Genesis Deeper ㊵ ទៅដល់ខារ៉ាន · ហេតុអ្វីបានជាដំណើររបស់ថេរ៉ាទៅស្រុកកាណាន បានឈប់នៅខារ៉ាន? (លោកុប្បត្តិ ១១:២៧~៣២)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㊵

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

នេះជាបញ្ជីពង្សាវតាររបស់ថេរ៉ា។ ថេរ៉ាបង្កើតបានអាប់រ៉ាម ណាឃរ និងហារ៉ាន ហើយហារ៉ានបង្កើតបានឡុត។ ហារ៉ានបានស្លាប់មុនថេរ៉ាជាឪពុក នៅក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ ដែលជាស្រុកកំណើតរបស់គាត់។ អាប់រ៉ាម និងណាឃរបានយកប្រពន្ធ។ ប្រពន្ធរបស់អាប់រ៉ាមឈ្មោះសារ៉ាយ ហើយប្រពន្ធរបស់ណាឃរឈ្មោះមីលកា ជាកូនស្រីរបស់ហារ៉ាន ដែលជាឪពុករបស់មីលកា និងយីសកា។ ឯសារ៉ាយ នាងជាស្ត្រីអារ គ្មានកូនសោះ។ ថេរ៉ាបាននាំអាប់រ៉ាមជាកូន ឡុតជាកូនរបស់ហារ៉ាន ដែលត្រូវជាចៅ និងសារ៉ាយជាកូនប្រសា គឺប្រពន្ធរបស់អាប់រ៉ាមកូនគាត់ ចេញពីក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ ដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន។ លុះបានទៅដល់ខារ៉ាន ពួកគេក៏តាំងទីលំនៅនៅទីនោះ។ ថេរ៉ាមានអាយុ ២០៥ ឆ្នាំ រួចក៏ស្លាប់នៅខារ៉ាន។

លោកុប្បត្តិ ១១:២៧~៣២

១. ចេញដំណើរទៅស្រុកកាណាន តែបានឈប់នៅខារ៉ាន

បញ្ជីពង្សាវតាររបស់សិម ដែលយើងបានមើលក្នុងអត្ថបទមុន ចាប់ផ្ដើមពីសិម ចុះមកដល់ថេរ៉ា ហើយបញ្ចប់ដោយឈ្មោះកូនប្រុសបីនាក់របស់ថេរ៉ា គឺអាប់រ៉ាម ណាឃរ និងហារ៉ាន (១១:២៦)។ អត្ថបទថ្ងៃនេះ បើករឿងរបស់គ្រួសារថេរ៉ាដោយឡែក៖ «នេះជាបញ្ជីពង្សាវតាររបស់ថេរ៉ា…» (១១:២៧)។ អាប់រ៉ាម គឺជាមនុស្សដែលក្រោយមកត្រូវបានហៅថា អ័ប្រាហាំ។

អត្ថបទនេះមានតែប្រាំមួយខប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមានរឿងជាច្រើនកើតឡើងក្នុងគ្រួសារនេះ។ ក្នុងចំណោមកូនប្រុសទាំងបី ហារ៉ានបានស្លាប់មុនឪពុក នៅក្រុងអ៊ើរ ដែលជាស្រុកកំណើតរបស់គាត់ (១១:២៨)។ អ៊ើរ គឺជាក្រុងកំណើតរបស់គ្រួសារថេរ៉ា ហើយអត្ថបទហៅវាថា ‘ក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ’។ អាប់រ៉ាម និងណាឃរបានរៀបការ ហើយបន្ទាប់មក អត្ថបទប្រាប់យើងថា សារ៉ាយ ប្រពន្ធរបស់អាប់រ៉ាម គ្មានកូនទេ (១១:៣០)។

បន្ទាប់មក ថេរ៉ាក៏ចេញដំណើរ។ គាត់នាំអាប់រ៉ាមជាកូន សារ៉ាយជាកូនប្រសា និងឡុតជាចៅ គឺកូនរបស់ហារ៉ានដែលបានស្លាប់មុន ចេញពីក្រុងអ៊ើរ។ អត្ថបទក៏ប្រាប់យ៉ាងច្បាស់ថា ពួកគេចង់ទៅណា៖ ‘ដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន’។ ស្រុកកាណាន គឺជាស្រុកដែលក្រោយមក ព្រះជាម្ចាស់សន្យាថានឹងប្រទានដល់អាប់រ៉ាម។

ប៉ុន្តែដំណើរនេះ មិនបានទៅដល់ស្រុកកាណានទេ។ ‘លុះបានទៅដល់ខារ៉ាន ពួកគេក៏តាំងទីលំនៅនៅទីនោះ’។ គ្រួសារនេះបានរស់នៅកន្លែងមួយឈ្មោះ ខារ៉ាន ដែលនៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវ ហើយថេរ៉ាបានស្លាប់នៅទីនោះ ក្នុងអាយុ ២០៥ ឆ្នាំ (១១:៣២)។ ដូច្នេះ មានសំណួរមួយកើតឡើង៖ ហេតុអ្វីបានជាដំណើររបស់ថេរ៉ាទៅស្រុកកាណាន បានឈប់នៅខារ៉ាន? ហើយដំណើរដែលឈប់នោះ តើចាប់ផ្ដើមឡើងវិញដោយរបៀបណា?

