Genesis Deeper ㊱ ដើរថយក្រោយចូលទៅ · ហេតុអ្វីបានជាសិម និងយ៉ាផែតដើរថយក្រោយចូលទៅ? (លោកុប្បត្តិ ៩:១៨~២៩)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㊱

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

កូនប្រុសរបស់ណូអេដែលចេញពីទូកធំមក គឺសិម ហាំ និងយ៉ាផែត ហើយហាំជាឪពុករបស់កាណាន។ អ្នកទាំងបីនេះជាកូនរបស់ណូអេ ហើយមនុស្សទាំងឡាយដែលនៅពេញពាសលើផែនដី បានកើតចេញពីអ្នកទាំងបីនេះ។ ណូអេចាប់ផ្ដើមធ្វើស្រែចម្ការ ហើយដាំទំពាំងបាយជូរ។ គាត់បានផឹកស្រាទំពាំងបាយជូរ ហើយស្រវឹង រួចដេកអាក្រាតនៅក្នុងត្រសាលរបស់គាត់។ ហាំ ជាឪពុករបស់កាណាន បានឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក ហើយប្រាប់ដល់បងប្អូនទាំងពីរនៅខាងក្រៅ។ សិម និងយ៉ាផែតក៏យកអាវវែងមួយមកដាក់លើស្មារបស់អ្នកទាំងពីរ ដើរថយក្រោយចូលទៅ ហើយបាំងកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក។ ពួកគេបែរមុខទៅម្ខាង ហើយមិនបានឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុកឡើយ។ កាលណូអេស្វាងពីស្រាឡើងវិញ គាត់ក៏បានដឹងការដែលកូនពៅបានធ្វើដល់គាត់។ គាត់និយាយថា «កាណានត្រូវបណ្ដាសា វានឹងធ្វើជាបាវបម្រើរបស់ពួកបាវបម្រើ ឲ្យបងប្អូនរបស់វា»។ គាត់និយាយទៀតថា «សូមលើកតម្កើងព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃសិម ហើយឲ្យកាណានធ្វើជាបាវបម្រើរបស់សិម។ សូមព្រះជាម្ចាស់ពង្រីកទឹកដីឲ្យយ៉ាផែត សូមឲ្យយ៉ាផែតរស់នៅក្នុងត្រសាលរបស់សិម ហើយឲ្យកាណានធ្វើជាបាវបម្រើរបស់គេ»។ ក្រោយទឹកជំនន់ ណូអេរស់នៅបានបីរយហាសិបឆ្នាំទៀត។ អាយុរបស់ណូអេទាំងអស់គឺប្រាំបួនរយហាសិបឆ្នាំ រួចគាត់ក៏ស្លាប់ទៅ។

លោកុប្បត្តិ ៩:១៨~២៩

១. ឪពុកដែលដេកក្នុងត្រសាល និងជំហានរបស់កូនប្រុសបីនាក់

ក្រោយទឹកជំនន់ ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់ឥន្ទធនូក្នុងពពក ហើយមានព្រះបន្ទូលសន្យាថា នឹងមិនបំផ្លាញផែនដីដោយទឹកជំនន់ទៀតឡើយ (៩:៨~១៧)។ អត្ថបទថ្ងៃនេះ ជារឿងរបស់ក្រុមគ្រួសារណូអេ ដែលបន្តពីនោះ។ ណូអេចាប់ផ្ដើមរស់នៅជាអ្នកធ្វើស្រែចម្ការ ហើយដាំទំពាំងបាយជូរ។ បន្ទាប់មក គាត់បានផឹកស្រាទំពាំងបាយជូរ ស្រវឹង ហើយដេកអាក្រាតនៅក្នុងត្រសាលរបស់ខ្លួន (៩:២០~២១)។ អត្ថបទមិនស្ដីបន្ទោស ហើយក៏មិនការពារគាត់ដែរ គឺគ្រាន់តែសរសេរពីអ្វីដែលបានកើតឡើងប៉ុណ្ណោះ។

