Genesis Deeper ㉜ ចម្រើនឡើងនៅលើផែនដី · ថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចប់ ហេតុអ្វីព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីការចម្រើនឡើង? (លោកុប្បត្តិ ៨:១៣~១៩)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㉜

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

នៅឆ្នាំ៦០១ ថ្ងៃទីមួយនៃខែទីមួយ ទឹកបានរីងស្ងួតពីផែនដីអស់ទៅ។ ណូអេក៏បើកដំបូលទូកមើល ឃើញថាទឹកបានស្ងួតពីដីហើយ។ ដល់ថ្ងៃទី២៧ ខែទី២ ដីបានស្ងួតធេង។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅណូអេថា «ចូរចេញពីទូក ព្រមទាំងប្រពន្ធ កូនប្រុស និងកូនប្រសាស្រីរបស់អ្នក។ ចូរនាំសត្វគ្រប់ពូជដែលនៅជាមួយអ្នកចេញមកផង គឺសត្វស្លាប សត្វស្រុក និងគ្រប់ទាំងសត្វដែលលូនវារនៅលើដី ដើម្បីឲ្យវាបង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី»។ ណូអេក៏ចេញមក ព្រមទាំងកូនប្រុស ប្រពន្ធ និងកូនប្រសាស្រីរបស់គាត់។ គ្រប់ទាំងសត្វជើងបួន សត្វលូនវារ និងសត្វស្លាប គឺគ្រប់ទាំងសត្វដែលកម្រើកនៅលើផែនដី ក៏ចេញពីទូកមកតាមប្រភេទរបស់វា។

លោកុប្បត្តិ ៨:១៣~១៩

១. ថ្ងៃដែលណូអេបើកដំបូលទូក

នៅក្នុងអត្ថបទមុន ណូអេបានទទួលស្លឹកអូលីវពីព្រាប ប៉ុន្តែគាត់មិនបានចេញពីទូកភ្លាមៗទេ។ គាត់រង់ចាំរហូតដល់ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល។ នៅក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ ទីបំផុតព្រះបន្ទូលនោះក៏មកដល់។

ដំបូង ណូអេបើកដំបូលទូក ហើយមើលទៅខាងក្រៅ។ ទឹកបានស្ងួតពីដីហើយ (៨:១៣)។ រួចជិតពីរខែក្រោយមក ដីក៏ស្ងួតធេង (៨:១៤)។ នៅពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ណូអេ ឲ្យគាត់ចេញពីទូកជាមួយប្រពន្ធ កូនប្រុស និងកូនប្រសាស្រី ហើយនាំសត្វស្លាប សត្វស្រុក និងសត្វលូនវារទាំងអស់ដែលនៅជាមួយគាត់ ចេញមកផង (៨:១៦~១៧)។

ប៉ុន្តែ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនបានចប់ត្រឹម ‘ចូរចេញ’ ទេ។ មានពាក្យមួយទៀតបន្ថែម៖ «ដើម្បីឲ្យវាបង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី» (៨:១៧)។ បង្កើតកូន ហើយចម្រើនឡើង មានន័យថា សត្វមានកូន ហើយចំនួនរបស់វាកើនច្រើនឡើង។ នៅថ្ងៃនោះ បើព្រះអង្គគ្រាន់តែមានព្រះបន្ទូលថា ‘ចូរចេញ’ ក៏ល្មមហើយ ប៉ុន្តែព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលអំពីថ្ងៃខាងមុខថែមទៀត។ ដូច្នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ នៅថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចប់ ហើយទូកត្រូវបានបើក ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីការចម្រើនឡើង?