២. ខប្រាំមួយ នៅមុនរឿងរបស់អ័ប្រាហាំ

ពេលយើងនឹកដល់រឿងរបស់អ័ប្រាហាំ ជាធម្មតា យើងនឹកឃើញឈុតមួយមុនគេ។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់អាប់រ៉ាមឲ្យចាកចេញពីស្រុកកំណើតរបស់គាត់ ហើយអាប់រ៉ាមក៏ចេញដំណើរតាមព្រះបន្ទូលនោះ។ ព្រះបន្ទូលនោះនៅក្នុង ១២:១។ ដូច្នេះ ខប្រាំមួយនៅចុងជំពូក ១១ ងាយនឹងត្រូវអានដូចជាសេចក្ដីផ្ដើម ដែលប្រាប់ពីស្ថានភាពគ្រួសារ មុនរឿងសំខាន់ចាប់ផ្ដើម។ វាប្រាប់ថា អ្នកណាស្លាប់ អ្នកណារៀបការជាមួយអ្នកណា ហើយគ្រួសារនេះបានរើទៅណា ដូច្នេះហាក់ដូចជាយើងអាចមើលឈ្មោះបន្តិច ហើយរំលងទៅជំពូក ១២ ភ្លាម។

បើអានបែបនោះ យើងនឹងរំលងរឿងមួយ។ ដំណើររបស់អាប់រ៉ាម មិនមែនទើបតែចាប់ផ្ដើមដំបូងនៅជំពូក ១២ ទេ។ វាបានចាប់ផ្ដើមរួចហើយ នៅជំនាន់ថេរ៉ាជាឪពុក។ ពួកគេកំពុងធ្វើដំណើរទៅស្រុកកាណាន ហើយដំណើរនោះបានឈប់នៅខារ៉ាន។ ព្រះបន្ទូលដែលហៅអាប់រ៉ាមនៅជំពូក ១២ មិនបានមកដល់គ្រួសារដែលគ្មានរឿងអ្វីសោះនោះទេ គឺបានមកដល់គ្រួសារដែលបានចេញដំណើរ ហើយបានឈប់នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវ។

ដូច្នេះ ខប្រាំមួយនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាសេចក្ដីផ្ដើមទេ។ បើយើងចង់ដឹងថា អ្វីផ្លាស់ប្ដូរនៅជំពូក ១២ យើងត្រូវមើលជាមុនសិនថា អ្វីបានឈប់នៅជំពូក ១១។

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ពាក្យដដែលពីរដង តែចុងបញ្ចប់ខុសគ្នា

សូមប្រាប់ចម្លើយជាមុនសិន។ អត្ថបទមិនបានប្រាប់ថា ហេតុអ្វីបានជាថេរ៉ាឈប់នៅខារ៉ាន ហើយក៏មិនប្រាប់ពីគំនិតក្នុងចិត្តរបស់គាត់ដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ អត្ថបទប្រើពាក្យដដែលពីរដង ដើម្បីឲ្យយើងឃើញថា អ្វីខុសគ្នា។ ដំណើរដែលចេញទៅដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន លើកទីមួយឈប់នៅខារ៉ាន ហើយលើកទីពីរទៅដល់ស្រុកកាណាន។ ហើយនៅមុនការចេញដំណើរលើកទីពីរភ្លាម អត្ថបទបានដាក់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ជាដំបូង នេះជាប្រយោគទីមួយ គឺខ ៣១ នៃអត្ថបទថ្ងៃនេះ។

«ថេរ៉ាបាននាំអាប់រ៉ាមជាកូន ឡុតជាកូនរបស់ហារ៉ាន ដែលត្រូវជាចៅ និងសារ៉ាយជាកូនប្រសា គឺប្រពន្ធរបស់អាប់រ៉ាមកូនគាត់ ចេញពីក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ ដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន។ លុះបានទៅដល់ខារ៉ាន ពួកគេក៏តាំងទីលំនៅនៅទីនោះ» (១១:៣១)