បន្ទាប់មក អត្ថបទបែរទៅមើលកូនប្រុសទាំងបីនាក់។ ហាំ ជាកូនរបស់ណូអេ បានឃើញឪពុកអាក្រាត ហើយគាត់ប្រាប់រឿងនោះដល់បងប្អូនទាំងពីរនៅខាងក្រៅ (៩:២២)។ សិម និងយ៉ាផែតធ្វើខុសពីនោះ។ ពួកគេយកអាវវែងមួយមកដាក់លើស្មារបស់អ្នកទាំងពីរ ហើយដើរថយក្រោយចូលទៅក្នុងត្រសាល ដើម្បីបាំងឪពុក។ ពួកគេបែរមុខទៅម្ខាង ហើយមិនបានឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុកឡើយ (៩:២៣)។

នៅខ ២៤ ណូអេស្វាងពីស្រា ហើយបានដឹងរឿងដែលបានកើតឡើង រួចនៅខ ២៥~២៧ គាត់និយាយ។ ពាក្យទាំងនោះ មានការបកស្រាយជាច្រើនតាំងពីយូរមកហើយ។ ថ្ងៃនេះ យើងនឹងតាមមើលពីរខមុននោះ (ខ ២២~២៣) គឺជំហានពីរយ៉ាងដែលកូនប្រុសបានបង្ហាញ នៅចំពោះមុខឪពុកតែមួយ។ ពេលយើងតាមមើលជំហានទាំងនោះ មានសំណួរមួយកើតឡើង។ ហេតុអ្វីបានជាសិម និងយ៉ាផែតដើរថយក្រោយចូលទៅ?

២. ត្រឹមតែឃើញ តើជារឿងធំយ៉ាងនោះឬ?

អ្នកដែលអានឈុតនេះជាលើកដំបូង ច្រើនតែជាប់គាំងត្រង់ហាំ។ ហាំមិនបានប៉ះពាល់ឪពុកទេ ហើយក៏មិនបានជេរប្រមាថគាត់ដែរ។ អត្ថបទកត់ត្រាសកម្មភាពរបស់ហាំតែពីរប៉ុណ្ណោះ គឺ ‘ឃើញ’ និង ‘ប្រាប់’។ ដូច្នេះ យើងក៏សួរថា ការឃើញឪពុកអាក្រាត តើជាកំហុសធំយ៉ាងនោះឬ?

ហេតុនេះហើយ តាំងពីយូរមក មានការស្មានជាច្រើនអំពីអ្វីដែលហាំបានធ្វើពិតប្រាកដ។ មានមនុស្សខ្លះស្មានថា ប្រហែលជាមានរឿងអាក្រក់ជាងនេះ ដែលអត្ថបទមិនបានសរសេរ។ បើអានបែបនេះ ការដើរថយក្រោយរបស់សិម និងយ៉ាផែត មើលទៅដូចជារឿងបន្ថែមតូចមួយ។ ហើយរឿងទាំងមូលនឹងក្លាយជាការស្វែងរកតែអ្វីដែលហាំបានធ្វើប៉ុណ្ណោះ។

ប៉ុន្តែ អត្ថបទមិនបានជីកកកាយរឿងរបស់ហាំបន្ថែមទៀតទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អត្ថបទសរសេរយ៉ាងវែងអំពីអ្វីដែលបងប្អូនទាំងពីរបានធ្វើ។ អ្វីដែលអត្ថបទដាក់នៅចំពោះមុខយើងឲ្យប្រៀបធៀប មិនមែនជាគំនិតលាក់កំបាំងរបស់ហាំម្នាក់នោះទេ គឺជាផ្លូវពីរដែលបែកចេញពីគ្នា នៅចំពោះមុខឈុតតែមួយ។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ជំហានដែលប្រាប់ និងជំហានដែលបាំង

ចម្លើយ មានដូចតទៅ។ សិម និងយ៉ាផែតដើរថយក្រោយចូលទៅ ដើម្បីកុំឲ្យឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក។ នៅចំពោះមុខឪពុកតែមួយ អត្ថបទដាក់ជំហាន ‘ឃើញ ហើយប្រាប់នៅខាងក្រៅ’ និងជំហាន ‘មិនមើល ហើយចូលទៅបាំង’ ទន្ទឹមគ្នា ហើយសរសេរពីជំហានដែលបាំងនោះយ៉ាងលម្អិតជាង។