២. ពេលដែលរឿងនេះមើលទៅដូចជាចុងបញ្ចប់នៃរឿងរួចជីវិត

ពេលរឿងធំមួយបានកន្លងផុតទៅ ពាក្យដំបូងដែលយើងតែងនិយាយគឺ ‘ឥឡូវនេះ វាបានកន្លងផុតហើយ’។ ឧទាហរណ៍ ដូចជាថ្ងៃដែលយើងចេញពីមន្ទីរពេទ្យ ក្រោយឈឺអស់រយៈពេលយូរ ថ្ងៃដែលការប្រឡងដ៏យូរមួយបានចប់ ឬថ្ងៃបន្ទាប់ពីព្យុះធំបានកន្លងផុត។ នៅថ្ងៃបែបនោះ ចិត្តយើងងាកមើលថ្ងៃដែលបានឆ្លងកាត់ ហើយពោរពេញដោយការធូរចិត្តថា ‘យ៉ាងណាក៏ដោយ យើងនៅរស់’។

រឿងទឹកជំនន់ក៏ងាយនឹងអានតាមរបៀបនោះដែរ។ មនុស្ស និងសត្វដែលចូលក្នុងទូកបានរួចជីវិត ទឹកបានស្រកអស់ ហើយឥឡូវនេះពួកគេចេញមកខាងក្រៅ។ បើអានដូច្នេះ អត្ថបទថ្ងៃនេះគឺជាឈុតចុងក្រោយនៃរឿងដែលព្រះជាម្ចាស់បានសង្គ្រោះពួកគេពីទឹកជំនន់។ ពេលនោះ ពាក្យ ‘ចម្រើនឡើង’ មើលទៅដូចជាពាក្យជូនពរដែលគេបន្ថែមនៅចុងរឿងប៉ុណ្ណោះ។

ប៉ុន្តែ ពាក្យនេះពិបាកនឹងចាត់ទុកថាជាពាក្យជូនពរធម្មតា ព្រោះវាជាព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលរួចហើយ នៅដើមគម្ពីរលោកុប្បត្តិ នៅពេលព្រះអង្គបង្កើតពិភពលោកជាលើកដំបូង។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ព្រះបន្ទូលនៅពេលបង្កើតពិភពលោក

ចម្លើយជាមុន៖ ថ្ងៃដែលពួកគេចេញពីទូក មិនមែនជាថ្ងៃដែលរឿងរួចជីវិតបានចប់ទេ គឺជាថ្ងៃដែលពិភពលោកចាប់ផ្ដើមសាជាថ្មី។ ហេតុនេះហើយ បានជាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដដែលនៅទីនេះម្ដងទៀត គឺព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គបានប្រទាន នៅពេលបង្កើតពិភពលោកជាលើកដំបូង។

ពាក្យ ‘បង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើង’ លេចឡើងជាលើកដំបូងនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ជំពូក១។ ពេលព្រះជាម្ចាស់បង្កើតសត្វក្នុងសមុទ្រ និងសត្វស្លាប ព្រះអង្គប្រទានពរដល់វា ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង ឲ្យមានពេញពាសនៅក្នុងទឹកសមុទ្រ ហើយឲ្យសត្វស្លាបចម្រើនឡើងនៅផែនដីដែរ» (១:២២)។ ព្រះអង្គក៏មានព្រះបន្ទូលទៅមនុស្សដែរថា «ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង ឲ្យមានពេញពាសលើផែនដី…» (១:២៨)។ បន្ទាប់ពីនោះ ពាក្យទាំងពីរ គឺ ‘បង្កើតកូន’ និង ‘ចម្រើន’ មិនបានលេចឡើងជាមួយគ្នាទៀតអស់រយៈពេលយូរ។ កន្លែងដែលពាក្យទាំងពីរលេចឡើងជាមួយគ្នាម្ដងទៀត គឺអត្ថបទថ្ងៃនេះ ៨:១៧។

រឿងដែលស្រដៀងនឹងលោកុប្បត្តិ ជំពូក១ មិនមែនមានតែពាក្យមួយឃ្លានេះទេ។ យើងនឹងដាក់អត្ថបទថ្ងៃនេះនៅក្បែរលោកុប្បត្តិ ជំពូក១ ហើយអានតាមលំដាប់។