ឥឡូវ សូមអានខ ៥ នៃជំពូកបន្ទាប់ភ្លាម។

«អាប់រ៉ាមបាននាំសារ៉ាយជាប្រពន្ធ និងឡុតជាក្មួយ ព្រមទាំងទ្រព្យសម្បត្តិទាំងប៉ុន្មានដែលពួកគេបានប្រមូលទុក និងមនុស្សទាំងអស់ដែលពួកគេបានទទួល កាលនៅខារ៉ាន។ ពួកគេចេញពីទីនោះ ដើម្បីទៅឯស្រុកកាណាន ហើយក៏ចូលទៅក្នុងស្រុកកាណាន» (១២:៥)

ប្រយោគទាំងពីរ មានរាងស្រដៀងគ្នាខ្លាំងណាស់។ មនុស្សម្នាក់នាំគ្រួសារចេញដំណើរ ហើយគោលដៅទាំងពីរដង គឺស្រុកកាណាន។ សូម្បីតែក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរ ពាក្យ ‘ដើម្បី(នឹង)ទៅឯស្រុកកាណាន’ ក៏មាននៅក្នុងខទាំងពីរដែរ។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ដែលព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ត្រូវបានសរសេរដំបូង វាដូចគ្នាជាងនេះទៅទៀត។ ពាក្យ ‘បានទៅដល់’ នៅ ១១:៣១ និងពាក្យ ‘ចូលទៅ’ នៅ ១២:៥ គឺជាពាក្យហេព្រើរតែមួយ។ បើស្វែងរកនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ភាសាហេព្រើរទាំងមូល ពាក្យ ‘ដើម្បីទៅឯស្រុកកាណាន’ ដែលមានពាក្យ ‘បានទៅដល់’ នោះតាមពីក្រោយភ្លាម មាននៅតែក្នុងខទាំងពីរនេះប៉ុណ្ណោះ។

អ្វីដែលខុសគ្នា គឺកន្លែងដែលនៅបន្ទាប់ពីពាក្យ ‘បានទៅដល់’។ ប្រយោគទីមួយ និយាយថា ពួកគេបានទៅដល់ ‘ខារ៉ាន’ ឬបើបកតាមន័យត្រង់ គឺ ‘រហូតដល់ខារ៉ាន’។ ប្រយោគទីពីរ និយាយថា ពួកគេបានចូលទៅ ‘ក្នុងស្រុកកាណាន’។ ដំណើរពីរដែលចេញទៅដោយពាក្យដដែល មួយទៅបានត្រឹមពាក់កណ្ដាលផ្លូវ ហើយមួយទៀតទៅដល់ទីបញ្ចប់។

ដូច្នេះ តើមានអ្វីនៅចន្លោះប្រយោគទាំងពីរ? ជាដំបូង មានខមួយដែលប្រាប់ថា ថេរ៉ាបានស្លាប់នៅខារ៉ាន (១១:៣២)។ បន្ទាប់មក ជំពូក ១២ ចាប់ផ្ដើមដូច្នេះ៖

«ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលនឹងអាប់រ៉ាមថា ចូរឯងចេញពីស្រុក ពីញាតិសន្តាន និងពីផ្ទះឪពុកឯង ទៅឯស្រុកដែលអញនឹងបង្ហាញឯង» (១២:១)

ហើយការចេញដំណើររបស់អាប់រ៉ាម ត្រូវបានសរសេរដូច្នេះ៖ «អាប់រ៉ាមក៏ចេញទៅ ដូចជាព្រះយេហូវ៉ាបានបង្គាប់…» (១២:៤)។ ពេលថេរ៉ាចេញដំណើរ ជំពូក ១១ មិនបានកត់ត្រាថា ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអ្វីទេ។ អ្វីដែលអត្ថបទកត់ត្រា គឺ ‘ដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន’ ពោលគឺអ្វីដែលគ្រួសារនោះចង់ធ្វើ។ ពេលអាប់រ៉ាមចេញដំណើរ ជំពូក ១២ កត់ត្រាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមុន រួចទើបកត់ត្រាថា អាប់រ៉ាមចេញទៅ ‘ដូចជាព្រះយេហូវ៉ាបានបង្គាប់’។

ការនេះមិនមែនមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់មិនគង់នៅក្នុងដំណើររបស់ថេរ៉ានោះទេ។ ក្រោយមក ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅអាប់រ៉ាមថា «…អញជាព្រះយេហូវ៉ា ដែលបាននាំឯងចេញពីក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ…» (១៥:៧)។ ព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ បាននៅលើផ្លូវដែលចេញពីក្រុងអ៊ើរនោះរួចហើយ។ ប៉ុន្តែជំពូក ១១ ប្រាប់ថា ដំណើរនោះបានឈប់នៅខារ៉ាន។ នៅចន្លោះប្រយោគទាំងពីរ អត្ថបទដាក់ខមួយដែលប្រាប់ថា ថេរ៉ាបានស្លាប់នៅខារ៉ាន ហើយចាប់ពីជំពូក ១២ មក អត្ថបទសរសេរថា អាប់រ៉ាមជាអ្នកដឹកនាំដំណើរ។ ហើយនៅមុនពេលអាប់រ៉ាមចេញដំណើរម្ដងទៀតភ្លាម អត្ថបទបានដាក់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយឡែក។