បើយើងដាក់ពីរខនេះទន្ទឹមគ្នា យើងនឹងឃើញរឿងនេះ។ នៅខ ២២ ហាំធ្វើពីរយ៉ាង គឺ ‘ឃើញ’ និង ‘ប្រាប់’។ នៅក្នុងភាសាហេព្រើរ ខនេះមិនបាននិយាយថា គាត់ចេញទៅខាងក្រៅទេ គឺនិយាយថា គាត់ប្រាប់បងប្អូន ‘នៅខាងក្រៅ’។ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ដំបូងឡើយត្រូវបានសរសេរជាភាសាហេព្រើរ។ នៅក្នុងអត្ថបទហេព្រើរ ខ ២២ មានពាក្យដប់ពាក្យ។ ខ ២៣ មានពាក្យដប់ប្រាំបួនពាក្យ គឺជិតពីរដង។ នៅក្នុងខនោះ សកម្មភាពមួយបន្តពីមួយទៀត៖ យកអាវវែងមក ដាក់លើស្មា ដើរថយក្រោយចូលទៅ បាំង បែរមុខចេញ ហើយមិនមើល។ អ្វីដែលហាំធ្វើ កន្លងផុតទៅក្នុងមួយបន្ទាត់ ប៉ុន្តែជំហានរបស់បងប្អូនទាំងពីរ ត្រូវបានកត់ត្រាម្ដងមួយជំហានៗ។

ខ ២៣ ក៏និយាយពាក្យដដែលឡើងវិញដែរ។ ពាក្យ ‘ថយក្រោយ’ និងពាក្យដែលនិយាយថា ពួកគេ ‘បែរមុខ’ គឺជាពាក្យតែមួយក្នុងភាសាហេព្រើរ។ ពាក្យនេះលេចឡើងពីរដងក្នុងខតែមួយ។ ម្ដងសំដៅលើរាងកាយ ហើយម្ដងទៀតសំដៅលើមុខ ដែលបែរទៅក្រោយ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកប្រែផ្នែកទីពីរនេះថា ពួកគេ ‘មើលចំទៅខាងមុខ’ គឺមើលទៅទិសដៅផ្ទុយពីឪពុក។ នៅក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យ ‘កេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក’ (រូបកាយអាក្រាតរបស់ឪពុក) ក៏លេចឡើងបីដង នៅក្នុងខ ២២ និង ២៣ រួមគ្នា។ ហាំ ‘ឃើញ’ វា ហើយបងប្អូនទាំងពីរ ‘បាំង’ វា និង ‘មិនបានឃើញ’ វា។ អត្ថបទបញ្ចប់ខ ២៣ ដោយពាក្យចុងក្រោយនេះ គឺ ‘មិនបានឃើញកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុកឡើយ’។

ដូច្នេះ ការដើរថយក្រោយរបស់សិម និងយ៉ាផែត មិនមែនជារឿងបន្ថែមតូចមួយទេ។ សូម្បីតែក្នុងពេលខ្លីដែលចូលទៅបាំងឪពុក បងប្អូនទាំងពីរក៏ជៀសវាងមិនឲ្យឃើញឪពុកដែរ។ ពួកគេអាចដើរចូលទៅតាមធម្មតា ហើយបោះអាវវែងគ្របលើឪពុក ក៏នៅតែបាំងបានដែរ។ ប៉ុន្តែ បងប្អូនទាំងពីរបានជ្រើសរើសផ្លូវ ដែលមិនឲ្យកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក នៅជាប់សូម្បីតែក្នុងភ្នែករបស់ខ្លួន។

ជំហានរបស់ហាំ ទៅទិសផ្ទុយ។ បងប្អូនទាំងពីរចូលទៅក្នុងត្រសាល ហើយបាំងឪពុក ប៉ុន្តែហាំ ‘ប្រាប់’ អ្វីដែលគាត់បានឃើញ ‘នៅខាងក្រៅ’។ កេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុកមិនបានចប់ត្រឹមក្នុងត្រសាលទេ គឺត្រូវបាននាំចេញទៅខាងក្រៅ។ អត្ថបទដាក់ជំហានទាំងពីរនេះទល់មុខគ្នាបែបនេះ។ នៅចំពោះមុខកេរ្តិ៍ខ្មាសតែមួយ ម្ខាងនាំវាចេញទៅខាងក្រៅ ហើយម្ខាងទៀតបាំងវានៅកន្លែងនោះ។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · អាខូរ៉ានីត · ហ៊ីគីដ · គីសា

