុយ ព្រមទាំងអ្នកដែលធ្វើឧបករណ៍ពីលង្ហិន និងដែក។
រឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារសេត មានតែពីរខប៉ុណ្ណោះ។ គ្មានអ្វីដែលគេសង់ ឬធ្វើ ត្រូវបានកត់ត្រាទុកទេ ស្ទើរតែមានតែការបង្កើតកូន និងការដាក់ឈ្មោះប៉ុណ្ណោះ។ បើមើលតែខាងក្រៅ ក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីនបានទុកអ្វីៗច្រើនជាង។
ពាក្យ «ចាប់ផ្ដើម» ក៏ធ្វើឲ្យយើងឆ្ងល់ដែរ។ អេបិលបានថ្វាយតង្វាយរួចហើយ (៤:៤) ហើយអ័ដាម និងអេវ៉ាក៏បាននិយាយជាមួយព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ដូច្នេះ តើមានន័យថា រហូតដល់ពេលនោះ គ្មាននរណាម្នាក់និយាយទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ទេឬ? បើអានបែបនោះ វាមិនត្រូវនឹងរឿងមុនៗទេ។
ចំណុចឆ្ងល់ទាំងពីរ ត្រូវបានដោះស្រាយនៅកន្លែងតែមួយ៖ អ្វីដែលអត្ថបទប្រើ ដើម្បីបែងចែកក្រុមគ្រួសារទាំងពីរ មិនមែនជាបញ្ជីស្នាដៃទេ គឺជា កិរិយាសព្ទ «ហៅ»។
៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ក្រុមគ្រួសារដែលដាក់ឈ្មោះ និងក្រុមគ្រួសារដែលអំពាវនាវដល់ព្រះនាម
ចម្លើយគឺ៖ ក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីនបានដាក់ឈ្មោះកូនប្រុសរបស់ខ្លួន ទៅលើទីក្រុង ឯក្នុងក្រុមគ្រួសារសេតវិញ មនុស្សបានអំពាវនាវ (ហៅរក) ដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាលើកដំបូង។ បើយើងតាមដានកិរិយាសព្ទហេព្រើរមួយ ភាពខុសគ្នានេះនឹងលេចឡើងយ៉ាងច្បាស់។
ពាក្យ «ហៅ» ជាភាសាហេព្រើរគឺ ការ៉ា។ ពីលោកុប្បត្តិ ជំពូក ១ ដល់ជំពូក ៤ កិរិយាសព្ទនេះលេចមកដប់ប្រាំដង ក្នុងនោះ ដប់បីដងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ដាក់ឈ្មោះឲ្យអ្វីមួយ៖ ព្រះជាម្ចាស់ហៅពន្លឺថា ថ្ងៃ ហើយហៅភាពងងឹតថា យប់ អ័ដាមដាក់ឈ្មោះឲ្យសត្វ និងប្រពន្ធរបស់គាត់ ហើយកាអ៊ីន អេវ៉ា និងសេត ដាក់ឈ្មោះឲ្យទីក្រុង និងកូន។
ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរ ប្រែកិរិយាសព្ទហេព្រើរតែមួយនេះ ជាពាក្យផ្សេងៗគ្នាតាមកន្លែង ដូចជា «ដាក់ឈ្មោះ» (៤:១៧) «ហៅរក» (៣:៩) និង «អំពាវនាវ» (៤:២៦)។ ពាក្យទាំងបីនេះ សុទ្ធតែជាកិរិយាសព្ទ ការ៉ា ដដែល ហើយសូម្បីតែអានជាភាសាខ្មែរ យើងក៏ឃើញភាពខុសគ្នារវាងការដាក់ឈ្មោះ និងការអំពាវនាវដែរ។
មានតែ ពីរដងប៉ុណ្ណោះ ដែល ការ៉ា មិនមែនសម្រាប់ដាក់ឈ្មោះ ប៉ុន្តែជា ការហៅទៅកាន់នរណាម្នាក់។ លើកទីមួយ គឺលោកុប្បត្តិ ៣:៩៖
«ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះជាម្ចាស់ ហៅរកអ័ដាម…»
នេះជាពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ហៅរកមនុស្ស ដែលកំពុងពួននៅចន្លោះដើមឈើ។ លើកទីពីរ គឺអត្ថបទថ្ងៃនេះ ៤:២៦ ដែលមនុស្សអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ អ្នកដែលហៅទៅកាន់នរណាម្នាក់ គឺព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែនៅខចុងក្រោយនៃជំពូក ៤ មនុស្សហៅទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ជាលើកដំបូង។
ដូច្នេះ ពាក្យ «ចាប់ផ្ដើម» មិនមានន័យថា មុននោះគ្មាននរណាម្នាក់និយាយទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។ អ័ដាមបានទូលឆ្លើយ ពេលព្រះជាម្ចាស់ហៅគាត់ (៣:១០) ហើយកាអ៊ីនក៏បានទូលទៅព្រះយេហូវ៉ាដែរ (៤:១៣)។ ការទូលឆ្លើយ និងការទូល មានពីមុនរួចហើយ ប៉ុន្តែការដែលមនុស្សអំពាវនាវទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយហៅព្រះនាមទ្រង់ ត្រូវបានកត់ត្រាជាលើកដំបូងនៅទីនេះ។ ពាក្យ «ចាប់ផ្ដើម» ចង្អុលទៅលើកដំបូងនេះឯង។
បើយកកិរិយាសព្ទនេះ ត្រឡប់ទៅមើលក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីនវិញ ភាពខុសគ្នាកាន់តែច្បាស់។ នៅខ ១៧ ក្នុងភាសាហេព្រើរ កិរិយាសព្ទ ការ៉ា និងពាក្យ «ឈ្មោះ» ក៏លេចមកជាមួយគ្នាដែរ៖
«…ហើយដាក់ឈ្មោះទីក្រុងនោះតាមឈ្មោះអេណុក ជាកូនរបស់ខ្លួន»
កាអ៊ីនបានដាក់ឈ្មោះឲ្យទីក្រុងដែលខ្លួនសង់ ហើយឈ្មោះនោះជាឈ្មោះកូនរបស់ខ្លួន។ ខ ២៦ ក៏ប្រើ ការ៉ា និងពាក្យ «ឈ្មោះ» ជាមួយគ្នាដែរ (ភាសាខ្មែរប្រើពាក្យ «ព្រះនាម» សម្រាប់ឈ្មោះរបស់ព្រះ) ប៉ុន្តែលើកនេះ គ្មានការដាក់ឈ្មោះឲ្យអ្វីទេ គឺជាការអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា។ ក្នុងភាសាហេព្រើរនៃជំពូក ៤ ពាក្យ «ឈ្មោះ» លេចមកប្រាំបីដង៖ ឈ្មោះទីក្រុង កូនប្រុស ប្រពន្ធទាំងពីរ ប្អូនប្រុសយូបាល សេត និងអេណុស លេចមកតាមលំដាប់ ហើយឈ្មោះទីប្រាំបី ដែលជាឈ្មោះចុងក្រោយ គឺព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា។
អ្វីដែលត្រូវបានកត់ត្រាអំពីក្រុមគ្រួសារសេត មិនមែនជាស្នាដៃទេ គឺមានតែរឿងមួយ៖ ពួកគេបានអំពាវនាវដល់ព្រះនាមនោះ។ ហើយអត្ថបទបានបែងចែកក្រុមគ្រួសារទាំងពីរ ដោយរឿងតែមួយនោះឯង។
៤. ពាក្យ · សេត · អេណុស · ចាប់ផ្ដើម · អំពាវនាវដល់ព្រះនាម
① សេត · ជាភាសាហេព្រើរគឺ ស៊ែត (שֵׁת)។ ពេលអេវ៉ាដាក់ឈ្មោះនេះ នាងថា ព្រះជាម្ចាស់ «បានប្រទាន» ពូជមួយទៀតមកនាង។ ពាក្យដែលប្រែថា «ប្រទាន» គឺ ស្ហាត (שָׁת) ដែលមានន័យដើមថា «ដាក់» ឬ «តាំង»។ ស៊ែត និងស្ហាត មានសំឡេងស្ទើរតែដូចគ្នា។ ក្នុងឈ្មោះរបស់កូននេះ មានពាក្យរបស់អេវ៉ាថា «ព្រះជាម្ចាស់បានតាំងកូននេះឲ្យខ្ញុំ»។