កាលបរិច្ឆេទ៖ ទឹកបានរីងស្ងួតនៅ «ឆ្នាំ៦០១ ថ្ងៃទីមួយនៃខែទីមួយ» (៨:១៣)។ នោះគឺជាថ្ងៃទីមួយនៃខែទីមួយ នៅឆ្នាំដែលណូអេមានអាយុ៦០១ឆ្នាំ ពោលគឺថ្ងៃដំបូងនៃឆ្នាំថ្មី។ ដូចដែលលោកុប្បត្តិ ជំពូក១ ចាប់ផ្ដើមពីថ្ងៃទីមួយនៃពិភពលោក ដីដែលទឹកបានស្រកក៏លេចឡើងនៅថ្ងៃទីមួយនៃឆ្នាំដែរ។
ដីគោក៖ នៅជំពូក១ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «…ឲ្យមានទីគោកលេចឡើង» (១:៩)។ អត្ថបទថ្ងៃនេះកត់ត្រាថា «…ដីបានស្ងួតធេង» (៨:១៤)។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យ ‘ទីគោក’ និង ‘ស្ងួត’ នៅទីនេះ ជាពាក្យក្នុងគ្រួសារតែមួយ ដែលចេញមកពីពាក្យដើមតែមួយ។
សត្វមានជីវិត៖ នៅជំពូក១ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតសត្វស្លាប សត្វស្រុក និងសត្វលូនវារ ម្ដងមួយៗ (១:២០~២៥)។ នៅក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ អ្វីដែលចេញពីទូក ក៏ជា «សត្វស្លាប សត្វស្រុក និងគ្រប់ទាំងសត្វដែលលូនវារ» ដែរ (៨:១៧)។
ព្រះពរ៖ ហើយនៅជំពូកបន្ទាប់ភ្លាម ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានពរដល់ណូអេ និងកូនប្រុសរបស់គាត់ ហើយមានព្រះបន្ទូលស្ទើរតែដូចនៅ ១:២៨ ទាំងស្រុងថា «ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង ឲ្យបាននៅពេញពាសលើផែនដី» (៩:១)។

ទឹកជំនន់ជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានបោកបក់យករបស់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតទៅបាត់។ ជំពូក៧ រៀបរាប់ពីអ្វីដែលបានស្លាប់ម្ដងមួយៗថា «សត្វហើរ សត្វស្រុក សត្វព្រៃ ហើយគ្រប់ទាំងសត្វដែលលូនវារនៅដី និងមនុស្ស» (៧:២១)។ នោះគឺជាបញ្ជីដដែលនៃអ្វីដែលព្រះអង្គបានបង្កើតនៅជំពូក១។ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់ហៅបញ្ជីដដែលនោះម្ដងទៀត ហើយមានព្រះបន្ទូលថា វានឹង ‘ចម្រើនឡើង’។

ដូច្នេះ ពាក្យ ‘ចម្រើនឡើង’ នៅ ៨:១៧ មិនមែនជាពាក្យជូនពរ ដែលគេបន្ថែមនៅចុងរឿងទេ។ វាជាព្រះបន្ទូលដែលបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់មិនទុកពិភពលោកដែលទឹកជំនន់បានបំផ្លាញ ឲ្យនៅដដែលនោះទេ ប៉ុន្តែព្រះអង្គនឹងចាប់ផ្ដើមវាសាជាថ្មី ដោយព្រះបន្ទូលដដែលដែលព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូល នៅពេលបង្កើតវាជាលើកដំបូង។ នេះហើយជាហេតុដែលមនុស្សជាច្រើនតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ បានអានអត្ថបទនេះថាជា ‘ការបង្កើតដែលចាប់ផ្ដើមសាជាថ្មី’។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · រ៉ាវ៉ា · ប៉ារ៉ា · យ៉ាវេស