នេះគឺពាក្យហេព្រើរបីពីអត្ថបទថ្ងៃនេះ។

① ថយក្រោយ · អាខូរ៉ានីត (אֲחֹרַנִּית)។ មានន័យថា ‘ទៅខាងក្រោយ’។ នៅខ ២៣ ទាំង ‘ដើរថយក្រោយ’ និង ‘បែរមុខ’ ប្រើពាក្យនេះ។ នៅក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិទាំងមូល ពាក្យនេះលេចឡើងតែនៅក្នុងខ ២៣ មួយខនេះប៉ុណ្ណោះ ហើយលេចឡើងពីរដងនៅទីនោះ។ សូម្បីតែនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ទាំងមូល ពាក្យនេះលេចឡើងតែប្រាំមួយខប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យដ៏កម្រនេះ លេចឡើងពីរដងនៅក្នុងឈុតតែមួយ ដែលកូនប្រុសពីរនាក់ចូលទៅជិតឪពុក។

② ប្រាប់ · ហ៊ីគីដ (הִגִּיד)។ ពាក្យ ‘ប្រាប់’ នៅខ ២២ ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយ៉ាគេដ (וַיַּגֵּד)។ ពាក្យនេះគឺពាក្យ ហ៊ីគីដ (ប្រាប់) ដដែល ហើយមានផ្នែកមួយដែលមានន័យថា ‘ហើយគាត់បាន…’ ភ្ជាប់បន្ថែម។ កន្លែងដំបូងដែលពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ គឺ ៣:១១ ពេលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសួរអ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារ។

“…តើអ្នកណាប្រាប់ឲ្យឯងដឹងថា ឯងនៅខ្លួនទទេដូច្នេះ…” (៣:១១)

ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏ប្រើពាក្យ ‘ប្រាប់’ ដដែលនៅកន្លែងទាំងពីរ។ នៅក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ កន្លែងដំបូងដែលពាក្យហេព្រើរ ហ៊ីគីដ លេចឡើង (៣:១១) និងកន្លែងទីពីរ (៩:២២) សុទ្ធតែនិយាយអំពីភាពអាក្រាត។ អ្វីដែលហាំបានធ្វើ គឺ ‘ប្រាប់’ អ្នកដទៃអំពីឪពុកដែលអាក្រាត។

③ បាំង · គីសា (כִּסָּה)។ ពាក្យ ‘បាំង’ នៅខ ២៣ ជាភាសាហេព្រើរគឺ វ៉ាយខាស៊ូ (וַיְכַסּוּ) ហើយទម្រង់មូលដ្ឋានរបស់វាគឺ គីសា។ ពាក្យដែលមកពីឫសតែមួយនេះ ក៏លេចឡើងនៅក្នុងរឿងទឹកជំនន់មុននេះដែរ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរនិយាយថា ភ្នំខ្ពស់ៗ ‘បានលិចបាត់’ (៧:១៩) ហើយទឹក ‘លិចភ្នំទាំងអស់’ (៧:២០) ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យនោះមានន័យថា ភ្នំទាំងនោះ ‘ត្រូវទឹកគ្របបាំង’។ ក្នុងគ្រាទឹកជំនន់ ទឹកបានគ្របបាំងផែនដីទាំងមូល។ ក្រោយទឹកជំនន់ កន្លែងដំបូងដែលកិរិយាសព្ទ ‘បាំង’ នេះលេចឡើងម្ដងទៀត គឺ ៩:២៣។ លើកនេះ អ្វីដែលបាំង មិនមែនជាទឹកទេ គឺជាអាវវែងដែលកូនប្រុសពីរនាក់បានយកមក ហើយអ្វីដែលត្រូវបានបាំង មិនមែនជាភ្នំទេ គឺជាកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ឪពុក។

៥. រឿងមួយទៀត · អាវវែងមួយ ស្មារបស់មនុស្សពីរនាក់

នៅខ ២៣ មានពាក្យមួយទៀតដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកប្រែថា ពួកគេត្រដាងអាវវែង ‘ពីស្មាទាំង២នាក់’។ នៅក្នុងភាសាហេព្រើរ វាសរសេរថា ‘ស្មារបស់អ្នកទាំងពីរ’ ហើយពាក្យ ‘ស្មា’ ត្រូវបានសរសេរជាឯកវចនៈ គឺស្មាតែមួយ។ វាជារូបភាពនៃមនុស្សពីរនាក់ ដែលចែកគ្នាកាន់អាវវែងតែមួយ ដូចជាលើស្មាតែមួយ។ ឃ្លានេះមិនលេចឡើងនៅកន្លែងណាផ្សេងទៀតក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ទេ។