ដូច្នេះ អត្ថបទនេះកំពុងនិយាយថា ដំណើរទាំងពីរ គឺជាដំណើរទៅកាន់ស្រុកតែមួយ ហើយត្រូវបានរៀបរាប់ដោយពាក្យដដែល។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យដំណើរដែលឈប់នៅខារ៉ាន ចាប់ផ្ដើមឡើងវិញ ហើយទៅដល់ស្រុកកាណាន មិនមែនជាផែនការរបស់គ្រួសារទេ គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលអាប់រ៉ាម ពេលកំពុងរស់នៅខារ៉ាន បានធ្វើតាម។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · ហារ៉ាន និងខារ៉ាន · តាំងទីលំនៅ · កូន

សូមយើងមើលពាក្យហេព្រើរបីពីអត្ថបទថ្ងៃនេះ។

① ហារ៉ាន និងខារ៉ាន · ហារ៉ាន (הָרָן) និង ខារ៉ាន (חָרָן)។ ក្នុងអត្ថបទនេះ មានឈ្មោះពីរដែលស្ដាប់ទៅស្រដៀងគ្នា។ មួយជាឈ្មោះរបស់បងប្អូនប្រុសរបស់អាប់រ៉ាម ដែលបានស្លាប់មុនគេ (១១:២៧~២៨)។ មួយទៀតជាឈ្មោះកន្លែង ដែលគ្រួសារថេរ៉ាបានតាំងទីលំនៅ (១១:៣១~៣២)។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ឈ្មោះទាំងពីរចាប់ផ្ដើមដោយអក្សរខុសគ្នា។ ឈ្មោះមនុស្ស ចាប់ផ្ដើមដោយសំឡេង ‘ហ’ ទន់ៗ គឺអក្សរ ហេ (ה)។ ឈ្មោះកន្លែង ចាប់ផ្ដើមដោយសំឡេងរដុបជាងនេះ ដែលចេញពីជ្រៅក្នុងបំពង់ក គឺអក្សរ ហេត (ח)។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏រក្សាភាពខុសគ្នានេះដែរ ដោយសរសេរឈ្មោះមនុស្សថា ហារ៉ាន និងឈ្មោះកន្លែងថា ខារ៉ាន។ ក្នុងភាសាខ្លះទៀត ឈ្មោះទាំងពីរត្រូវបានសរសេរដូចគ្នា ហើយអ្នកអានងាយនឹងគិតថា គ្រួសារនេះបានតាំងទីលំនៅនៅកន្លែងដែលដាក់ឈ្មោះតាមកូនប្រុសដែលបានស្លាប់។ ប៉ុន្តែតាមភាសាហេព្រើរ ឈ្មោះទាំងពីរខុសគ្នាតាំងពីដំបូងមក។ ក្នុងអត្ថបទនេះ ខារ៉ាន គ្រាន់តែជាកន្លែងមួយនៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវ ទៅកាន់ស្រុកកាណាន។

② តាំងទីលំនៅ · វ៉ាយ៉េសវូ (וַיֵּשְׁבוּ)។ ពាក្យដើមរបស់វា គឺ យ៉ាសាវ មានន័យថា ‘អង្គុយ ឬតាំងលំនៅរស់នៅ’។ ក្នុងឃ្លា ‘ពួកគេក៏តាំងទីលំនៅនៅទីនោះ’ ពាក្យ ‘តាំងទីលំនៅ’ គឺជាពាក្យនេះ។ វាមិនមែនមានន័យថា ពួកគេឈប់សម្រាកមួយភ្លែតនៅតាមផ្លូវទេ គឺមានន័យថា ពួកគេបានរស់នៅទីនោះជាប់។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ឃ្លាហេព្រើរ ‘ពួកគេតាំងទីលំនៅនៅទីនោះ’ ដដែលនេះ មាននៅតែពីរកន្លែងប៉ុណ្ណោះ ហើយព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏ប្រែវាដោយពាក្យដូចគ្នានៅកន្លែងទាំងពីរដែរ។ កន្លែងមួយ គឺនៅដើមរឿងបាបិល នៅមុនអត្ថបទនេះភ្លាម។ មនុស្សដែលធ្វើដំណើរពីស្រុកខាងកើត បានប្រទះឃើញវាលមួយនៅស្រុកស៊ីណើរ ‘ហើយគេនាំគ្នាតាំងទីលំនៅនៅទីនោះ’ (១១:២) រួចចាប់ផ្ដើមសង់ក្រុង និងប៉ម។ កន្លែងមួយទៀត គឺខារ៉ាន ក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ។ នៅក្នុងជំពូកតែមួយ មនុស្សដែលកំពុងធ្វើដំណើរ បានតាំងទីលំនៅ ‘នៅទីនោះ’ ពីរដង ហើយទាំងពីរដង ដំណើររបស់ពួកគេក៏ឈប់នៅទីនោះ។ ជំពូក ១២ នឹងបង្ហាញថា តើអ្វីធ្វើឲ្យផ្លូវដែលបានឈប់នៅខារ៉ាននោះ បន្តទៅមុខម្ដងទៀត។