គម្ពីរសញ្ញាចាស់ត្រូវបានសរសេរដំបូងជាភាសាហេព្រើរ។ យើងនឹងពិនិត្យមើលពាក្យហេព្រើរបីពីអត្ថបទថ្ងៃនេះ។

① ចម្រើនឡើង · វេរ៉ាវូ (וְרָבוּ)។ ទម្រង់ដើមគឺ រ៉ាវ៉ា (רָבָה) មានន័យថា ‘កើនច្រើនឡើង កើនចំនួនឡើង’។ ពាក្យនេះក៏លេចឡើងនៅក្នុងរឿងទឹកជំនន់ដែរ។ នៅ ៧:១៧ និង ៧:១៨ ពេលទឹក ‘កើនឡើង’ ពាក្យហេព្រើរគឺ វ៉ាយីរប៊ូ (וַיִּרְבּוּ)។ រូបរាងវាខុសគ្នាបន្តិច ប៉ុន្តែជាពាក្យ រ៉ាវ៉ា ដដែល។ ព្រះគម្ពីរខ្មែរក៏ប្រើពាក្យ ‘ចម្រើន’ ទាំងនៅ ៧:១៨ និង ៨:១៧ ដែរ គឺទឹក «កាន់តែចម្រើនឡើងជាលើសលប់នៅលើផែនដី» (៧:១៨) ហើយសត្វនឹង «…បង្កើតកូនចម្រើនជាបរិបូរនៅពេញពាសលើផែនដី» (៨:១៧)។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ទាំងពីរកន្លែងប្រើពាក្យ រ៉ាវ៉ា ហើយបន្តដោយពាក្យ ‘នៅលើផែនដី’ ដូចគ្នាទៀតផង។ ក្នុងគ្រាទឹកជំនន់ អ្វីដែលចម្រើនឡើងនៅលើផែនដីគឺទឹក។ ឥឡូវនេះ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដោយពាក្យដដែលថា អ្វីដែលនឹងចម្រើនឡើងនៅលើផែនដី គឺសត្វមានជីវិត។

② បង្កើតកូន · អ៊ូផារូ(וּפָרוּ)។ ទម្រង់ដើមគឺ ប៉ារ៉ា (פָּרָה) មានន័យថា ‘បង្កើតផល’។ ពេលប្រើសម្រាប់សត្វ វាមានន័យថា សត្វមានកូន ហើយបន្តពូជពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។ ក្នុងលោកុប្បត្តិ ពាក្យនេះលេចឡើងនៅ ១:២២ និង ១:២៨ ហើយបន្ទាប់មកមិនបានលេចឡើងទៀតសោះ រហូតដល់ ៨:១៧។ នៅថ្ងៃដែលព្រះជាម្ចាស់បង្គាប់ឲ្យនាំសត្វទាំងឡាយចេញពីទូក ព្រះបន្ទូលដែលព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលនៅពេលបង្កើតពិភពលោក ក៏បានឮម្ដងទៀត។

③ ស្ងួត · យ៉ាវេសា(יָבְשָׁה)។ ទម្រង់ដើមគឺ យ៉ាវេស (יָבֵשׁ) មានន័យថា ‘ស្ងួត’។ ពាក្យ ‘ទីគោក’ នៅ ១:៩~១០ (យ៉ាបាសា, הַיַּבָּשָׁה) ក៏ជាពាក្យក្នុងគ្រួសារតែមួយនេះដែរ។ ទីគោក មានន័យថា ‘ដីស្ងួត’។ ព្រះគម្ពីរខ្មែរប្រើពាក្យខុសគ្នា គឺ ‘ទីគោក’ និង ‘ស្ងួត’ ដូច្នេះយើងមើលមិនឃើញទំនាក់ទំនងនេះទេ។ ក្នុងលោកុប្បត្តិ ពាក្យក្នុងគ្រួសារនេះត្រូវបានប្រើតែបួនកន្លែងប៉ុណ្ណោះ គឺពីរដងក្នុងរឿងការបង្កើតពិភពលោក (១:៩ និង ១:១០) ហើយពីរដងក្នុងរឿងទឹកជំនន់ (៨:៧ និង ៨:១៤)។ នៅ ៨:១៣ ព្រះគម្ពីរខ្មែរក៏ប្រែថា ‘ស្ងួត’ ដែរ ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ នោះជាពាក្យមួយផ្សេងទៀត។ ដីស្ងួតដែលបានលេចឡើងជាលើកដំបូង នៅពេលទឹកប្រមូលគ្នានៅកន្លែងតែមួយ ក៏បានលេចឡើងជាដីស្ងួតម្ដងទៀត បន្ទាប់ពីទឹកជំនន់។