ពេលដើរថយក្រោយ យើងមិនអាចមើលឃើញផ្លូវដែលខ្លួនកំពុងដើរទៅទេ។ បើម្នាក់ឯង វានឹងពិបាកជាងនេះច្រើន។ បងប្អូនទាំងពីរកាន់អាវវែងមួយជាមួយគ្នា ហើយដើរថយក្រោយ។ បើមិនដើរឲ្យត្រូវជំហានគ្នា ក៏ពិបាកនឹងដើរដែរ ហើយដោយសារជាការដើរថយក្រោយ ពួកគេក៏មិនអាចដើរលឿនបានដែរ។ ការបាំងឪពុក មិនបានកើតឡើងដោយដៃដ៏រហ័សរបស់មនុស្សម្នាក់ទេ គឺដោយជំហានយឺតៗ ដែលមនុស្សពីរនាក់ដើរឲ្យត្រូវគ្នា។

នៅក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ អង្គដំបូងដែលបានប្រទានសម្លៀកបំពាក់ឲ្យមនុស្សដែលនៅអាក្រាត គឺព្រះជាម្ចាស់។ មុនពេលអ័ដាម និងប្រពន្ធរបស់គាត់ចេញពីសួនច្បារ “…ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ក៏ធ្វើអាវពីស្បែក ឲ្យអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ពាក់បិទបាំងកាយ” (៣:២១)។ អ្វីដែលសិម និងយ៉ាផែតបានធ្វើចំពោះឪពុក ប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រោសប្រទានជាមុនដល់មនុស្សដែលនៅអាក្រាត។

៦. សម្រាប់យើងថ្ងៃនេះ

អត្ថបទនេះទុកសារមួយសម្រាប់យើង។ នៅចំពោះមុខកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់នរណាម្នាក់ យើងអាចឈរនៅខាងដែលនាំវាចេញទៅខាងក្រៅ ឬនៅខាងដែលមិនមើល ហើយបាំងវា។

នៅក្នុងអត្ថបទនេះ ណូអេដេកក្នុងសភាពទន់ខ្សោយបំផុតរបស់គាត់។ គាត់ជាមនុស្សដែលបានសង់ទូកធំ ហើយឆ្លងកាត់ទឹកជំនន់ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃនោះ ក្នុងត្រសាល គាត់មិនអាចសូម្បីតែបាំងរូបកាយរបស់ខ្លួនបាន។ អត្ថបទបែងចែកជំហានរបស់កូនប្រុសទាំងបីនាក់ តាមថា តើពួកគេបានមើល ឬមិនបានមើល តើពួកគេបានប្រាប់ ឬបានបាំង។

ពេលវេលាបែបនេះ មកដល់យើងញឹកញាប់ជាងយើងគិត។ រូបថតរបស់មិត្តរួមការងារម្នាក់ ដែលស្រវឹង ហើយធ្វើអ្វីខុសក្នុងពិធីជប់លៀងរបស់ក្រុមហ៊ុន ត្រូវបានបង្ហោះក្នុងក្រុមជជែក។ ឪពុកម្ដាយដែលមានវ័យចាស់ ហើយការចងចាំចាប់ផ្ដើមស្រអាប់ និយាយអ្វីចម្លែកនៅមុខអ្នកដទៃ ហើយយើងចង់យករឿងនោះទៅនិយាយលេងសើចប្រាប់អ្នកផ្សេង។ ពេលខ្លះ យើងចង់យករឿងបរាជ័យដែលមិត្តភក្តិបានប្រាប់យើង ទៅនិយាយនៅកន្លែងផ្សេង ហើយពេលខ្លះទៀត យើងចង់បញ្ជូនបន្តនូវសារដែលបង្ហាញពីកំហុសរបស់នរណាម្នាក់ ដូចដែលវាមាន។ នៅពេលបែបនោះ ផ្នែកមួយក្នុងចិត្តយើងគិតថា ‘ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយការពិតប៉ុណ្ណោះ តើមានអ្វីខុស?’