③ កូន · វ៉ាឡាដ (וָלָד)។ នេះជាពាក្យ ‘កូន’ ក្នុងឃ្លា ‘ឯសារ៉ាយ នាងជាស្ត្រីអារ គ្មានកូនសោះ’ (១១:៣០)។ ពាក្យនេះមកពីពាក្យ ‘បង្កើតកូន’ ហើយមានន័យថា ‘កូនដែលបានកើតមក’។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យនេះមាននៅតែកន្លែងនេះប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យនៅខាងមុខវា គឺ ‘ស្ត្រីអារ’ ជាភាសាហេព្រើរ អាការ៉ា (עֲקָרָה) មានន័យថា ‘ស្ត្រីដែលមិនអាចមានកូន’។ ដូច្នេះ ១១:៣០ និយាយរឿងដដែលពីរដង៖ ‘សារ៉ាយជាស្ត្រីដែលមិនអាចមានកូន។ នាងគ្មានកូនដែលកើតមកទេ’។ នៅក្នុងគ្រួសារថេរ៉ា មិនមែនមានតែផ្លូវប៉ុណ្ណោះដែលបានឈប់ទេ។ ដោយសារគ្មានកូន ខ្សែស្រឡាយរបស់គ្រួសារ ដែលគួរតែបន្តទៅជំនាន់ក្រោយ ក៏បានឈប់ដែរ។

៥. រឿងមួយទៀត · កូនក៏បានមក ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’ ដែរ

នៅក្នុងគ្រួសារថេរ៉ា មានរឿងពីរដែលបានឈប់ គឺផ្លូវដែលឈប់នៅខារ៉ាន និងខ្សែស្រឡាយរបស់គ្រួសារ ដែលឈប់ព្រោះគ្មានកូន។ ព្រះបន្ទូលដំបូងនៅជំពូក ១២ និយាយអំពីរឿងទាំងពីរនេះ។ ខ ១ និយាយអំពីផ្លូវ៖ ‘ទៅឯស្រុកដែលអញនឹងបង្ហាញឯង’។ ខ ២ ដែលនៅបន្ទាប់ភ្លាម និយាយអំពីខ្សែស្រឡាយ។

«អញនឹងបង្កើតនគរមួយយ៉ាងធំពីឯង អញនឹងឲ្យពរដល់ឯង ទាំងលើកឈ្មោះឯងឲ្យធំផង ឯងនឹងបានធ្វើជាទីបញ្ចេញពរដល់មនុស្សទាំងឡាយ» (១២:២)

‘នគរមួយយ៉ាងធំ’ ត្រូវការកូនចៅជាច្រើន។ ប៉ុន្តែមនុស្សដែលបានទទួលសេចក្ដីសន្យានេះ គឺជាមនុស្សដែលអត្ថបទទើបតែប្រាប់ថា ប្រពន្ធរបស់គាត់គ្មានកូន។ ចំពោះគ្រួសារដែលផ្លូវបានឈប់ ព្រះបន្ទូល ‘ចូរឯងចេញ…ទៅ’ បានមកដល់។ ចំពោះគ្រួសារដែលគ្មានកូន ព្រះបន្ទូល ‘នគរមួយយ៉ាងធំ’ បានមកដល់។

ពេលផ្លូវចាប់ផ្ដើមឡើងវិញ អត្ថបទប្រាប់ថា អាប់រ៉ាមចេញទៅ ‘ដូចជាព្រះយេហូវ៉ាបានបង្គាប់’ (១២:៤)។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ឃ្លានេះគឺ កាអាសេរ ឌីបេរ (כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר)។ បើបកតាមន័យត្រង់ វាមានន័យថា ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’។ ហើយយូរណាស់ក្រោយមក ពេលសារ៉ាមានកូនប្រុសឈ្មោះអ៊ីសាក ឃ្លាហេព្រើរដដែលនេះលេចឡើងម្ដងទៀត នៅឃ្លាទីពីរនៃខខាងក្រោម។ សារ៉ា គឺជាឈ្មោះដែលសារ៉ាយបានទទួលនៅពេលក្រោយ។

«ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ក៏ប្រោសដល់សារ៉ា ដូចជាទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល គឺទ្រង់ធ្វើសម្រេចឲ្យសារ៉ា តាមដែលទ្រង់សន្យា» (២១:១)

ក្នុងខនេះ មានឃ្លាពីរដែលនិយាយអំពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូល។ ឃ្លាទីមួយ ‘ដូចជាទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’ ប្រើពាក្យហេព្រើរខុសគ្នាបន្តិច។ ឃ្លាទីពីរ ‘តាមដែលទ្រង់សន្យា’ ទើបជាឃ្លាហេព្រើរ កាអាសេរ ឌីបេរ ដូចគ្នាទាំងស្រុងនឹង ១២:៤។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រែឃ្លាហេព្រើរតែមួយនេះ ដោយពាក្យខុសគ្នា គឺ ‘បានបង្គាប់’ នៅ ១២:៤ និង ‘សន្យា’ នៅ ២១:១។ ដូច្នេះ ក្នុងអត្ថបទនេះ ពាក្យ ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’ សំដៅលើឃ្លា កាអាសេរ ឌីបេរ នេះ។ អាប់រ៉ាមមានអាយុ ៧៥ ឆ្នាំ ពេលចេញពីខារ៉ាន (១២:៤) ហើយអ័ប្រាហាំមានអាយុ ១០០ ឆ្នាំ ពេលអ៊ីសាកកើតមក (២១:៥)។ នោះគឺម្ភៃប្រាំឆ្នាំក្រោយមក។ វាចំណាយពេលយូរ ប៉ុន្តែផ្លូវដែលបានឈប់ បានបន្តទៅ ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’ ហើយខ្សែស្រឡាយដែលបានឈប់ ក៏បានបន្តទៅ ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’ ដែរ។ រឿងទាំងពីរដែលបានឈប់ក្នុងគ្រួសារថេរ៉ា បានចាប់ផ្ដើមឡើងវិញ ដោយសារព្រះបន្ទូលតែមួយ។

៦. សម្រាប់យើងថ្ងៃនេះ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវរឿងមួយ។ ទោះបីដំណើរបានឈប់នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវក៏ដោយ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏អាចបន្តផ្លូវនោះឡើងវិញបានដែរ។

អត្ថបទមិនបានលាក់ទេថា គ្រួសារថេរ៉ាបានឈប់នៅខារ៉ាន។ ពួកគេចេញទៅ ដើម្បីនឹងទៅឯស្រុកកាណាន ប៉ុន្តែបានតាំងទីលំនៅនៅខារ៉ាន ហើយថេរ៉ាបានបញ្ចប់ជីវិតនៅទីនោះ។ អត្ថបទគ្រាន់តែសរសេរតាមការពិត។ បន្ទាប់មក អត្ថបទបន្តភ្លាមទៅឈុតដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅអាប់រ៉ាម។ ១២:៤ ប្រាប់ថា អាប់រ៉ាមចេញដំណើរតាមព្រះបន្ទូលនោះ ហើយគាត់មានអាយុ ៧៥ ឆ្នាំ ‘កាលអាប់រ៉ាមចេញពីខារ៉ាន’។ អត្ថបទកត់ត្រាទាំងកន្លែងដែលគាត់ចេញ និងអាយុរបស់គាត់។

ក្នុងជីវិតរបស់យើង ក៏មានកន្លែងដូចជាខារ៉ានដែរ។ យើងរើទៅរស់នៅសង្កាត់មួយ ដោយគិតថានឹងនៅតែមួយរយៈខ្លី ប៉ុន្តែច្រើនឆ្នាំក្រោយមក យើងនៅតែរស់នៅទីនោះ។ យើងផ្អាកការសិក្សា ដោយគិតថានឹងចាប់ផ្ដើមវិញឆាប់ៗ ប៉ុន្តែវានៅស្ងៀមក្នុងថតតុអស់រយៈពេលយូរ។ យើងឈប់ធ្វើការមួយរយៈ ដើម្បីមើលថែក្រុមគ្រួសារ ហើយថ្ងៃមួយ យើងមានអារម្មណ៍ថា ពេលវេលាដែលត្រូវត្រឡប់ទៅវិញបានកន្លងផុតទៅហើយ។ មនុស្សដែលយើងបានគ្រោងនឹងដើរជាមួយ បានចាកចេញទៅមុន ហើយផែនការទាំងមូលក៏ឈប់។ ក្នុងពេលបែបនេះ ពេលខ្លះ មានសំឡេងមួយនៅក្នុងចិត្តនិយាយថា ‘ប្រហែលជាខ្ញុំទៅបានត្រឹមនេះហើយ’។