៥. រឿងមួយទៀត · មិនមែនតាមប្រភេទទេ គឺតាមគ្រួសារ

នៅចុង ៨:១៩ សត្វទាំងឡាយ «ក៏ចេញពីទូកមក» ហើយអត្ថបទព្រះគម្ពីរខាងលើប្រែថា ‘តាមប្រភេទរបស់វា’។ ព្រះគម្ពីរខ្មែរក៏ប្រែថា ‘តាមពូជ’ ដែរ ហើយពាក្យ ‘តាមពូជ’ នេះក៏លេចឡើងជាច្រើនដងនៅជំពូក១ និងជំពូក៧។ ដូច្នេះ វាមើលទៅដូចជាពាក្យដដែលត្រូវបានប្រើម្ដងទៀត។

ប៉ុន្តែ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យនោះខុសគ្នា។ នៅជំពូក១ និងជំពូក៧ ពេលសត្វត្រូវបានបង្កើត ‘តាមប្រភេទរបស់វា’ ហើយចូលក្នុងទូក ‘តាមប្រភេទរបស់វា’ គេប្រើពាក្យដូចជា លេមីនេហ៊ូ (לְמִינֵהוּ)។ ទម្រង់ដើមរបស់វាគឺ មីន (מִין) មានន័យថា ‘ប្រភេទ ពូជ’។ ប៉ុន្តែ នៅ ៨:១៩ ពេលចេញពីទូក គេប្រើពាក្យ លេមីសផេខូតេហែម(לְמִשְׁפְּחֹתֵיהֶם)។ ទម្រង់ដើមរបស់វាគឺ មីសផាខា (מִשְׁפָּחָה) មានន័យថា ‘គ្រួសារ ក្រុមញាតិ’។ បើប្រែតាមពាក្យ វាមានន័យថា សត្វទាំងឡាយបានចេញមក ‘តាមគ្រួសាររបស់វានីមួយៗ’។

ក្នុងលោកុប្បត្តិ ពាក្យ មីសផាខា លេចឡើងជាលើកដំបូងនៅ ៨:១៩ នេះ។ បន្ទាប់មក គេប្រើវាសម្រាប់មនុស្ស។ ‘គ្រួ’ (ក្រុមគ្រួសារ ឬពូជពង្ស) ដែលកើតចេញពីកូនប្រុសរបស់ណូអេ គឺជាពាក្យនេះ (១០:៥ និង ១០:៣២) ហើយ ‘គ្រួ’ នៅក្នុងព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅអ័ប្រាហាំថា «គ្រប់ទាំងគ្រួនៅផែនដីនឹងបានពរដោយសារអ្នក» ក៏ជាពាក្យនេះដែរ (១២:៣)។