អ្វីដែលអត្ថបទកត់ត្រាអំពីហាំ ក៏ជាការដែលគាត់ប្រាប់បងប្អូនពីអ្វីដែលគាត់បានឃើញដែរ។ អត្ថបទមិនបាននិយាយថា ហាំកុហកទេ។ ទោះបីជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ អត្ថបទបែងចែកជំហានរបស់ហាំ និងជំហានរបស់បងប្អូនទាំងពីរយ៉ាងច្បាស់។ អត្ថបទបែងចែកផ្លូវទាំងពីរ មិនមែនតាមថា រឿងនោះពិត ឬមិនពិតនោះទេ គឺតាមថា មនុស្សម្នាក់កាន់ការពិតនោះ ហើយដើរទៅទិសណា។

ពិតមែនហើយ ការបាំង មិនមែនមានន័យថា ត្រូវលាក់កំហុសដែលធ្វើឲ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់នោះទេ។ បើនរណាម្នាក់កំពុងរងរបួស ឬកំពុងស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់ នោះជារឿងដែលត្រូវប្រាប់ដល់អ្នកដែលអាចជួយបាន។ ឈុតក្នុងអត្ថបទនេះ គឺជាឈុតដែលមនុស្សម្នាក់ដេកក្នុងសភាពទន់ខ្សោយបំផុត នៅក្នុងត្រសាលរបស់គាត់។ ការបាំង មានន័យថា មិនធ្វើឲ្យភាពទន់ខ្សោយបែបនោះ ក្លាយជាទស្សនីយភាពសម្រាប់គេមើល។

ពេលឪពុកកំពុងដេកក្នុងសភាពទន់ខ្សោយបែបនោះ សិម និងយ៉ាផែតបានកាន់អាវវែងមួយជាមួយគ្នា ហើយដើរថយក្រោយចូលទៅ។ ការបាំង មិនចាំបាច់ធ្វើម្នាក់ឯងទាំងអស់ទេ ហើយក៏មិនចាំបាច់លឿនដែរ។ សម្រាប់បងប្អូនទាំងពីរ ជំហានយឺតៗដែលដើរជាមួយគ្នា គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។

បើថ្ងៃនេះ រឿងគួរឲ្យខ្មាសរបស់នរណាម្នាក់មកដល់អ្នក អ្នកអាចឲ្យរឿងនោះឈប់ត្រឹមអ្នក ដោយមិនបញ្ជូនបន្តទៅមនុស្សបន្ទាប់។ ហើយបើអាចធ្វើបាន សូមឲ្យថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃដែលអ្នកគិតថា តើអាវវែងអ្វីដែលអ្នកអាចយកទៅបាំងមនុស្សនោះដោយស្ងាត់ៗ។ ការមិនសើចតាមពេលអ្នកដទៃសើច ឬពាក្យសួរសុខទុក្ខមួយម៉ាត់ដែលនិយាយដាច់ដោយឡែកនៅពេលក្រោយ ក៏អាចជាអាវវែងបែបនោះបានដែរ។

“ឱព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គជាអង្គដំបូងដែលបានធ្វើអាវ ហើយប្រទានឲ្យមនុស្សដែលនៅអាក្រាតពាក់។ សូមឲ្យយើងក្លាយជាមនុស្សដែលបាំងភាពទន់ខ្សោយរបស់អ្នកដទៃដោយស្ងាត់ៗ មិនមែនជាមនុស្សដែលនាំវាចេញទៅខាងក្រៅ។ សូមឲ្យយើងនឹកចាំព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ ដែលបាំងកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់យើងផងដែរ។ សូមឲ្យយើងដើរឲ្យត្រូវជំហានជាមួយមនុស្សដែលនៅក្បែរយើងថ្ងៃនេះ ដើម្បីបាំងនរណាម្នាក់ជាមួយគ្នា។ អាម៉ែន។”