② អេណុស · ជាភាសាហេព្រើរគឺ អេណូស (אֱנוֹשׁ)។ នេះជាឈ្មោះមនុស្សម្នាក់ ហើយក៏ជាពាក្យដែលមានន័យថា «មនុស្ស» ផងដែរ។ ពាក្យនេះលេចមកច្រើនជាងគេ ក្នុងគម្ពីរយ៉ូប និងគម្ពីរទំនុកតម្កើង។ ពាក្យ «មនុស្ស» ក្នុងទំនុកតម្កើង ៨:៤ «មនុស្សជាអ្វី បានជាទ្រង់នឹកចាំពីគេ…» និងក្នុងទំនុកតម្កើង ១០៣:១៥ «ចំណែកឯមនុស្ស ថ្ងៃអាយុរបស់គេធៀបដូចជាស្មៅ…» គឺជាពាក្យនេះ។ ហេតុនេះ មានអ្នកខ្លះអានឈ្មោះនេះថា «មនុស្សដែលទន់ខ្សោយ ហើយត្រូវស្លាប់»។ ក្រោយពេលឡាមេកច្រៀងអំពីចិតសិបប្រាំពីរដង មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា នៅក្នុងជំនាន់របស់ក្មេងដែលមានឈ្មោះបែបនេះ។
③ ចាប់ផ្ដើម · ជាភាសាហេព្រើរគឺ ហ៊ូខាល (הוּחַל)។ កិរិយាសព្ទ «ចាប់ផ្ដើម» ត្រូវបានប្រើក្នុងទម្រង់ «ត្រូវបានចាប់ផ្ដើម»។ ទម្រង់នេះ លេចមកតែនៅកន្លែងនេះមួយគត់ ក្នុងព្រះគម្ពីរហេព្រើរទាំងមូល។ អត្ថបទមិនបានបញ្ជាក់ជាមុនថា នរណាជាអ្នកចាប់ផ្ដើមទេ គឺគ្រាន់តែកត់ត្រាថា ការអំពាវនាវនោះបានចាប់ផ្ដើម។
④ អំពាវនាវដល់ព្រះនាម · ជាភាសាហេព្រើរគឺ លិករ៉ូ បេស្ហែម (לִקְרֹא בְּשֵׁם)។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ឃ្លាហេព្រើរ «អំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា» នេះ លេចមកប្រាំដង ហើយលើកដំបូងគឺ ៤:២៦។ បួនដងទៀត គឺអ័ប្រាហាំបីដង (១២:៨ · ១៣:៤ · ២១:៣៣) និងអ៊ីសាកមួយដង (២៦:២៥)។ អ្វីដែលបានចាប់ផ្ដើមក្នុងក្រុមគ្រួសារសេត បន្តទៅដល់បុព្វបុរសនៃជំនឿ។
៥. មួយទៀត · ពាក្យពីរឃ្លារបស់អេវ៉ា
ក្នុងជំពូក ៤ មានកូនប្រុសពីរនាក់ ដែលពេលកើតមក អេវ៉ាបាននិយាយពាក្យមួយឃ្លា។ ពេលនាងបង្កើតកាអ៊ីន ជាកូនច្បង នាងថា៖
«…ខ្ញុំបានកូនប្រុសម្នាក់ ដោយព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ប្រោសប្រទាន» (លោកុប្បត្តិ ៤:១)
ពេលនាងបង្កើតសេត នាងថា៖
«…ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពូជមួយទៀតមកខ្ញុំ ជំនួសអេបិល ដែលកាអ៊ីនបានសម្លាប់» (លោកុប្បត្តិ ៤:២៥)
ឃ្លាទីមួយក៏មានព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ាដែរ ប៉ុន្តែប្រធាន (អ្នកធ្វើកិរិយា) របស់ឃ្លានោះ គឺ «ខ្ញុំ» ឯក្នុងឃ្លាទីពីរ ប្រធានបានប្តូរទៅជា «ព្រះជាម្ចាស់» ហើយអេវ៉ាខ្លួនឯងឈរនៅកន្លែងអ្នកទទួល គឺ «មកខ្ញុំ»។ ហើយក្នុងឃ្លាទីពីរនេះ មានឈ្មោះអេបិល ជាកូនដែលនាងបាត់បង់ និងឈ្មោះកាអ៊ីន ជាកូនដែលបានសម្លាប់អេបិល នៅជាមួយគ្នា។