ច្បាស់ណាស់ថា ព្រះគម្ពីរប្រើពាក្យមួយសម្រាប់ពេលចូល និងពាក្យមួយទៀតសម្រាប់ពេលចេញ។ ក្នុងលោកុប្បត្តិ ពាក្យ មីសផាខា ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ក្រុមដែលបន្តពូជ និងកើនច្រើនឡើងពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។ ១០:៣២ ក៏កត់ត្រាអំពីគ្រួរបស់កូនចៅណូអេថា «…ដែលបានបែកខ្ញែកគ្នា ចេញទៅសាសន៍ផ្សេងៗ នៅផែនដីក្រោយទឹកជន់លិច»។ អ្វីដែលចេញពីទូក មិនមែនគ្រាន់តែជា ‘ហ្វូងសត្វដែលនៅរស់’ ទេ គឺជាគ្រួសារដែលនឹងមានកូនម្ដងទៀត ហើយបន្តពូជទៅជំនាន់ក្រោយ។ ពាក្យតែមួយនេះ បង្ហាញថា ‘ចម្រើនឡើង’ ដែលយើងបានឃើញខាងលើ ចាប់ផ្ដើមពីគ្រួសារតូចៗទាំងនេះ ដែលចេញពីទូក។

៦. សម្រាប់យើងថ្ងៃនេះ

អត្ថបទនេះទុកសារមួយសម្រាប់យើង៖ នៅកន្លែងដែលអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបោកបក់ទៅបាត់ ព្រះជាម្ចាស់មិនមានព្រះបន្ទូលថា ‘វាចប់ហើយ’ ទេ ប៉ុន្តែព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា ‘វានឹងចម្រើនឡើងម្ដងទៀត’។

អត្ថបទមិនបានកត់ត្រាថា ណូអេមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា នៅពេលគាត់ដាក់ជើងចេញពីទូកជាលើកដំបូងនោះទេ។ ប៉ុន្តែ ព្រះគម្ពីរបានប្រាប់យើងរួចហើយថា ដីដែលគាត់ចេញទៅនោះជាដីបែបណា។ វាជាដីដែលគ្រប់ទាំងជីវិតនៅលើផែនដីត្រូវបានវិនាសអស់ (៧:២៣)។ នៅខាងក្រៅទូក គ្មាននរណាម្នាក់នៅសល់ ដើម្បីទទួលស្វាគមន៍ណូអេទេ។

ក្នុងជីវិតយើងក៏មានពេលដែលហាក់ដូចជាអ្វីមួយត្រូវបានបោកបក់ទៅបាត់ទាំងស្រុងដែរ។ ឧទាហរណ៍ ដូចជាព្រឹកថ្ងៃច័ន្ទដំបូង បន្ទាប់ពីយើងឈប់ពីកន្លែងធ្វើការដែលយើងបានធ្វើអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ល្ងាចដែលយើងត្រឡប់មកផ្ទះទទេវិញ បន្ទាប់ពីបាត់បង់សមាជិកគ្រួសារម្នាក់ដែលឈឺអស់រយៈពេលយូរ ឬថ្ងៃដែលយើងបិទហាង ឬអាជីវកម្មមួយ ដែលយើងបានខិតខំធ្វើអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ព្រោះវាបានដួលរលំ។ ក៏មានថ្ងៃដែលយើងចេញពីមន្ទីរពេទ្យ ក្រោយការព្យាបាលយូរ ហើយត្រូវបានគេប្រាប់ថា រាងកាយនឹងមិនអាចត្រឡប់ទៅដូចមុនវិញបានទេ។ នៅថ្ងៃបែបនោះ អ្វីដែលមកមុន មិនមែនជាការធូរចិត្តទេ គឺជាអារម្មណ៍វង្វេង មិនដឹងទៅមុខយ៉ាងណា ហើយសួរខ្លួនឯងថា ‘តើខ្ញុំអាចចាប់ផ្ដើមអ្វីម្ដងទៀតបាន?’