🕊 របៀបប្រើក្នុងការបម្រើ

សំណួរបើក
សួរថា “មិត្តភក្តិម្នាក់ដួល ហើយខោរបស់គេរហែក។ មិត្តផ្សេងទៀតមិនទាន់ឃើញនៅឡើយទេ។ បើដូច្នេះ តើប្អូនៗនឹងធ្វើអ្វី?” ហើយស្ដាប់ចម្លើយរបស់កុមារ។ បន្ទាប់មក និយាយថា “នៅក្នុងព្រះគម្ពីរថ្ងៃនេះ មានកូនប្រុសបីនាក់ដែលបានឃើញឪពុកក្នុងសភាពគួរឲ្យខ្មាស។ ចូរយើងមើលជាមួយគ្នាថា កូនប្រុសម្នាក់ៗបានធ្វើអ្វី” រួចចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
អានលោកុប្បត្តិ ៩:២២~២៣ ជាមួយគ្នា។ នៅលើក្ដារខៀន សរសេរអ្វីដែលហាំបានធ្វើ (ឃើញ · ប្រាប់) និងអ្វីដែលសិម និងយ៉ាផែតបានធ្វើ (យកមក · ដាក់លើស្មា · ដើរថយក្រោយចូលទៅ · បាំង · បែរមុខ · មិនមើល) ជាពីរជួរដាច់ពីគ្នា។ បន្ទាប់មក ឲ្យកុមារពីរនាក់ធ្វើជាគូ ដាក់ភួយមួយលើស្មារបស់អ្នកទាំងពីរ ហើយដើរថយក្រោយទៅរកកៅអីមួយ ដែលដាក់នៅពីក្រោយពួកគេប្រហែលពីរបីជំហាន រួចបាំងកៅអីនោះ។ គ្រូឈរនៅក្បែរកៅអី ដើម្បីមើលកុំឲ្យកុមារបុកអ្វី។ ពេលធ្វើរួច សួរថា “ពេលដើរថយក្រោយ តើពិបាកអ្វីខ្លះ? បើគ្មានគូ តើនឹងទៅជាយ៉ាងណា?” ចុងក្រោយ បង្ហាញរូបភាពដែលមានចំណងជើង ‘ដើរថយក្រោយចូលទៅ’ ក្នុងចំណោមរូបភាពថ្ងៃនេះ នៅលើអេក្រង់ ឬជាក្រដាសបោះពុម្ព ហើយសួរថា “ហេតុអ្វីបានជាបងប្អូនទាំងពីរ ព្យាយាមមិនមើលឪពុក?”

ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចមួយដល់កុមារម្នាក់ៗ ហើយឲ្យពួកគេគូររូបសម្លៀកបំពាក់មួយ។ នៅខាងក្រោម សរសេរជាមួយគ្នាថា “ពេលមិត្តភក្តិធ្វើខុស ខ្ញុំចង់ជួយបាំង មិនមែនផ្សព្វផ្សាយរឿងនោះទេ”។ បន្ទាប់មក ប្រាប់កុមារជាមួយគ្នាថា “ប៉ុន្តែ បើមាននរណាម្នាក់រងរបួស ឬត្រូវគេធ្វើបាប នោះមិនមែនជារឿងដែលត្រូវបាំងទេ។ ត្រូវតែប្រាប់មនុស្សធំជានិច្ច”។ មុនពេលដាក់កាតក្នុងកាបូប ឲ្យកុមារម្នាក់ៗនិយាយពីរឿងមួយ ដែលពួកគេអាចធ្វើបាន ពេលមិត្តភក្តិធ្វើខុស។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យយូរ ឬចុចកណ្ដុរស្ដាំ ដើម្បីរក្សាទុក

ណូអេចាប់ផ្ដើមធ្វើស្រែចម្ការ ហើយដាំទំពាំងបាយជូរ	ប្រាប់ដល់បងប្អូនទាំងពីរនៅខាងក្រៅ
ដើរថយក្រោយចូលទៅ	ក្រោយទឹកជំនន់ ណូអេរស់នៅបានបីរយហាសិបឆ្នាំទៀត

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㉟ អញដាក់ធ្នូរបស់អញនៅនាពពក · រឿងនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម អំពីឥន្ទធនូដែលព្រះជាម្ចាស់ដាក់ទុក ដើម្បីព្រះអង្គផ្ទាល់ទតមើល ហើយនឹកចាំ
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ⑭ ឯងនៅឯណា · រឿងនៅក្នុងសួនច្បារ ពេលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលសួរថា ‘តើអ្នកណាប្រាប់ឲ្យឯងដឹងថា ឯងនៅខ្លួនទទេ?’

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។