ក្រោយពេលកូនម្នាក់ស្លាប់ ហើយកូនម្នាក់ទៀតចេញពីចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះយេហូវ៉ា អេវ៉ានិយាយអំពីកូនថ្មីរបស់នាងថា «ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទាន»។ ប្រធាននៃឃ្លារបស់នាង មិនមែនជាខ្លួននាងទេ គឺជាព្រះជាម្ចាស់។ ហើយនៅខបន្ទាប់ភ្លាម ក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់កូននោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា។
៦. សម្រាប់យើងសព្វថ្ងៃ
អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងតែមួយ៖ អ្វីដែលធ្វើឲ្យរឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារមួយខុសពីក្រុមគ្រួសារមួយទៀត មិនសូវនៅត្រង់ថា ពួកគេបានសម្រេចអ្វីខ្លះនោះទេ គឺនៅត្រង់ថា ពួកគេអំពាវនាវដល់នាមរបស់នរណា។
ដូចដែលកាអ៊ីនបានដាក់ឈ្មោះកូនរបស់ខ្លួនទៅលើទីក្រុង យើងក៏ដាក់ឈ្មោះលើអ្វីៗរាល់ថ្ងៃដែរ។ យើងសរសេរឈ្មោះខ្លួនឯងដោយស្ងាត់ៗ លើការងារដែលយើងបានធ្វើ តួនាទីដែលយើងកាន់ និងការសន្យាដែលយើងបានរក្សា។ នោះមិនមែនជារឿងខុសទេ។ អត្ថបទមិនបានបន្ទោសក្រុមគ្រួសារកាអ៊ីន ដោយសារទីក្រុងដែលពួកគេសង់ ឬឧបករណ៍ដែលពួកគេធ្វើនោះទេ។
ប៉ុន្តែ មានថ្ងៃខ្លះ ពេលយើងក្រឡេកមើលថ្ងៃនោះវិញ គ្មានអ្វីច្រើនសម្រាប់សរសេរទុកទេ។ ក្រុមគ្រួសារសេតក៏គ្មានស្នាដៃកត់ត្រាទុកដែរ ប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរចងចាំក្រុមគ្រួសារនោះ ថាជាក្រុមគ្រួសារដែលអំពាវនាវដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ សូម្បីតែនៅថ្ងៃដែលយើងសម្រេចបានតិចតួច កន្លែងសម្រាប់អំពាវនាវដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅតែបើកចំហ។ នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃនេះ យើងអាចអំពាវនាវដល់ព្រះនាមទ្រង់ម្ដង ដោយទូលថា «ឱព្រះជាម្ចាស់»។
«ឱព្រះជាម្ចាស់ ទ្រង់បានហៅរកមនុស្សជាមុន ពេលគេកំពុងពួន ឥឡូវនេះ យើងខ្ញុំអំពាវនាវដល់ព្រះនាមរបស់ទ្រង់។ ពេលយើងខ្ញុំរវល់ដាក់ឈ្មោះរបស់យើងខ្ញុំលើអ្វីដែលយើងខ្ញុំបានធ្វើ សូមកុំឲ្យយើងខ្ញុំបាត់បង់កន្លែងសម្រាប់អំពាវនាវដល់ព្រះនាមទ្រង់។ នៅថ្ងៃដែលយើងខ្ញុំសម្រេចបានតិចតួច សូមឲ្យយើងខ្ញុំចាប់ផ្ដើមដោយរាប់អ្វីៗដែលទ្រង់បានប្រទាន។ អាម៉ែន»។
🕊 សាកប្រើក្នុងការបម្រើរបស់អ្នក
សំណួរបើក