នៅពេលណូអេចេញពីទូក (៨:១៨) ដីនៅពីមុខគាត់ក៏ទទេដែរ។ ប៉ុន្តែ អត្ថបទមិនបានកត់ត្រាដីទទេនោះថាជាចុងបញ្ចប់ទេ គឺកត់ត្រាថាជាកន្លែងដែលជីវិតនឹងចម្រើនឡើងម្ដងទៀត។ ក្នុងគ្រាទឹកជំនន់ អ្វីដែលចម្រើនឡើងនៅលើផែនដីគឺទឹក ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលដោយពាក្យដដែលថា ឥឡូវនេះជីវិតនឹងចម្រើនឡើងនៅលើផែនដីនោះ។

ពិតមែនហើយ ព្រះបន្ទូលនោះប្រហែលជាមិនបានសម្រេចឲ្យឃើញភ្លាមៗក្នុងមួយយប់នោះទេ។ សត្វដែលចេញពីទូក មានតែប៉ុន្មានគូក្នុងមួយពូជប៉ុណ្ណោះ (៧:២~៣) ដែលនៅតិចពេក មិនទាន់អាចបំពេញផែនដីបាន ហើយត្រូវការពេលវេលា ដើម្បីឲ្យគ្រួសារទាំងនោះមានកូន ហើយបំពេញដីទទេឡើងវិញ។ យើងក៏ដូច្នោះដែរ។ ការចាប់ផ្ដើមសាជាថ្មី មិនមែនមានន័យថា អ្វីៗនឹងពេញឡើងភ្លាមៗនោះទេ។ ប្រហែលជាមានថ្ងៃជាច្រើនបន្តគ្នា ដែលហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីដុះសោះ។ ទោះជាយ៉ាងនោះក្តី អ្វីដែលយើងអាចពឹងផ្អែកបាន មិនមែនជាដីទទេនៅពីមុខយើងទេ គឺជាព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលអំពីដីនោះ។

ដូច្នេះ បើសព្វថ្ងៃនេះ អ្នកកំពុងឈរនៅកន្លែងដែលអ្វីមួយបានចប់ទៅហើយ ប្រហែលជាមិនចាំបាច់ហៅកន្លែងនោះត្រឹមតែថា ‘ចុងបញ្ចប់’ ប៉ុណ្ណោះទេ។ ថ្ងៃនេះ អ្នកអាចសរសេររឿងនោះមួយបន្ទាត់ ក្នុងសៀវភៅកត់ត្រា ឬក្នុងកំណត់ចំណាំលើទូរស័ព្ទ ហើយនៅខាងក្រោម សរសេរបន្ថែមមួយបន្ទាត់ថា ‘ព្រះជាម្ចាស់អាចចាប់ផ្ដើមម្ដងទៀតនៅកន្លែងនេះ’។ សូមឲ្យថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលយើងនឹកចាំព្រះបន្ទូល ‘ចម្រើនឡើង’ ទោះបីនៅមុខដីទទេក៏ដោយ។

“ឱព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គបានមានព្រះបន្ទូលថា ‘ចម្រើនឡើង’ ទៅលើដីដែលទឹកជំនន់បានឆ្លងកាត់។ ទោះបីនៅថ្ងៃដែលយើងឈរនៅកន្លែងដែលអ្វីមួយបានចប់ទៅហើយក៏ដោយ សូមកុំឲ្យយើងមើលកន្លែងនោះត្រឹមតែជាចុងបញ្ចប់ឡើយ។ ទោះបីនៅថ្ងៃដែលហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីដុះនៅឡើយ សូមឲ្យយើងស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គជាមុនសិន គឺព្រះបន្ទូលដែលថា ព្រះអង្គនឹងចាប់ផ្ដើមម្ដងទៀត។ សូមឲ្យយើងកាន់ព្រះបន្ទូលនោះ ហើយរស់នៅថ្ងៃនេះជាមួយមនុស្សដែលនៅក្បែរយើង។ អាម៉ែន។”