អាប់រ៉ាមក្នុងរឿងនេះ ក៏ធ្លាប់នៅក្នុងស្ថានភាពនោះដែរ។ គាត់បានបាត់បង់ហារ៉ាន ជាបងប្អូនប្រុស នៅស្រុកកំណើតតាំងពីមុនមក។ សារ៉ាយ ប្រពន្ធរបស់គាត់ គ្មានកូនទេ។ ដំណើរដែលគាត់បានចាប់ផ្ដើមជាមួយឪពុក បានឈប់នៅខារ៉ាន។ អត្ថបទមិនបានប្រាប់ថា គាត់រស់នៅខារ៉ានរយៈពេលប៉ុន្មានទេ។ ប៉ុន្តែអត្ថបទប្រាប់ថា ខារ៉ាន គឺជាកន្លែងដែលគាត់បានចេញដំណើរម្ដងទៀត តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

យើងអាចទាញយកការលួងលោមមួយទៀតពីអត្ថបទនេះ។ ពេលព្រះបន្ទូលបានមកដល់ មិនមែនគ្រប់យ៉ាងត្រូវបានដោះស្រាយក្នុងពេលតែមួយទេ។ អាប់រ៉ាមបានចេញពីខារ៉ាន ហើយទៅដល់ស្រុកកាណាន ប៉ុន្តែកូនបានមកដល់ តែម្ភៃប្រាំឆ្នាំក្រោយមក។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី រឿងទាំងពីរបានកើតឡើង ‘ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល’។ ចំពោះយើងក៏ដូច្នោះដែរ ពេលវេលាដែលអ្វីៗដែលបានឈប់ ចាប់ផ្ដើមឡើងវិញ ប្រហែលជាមិនមកដល់ឆាប់ទេ។ ពេលខ្លះ មានថ្ងៃដែលគ្មានដំណឹងអ្វីសោះ។ អត្ថបទមិនបានសន្យាថា ការរង់ចាំនឹងខ្លីទេ។ ប៉ុន្តែវាបង្ហាញថា ព្រះបន្ទូល ‘នគរមួយយ៉ាងធំ’ (១២:២) បានមកដល់អាប់រ៉ាមរួចហើយ តាំងពីមុនគាត់ចាប់ផ្ដើមរង់ចាំ ហើយនៅជាមួយគាត់ពេញមួយម្ភៃប្រាំឆ្នាំនោះ។

នៅពេលបញ្ចប់ថ្ងៃនេះ បើមានរឿងណាមួយដែលអ្នកបានទុកមួយឡែកដោយស្ងៀមៗ ដោយគិតថា ‘ប្រហែលជាខ្ញុំទៅបានត្រឹមនេះហើយ’ ប្រហែលជាល្អដែរ បើអ្នកសរសេរមួយឃ្លាទុកនៅក្បែររឿងនោះ៖ ‘សូម្បីតែនៅខារ៉ាន ព្រះបន្ទូលក៏បានបន្តផ្លូវឡើងវិញ’។ ទោះបីគ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរនៅថ្ងៃស្អែកក៏ដោយ សូមឲ្យថ្ងៃនេះជាថ្ងៃដែលអ្នកមិនហៅកន្លែងដែលអ្នកកំពុងឈរ ថាជាទីបញ្ចប់នៃផ្លូវប៉ុណ្ណោះ។

“ឱព្រះជាម្ចាស់ ព្រះអង្គបានលើកអាប់រ៉ាមឲ្យក្រោកឡើង ហើយចេញដំណើរពីខារ៉ានម្ដងទៀត ដោយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ យើងខ្ញុំសូមប្រគល់ទៅព្រះអង្គ នូវរឿងនានាក្នុងជីវិតរបស់យើងខ្ញុំ ដែលហាក់ដូចជាបានឈប់នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវ។ សូមកុំឲ្យយើងខ្ញុំសន្និដ្ឋានថា កន្លែងដែលយើងខ្ញុំកំពុងឈរ គឺជាទីបញ្ចប់ ហើយសូមជួយឲ្យយើងខ្ញុំផ្ទៀងត្រចៀកស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ សូម្បីតែក្នុងថ្ងៃដែលត្រូវរង់ចាំយូរ។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំក្លាយជាអ្នកជិតខាងដ៏កក់ក្ដៅ ចំពោះមនុស្សនៅក្បែរយើងខ្ញុំថ្ងៃនេះ ដែលកំពុងឆ្លងកាត់កន្លែងដែលផ្លូវបានឈប់។ អាម៉ែន។”