សួរថា «តើក្នុងថ្នាក់រៀនរបស់យើង មានរបស់អ្វីខ្លះដែលមានបិទស្លាកឈ្មោះ?» ហើយរកមើលជាមួយគ្នាពីរបីយ៉ាង។ បន្ទាប់មក និយាយថា «ក្នុងរឿងព្រះគម្ពីរថ្ងៃនេះ មានអ្នកដែលដាក់ឈ្មោះលើអ្វីមួយ និងមានមនុស្សដែលអំពាវនាវដល់ព្រះនាម» ហើយចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។
សកម្មភាព
ចែកក្ដារខៀនជាពីរផ្នែក។ សរសេរ ‘ខ ១៧ កាអ៊ីន’ នៅខាងឆ្វេង និង ‘ខ ២៦ សេត’ នៅខាងស្ដាំ ហើយចម្លងខទាំងពីរនៅខាងក្រោម។ អានខទាំងពីរជាមួយគ្នា ហើយគូសរង្វង់ពាក្យ ‘ឈ្មោះ’ និង ‘ព្រះនាម’ ទាំងអស់។ នៅរង្វង់នីមួយៗ សួរថា «តើឈ្មោះនេះត្រូវបានដាក់លើអ្វី?»។ នៅខាងឆ្វេង សរសេរ ‘ដាក់ឈ្មោះអេណុក ជាកូនប្រុស លើទីក្រុង’ ហើយនៅខាងស្ដាំ សរសេរ ‘ដាក់ឈ្មោះអេណុស លើកូនប្រុស’។ ពេលសួរសំណួរដដែល នៅរង្វង់ចុងក្រោយខាងស្ដាំ ‘ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា’ ក្មេងៗនឹងឃើញថា ព្រះនាមនោះមិនត្រូវបានដាក់លើអ្វីទេ គឺមនុស្ស អំពាវនាវ ដល់ព្រះនាមនោះ។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាពពីរសន្លឹក ដែលមានចំណងជើង ‘នៅគ្រានោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា’ ហើយឲ្យក្មេងៗប្រាប់ថា តើមនុស្សក្នុងរូបកំពុងធ្វើអ្វី។ ចុងក្រោយ ពេលបង្ហាញរូបភាព ‘ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពូជមួយទៀតមកខ្ញុំ’ ចូរអានខ ២៥ ហើយរកមើលជាមួយគ្នាថា អេវ៉ានិយាយថា «នរណា» ជាអ្នកប្រទាន។
ការអនុវត្ត
ឲ្យក្មេងម្នាក់ៗសរសេរពាក្យអធិស្ឋានមួយឃ្លា លើកាតតូចមួយ ដោយចាប់ផ្ដើមដោយពាក្យ «ឱព្រះជាម្ចាស់»។ សប្តាហ៍នេះ ថ្ងៃមួយម្ដង មុនពេលចូលគេង ពួកគេអាចអានកាតនោះឲ្យឮៗ ចាប់ពីពាក្យដំបូង។
🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យជាប់ ឬចុចខាងស្ដាំដើម្បីរក្សាទុក
នៅគ្រានោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា |
ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានពូជមួយទៀតមកខ្ញុំ |
នៅគ្រានោះ មនុស្សចាប់ផ្ដើមអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ា |
ហើយដាក់ឈ្មោះថា អេណុស |
📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។
🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉑ ចិតសិបប្រាំពីរដង · ឡាមេកយកព្រះបន្ទូលមកប្រើដោយគ្មានព្រះជាម្ចាស់ ហើយប្តូរព្រះបន្ទូលនោះទៅជាពាក្យអួតរបស់ខ្លួន
🇰🇷 한국어 · 🇺🇸 English · 🇰🇭 ភាសាខ្មែរ (បច្ចុប្បន្ន)
Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។
Comments
Post a Comment