🕊 របៀបប្រើក្នុងការបម្រើ

សំណួរបើក
សួរថា “បន្ទាប់ពីវិស្សមកាលយូរ នៅព្រឹកថ្ងៃដំបូងនៃឆ្នាំសិក្សាថ្មី តើលោកគ្រូអ្នកគ្រូនិយាយអ្វីមុនគេ?” ហើយស្ដាប់ចម្លើយរបស់កុមារ។ បន្ទាប់មក និយាយថា “ថ្ងៃនេះ ព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងពីព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល នៅថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចប់ ហើយទូកត្រូវបានបើក” រួចចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
គូសបន្ទាត់ចុះក្រោមនៅកណ្តាលក្តារខៀន។ ខាងឆ្វេងសរសេរ ‘លោកុប្បត្តិ ជំពូក១’ ហើយខាងស្តាំសរសេរ ‘លោកុប្បត្តិ ជំពូក៨’។ ច្របល់កាតព្រះបន្ទូលប្រាំមួយសន្លឹក ដែលបានរៀបចំទុកជាមុន ហើយចែកឲ្យកុមារ (‘ឲ្យមានទីគោកលេចឡើង’ ១:៩ · ‘ដីបានស្ងួតធេង’ ៨:១៤ · ‘ព្រះជាម្ចាស់បង្កើតសត្វស្លាប សត្វស្រុក និងសត្វលូនវារ’ ១:២០~២៥ · ‘ចូរនាំសត្វស្លាប សត្វស្រុក និងគ្រប់ទាំងសត្វដែលលូនវារចេញមក’ ៨:១៧ · ‘ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង’ ១:២២ · ‘បង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី’ ៨:១៧)។ កុមារមើលលេខជំពូកនៅលើកាត ហើយបិទវានៅខាងដែលត្រូវ រួចគូសបន្ទាត់ភ្ជាប់កាតដែលស្រដៀងគ្នា។ ពេលភ្ជាប់បានគ្រប់បីគូហើយ បង្ហាញរូបភាពដែលមានចំណងជើង ‘បង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី’ ក្នុងចំណោមរូបភាពថ្ងៃនេះ ហើយនិយាយថា “នៅថ្ងៃដែលទឹកជំនន់ចប់ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលម្ដងទៀតនូវអ្វីដែលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល នៅពេលបង្កើតពិភពលោកជាលើកដំបូង។ នេះមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងចាប់ផ្ដើមពិភពលោកសាជាថ្មី”។

ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចមួយដល់កុមារម្នាក់ៗ ហើយឲ្យពួកគេសរសេរ ឬគូររឿងមួយដែលបានចប់ ហើយធ្វើឲ្យពួកគេស្តាយ ឬរឿងដែលខូច ហើយធ្វើឲ្យពួកគេពិបាកចិត្ត (មិត្តភក្តិដែលរើទៅនៅកន្លែងផ្សេង ការធ្វើបទបង្ហាញដែលមិនបានល្អ វិស្សមកាលដែលបានចប់ ជាដើម)។ នៅខាងក្រោមកាត សរសេរជាមួយគ្នាថា “ព្រះជាម្ចាស់អាចចាប់ផ្ដើមម្ដងទៀតនៅទីនេះ”។ ពេលសរសេររួច ឲ្យកុមារម្នាក់ៗដាក់កាតក្នុងកាបូប ដើម្បីយកទៅផ្ទះ។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យយូរ ឬចុចកណ្ដុរស្តាំ ដើម្បីរក្សាទុក

ក៏ចេញពីទូកមកតាមប្រភេទរបស់វា	ណូអេក៏បើកដំបូលទូកមើល
បង្កើតកូនចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅលើផែនដី	ដីបានស្ងួតធេង

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (ChatGPT)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉛ ណូអេរង់ចាំប្រាំពីរថ្ងៃទៀត · រឿងនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម ពេលណូអេទទួលស្លឹកអូលីវ ហើយនៅតែរង់ចាំព្រះបន្ទូល
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉚ ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីណូអេ · ពេលខ្យល់បក់ ហើយទឹកចាប់ផ្ដើមស្រក

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។