🕊 របៀបប្រើក្នុងការបម្រើ

សំណួរបើក
សួរថា “តើនរណាធ្លាប់ចេញទៅកន្លែងណាមួយ ហើយត្រូវឈប់នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវទេ?” ហើយស្ដាប់ចម្លើយរបស់កុមារ (ឧទាហរណ៍ ស្ទះចរាចរណ៍ ភ្លៀងធ្លាក់ ឬវង្វេងផ្លូវ)។ បន្ទាប់មក និយាយថា “ថ្ងៃនេះ ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានគ្រួសារមួយដែលបានចេញដំណើរទៅស្រុកឆ្ងាយ ហើយឈប់នៅពាក់កណ្ដាលផ្លូវ។ តោះ យើងរកមើលជាមួយគ្នាថា ដំណើររបស់ពួកគេចាប់ផ្ដើមឡើងវិញដោយរបៀបណា” រួចចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
នៅលើក្រដាសវែងមួយសន្លឹក សូមធ្វើផែនទីផ្លូវ ដោយសរសេរ ‘អ៊ើរ’ នៅខាងឆ្វេង ‘ខារ៉ាន’ នៅកណ្ដាល និង ‘កាណាន’ នៅខាងស្ដាំបំផុត។ បង្ហាញរូបភាព ‘ចេញពីក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ’ ពីរូបភាពថ្ងៃនេះ ហើយអាន ១១:៣១។ គូរផ្លូវដោយខ្មៅដៃពណ៌ តែពីអ៊ើរដល់ខារ៉ាន ហើយបិទម្ជុល ឬស្ទីគ័រនៅលើខារ៉ាន ដើម្បីសម្គាល់កន្លែងដែលដំណើរបានឈប់។ បន្ទាប់មក អាន ១២:១។ រួចបង្ហាញរូបភាព ‘ដើម្បីទៅឯស្រុកកាណាន’ អាន ១២:៥ ហើយគូរផ្លូវបន្តពីខារ៉ានដល់កាណាន ដោយពណ៌មួយផ្សេងទៀត។ ចុងក្រោយ សួរថា “មានអ្វីម្យ៉ាងនៅក្នុង ១២:១ ដែលគ្មាននៅក្នុង ១១:៣១។ តោះ រកមើលថា អ្នកណាកំពុងមានបន្ទូលទៅអ្នកណា”។ ពេលកុមាររកឃើញថា ‘ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅអាប់រ៉ាម’ សូមសរសេរពាក្យ ‘ព្រះបន្ទូល’ ជាមួយគ្នា នៅចន្លោះខារ៉ាន និងកាណាន។

ការអនុវត្ត
ចែកកាតតូចៗឲ្យកុមារ ហើយឲ្យពួកគេសរសេររឿងមួយ ដែលពួកគេបានចាប់ផ្ដើម ហើយបានឈប់ (ឧទាហរណ៍ សៀវភៅដែលអានមិនទាន់ចប់ ការហាត់លោតខ្សែដែលបានបោះបង់ ឬមិត្តភាពដែលក្លាយជាឆ្ងាយគ្នា)។ នៅខាងក្រោមកាត សូមសរសេរជាមួយគ្នាថា “ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ អាចបន្តផ្លូវឡើងវិញ សូម្បីតែនៅកន្លែងដែលយើងបានឈប់”។ សូមសង្ខេបថា “ផ្លូវរបស់អាប់រ៉ាមបានឈប់នៅខារ៉ាន ប៉ុន្តែនៅខារ៉ាននោះឯង អាប់រ៉ាមបានចេញដំណើរម្ដងទៀត តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់” ហើយបិទកាតទាំងនោះនៅក្បែរខារ៉ាន លើផែនទីផ្លូវ។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យយូរ ឬចុចកណ្ដុរស្ដាំ ដើម្បីរក្សាទុក

លុះបានទៅដល់ខារ៉ាន ពួកគេក៏តាំងទីលំនៅនៅទីនោះ	ចេញពីក្រុងអ៊ើរ ក្នុងស្រុកខាល់ដេ
ដើម្បីទៅឯស្រុកកាណាន	ឯសារ៉ាយ នាងជាស្ត្រីអារ គ្មានកូនសោះ

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㊴ បញ្ជីពង្សាវតាររបស់សិម · បញ្ជីពង្សាវតារពីសិម ចុះមកដល់កូនប្រុសបីនាក់របស់ថេរ៉ា ដែលនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㊳ ឈ្មោះសម្រាប់ខ្លួនយើង · រឿងបាបិល ដែលមនុស្សធ្វើដំណើរពីស្រុកខាងកើត បានតាំងទីលំនៅនៅវាលស្រុកស៊ីណើរ ហើយសង់ប៉ម

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។