Genesis Deeper ㊽ រាប់ផ្កាយបានឬទេ · អាប់រ៉ាមដែលគ្មានកូនសូម្បីតែម្នាក់ បានឃើញអ្វី បានជាគាត់ជឿ? (លោកុប្បត្តិ ១៥:១~៦)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㊽

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

ក្រោយការទាំងនោះមក ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងអាប់រ៉ាមដោយការជាក់ស្ដែងថា អាប់រ៉ាមអើយ កុំឲ្យខ្លាចអ្វីឡើយ អញជាខែល ហើយជារង្វាន់ដ៏ធំក្រៃលែងរបស់ឯង នោះអាប់រ៉ាមគាត់ទូលសួរថា ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ ដែលទូលបង្គំចេះតែនៅដោយឥតមានកូនដូច្នេះ ហើយអ្នកដែលត្រូវធ្វើជាម្ចាស់លើផ្ទះទូលបង្គំ នោះមានតែអេលាស៊ើរជាអ្នកស្រុកដាម៉ាសនេះប៉ុណ្ណោះ អាប់រ៉ាមក៏ទូលទៀតថា មើល ទ្រង់មិនបានប្រទានឲ្យទូលបង្គំមានកូនសោះ ហើយមើល បាវម្នាក់ដែលកើតនៅផ្ទះទូលបង្គំ វានឹងគ្រងមរដករបស់ទូលបង្គំហើយ នោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងគាត់ថា អ្នកនោះមិនត្រូវស៊ីមរដករបស់ឯងទេ គឺជាម្នាក់ដែលនឹងកើតពីឯងមកវិញទេតើ ដែលត្រូវស៊ីមរដករបស់ឯងនោះ រួចទ្រង់នាំគាត់ចេញទៅក្រៅប្រាប់ថា ចូរមើលទៅលើមេឃឥឡូវ ហើយរាប់ផ្កាយចុះ បើឯងអាចនឹងរាប់ទាំងអស់បាន រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់ថា ពូជឯងនឹងបានដូច្នោះដែរ គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយទ្រង់រាប់សេចក្ដីជំនឿនោះ ទុកជាសេចក្ដីសុចរិតដល់គាត់។

លោកុប្បត្តិ ១៥:១~៦

១. ការសន្ទនានៅយប់នោះ

ក្នុងអត្ថបទមុន អាប់រ៉ាមបានបដិសេធទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលស្ដេចក្រុងសូដុមហុចឲ្យ។ គាត់និយាយថា គាត់នឹងមិនយកអ្វីសោះ សូម្បីតែចេសមួយសរសៃ (១៤:២៣)។ អត្ថបទថ្ងៃនេះ ចាប់ផ្ដើមដោយពាក្យ ‘ក្រោយការទាំងនោះមក’ ហើយបន្តពីឈុតនោះ។

ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អាប់រ៉ាម ដោយការជាក់ស្ដែង។ ‘ការជាក់ស្ដែង’ នៅទីនេះ មិនមែនមានន័យដូចពាក្យ ‘ជាក់ស្ដែង’ ដែលយើងប្រើសព្វថ្ងៃទេ គឺសំដៅលើនិមិត្ត។ និមិត្ត គឺជាវិធីពិសេសមួយ ដែលព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញអ្វីមួយឲ្យមនុស្សមើលឃើញ ហើយឲ្យឮ។ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ត្រូវបានសរសេរដំបូងជាភាសាហេព្រើរ។ ក្នុងអត្ថបទហេព្រើរដើម ខនេះសរសេរថា ‘ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ាបានមកដល់អាប់រ៉ាម’ ពោលគឺ ព្រះបន្ទូលបានមករកអាប់រ៉ាមដោយផ្ទាល់។ ព្រះបន្ទូលដំបូងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានដូច្នេះ៖ «…អាប់រ៉ាមអើយ កុំឲ្យខ្លាចអ្វីឡើយ អញជាខែល ហើយជារង្វាន់ដ៏ធំក្រៃលែងរបស់ឯង» (១៥:១)។ ខែល គឺជារបស់ដែលការពាររាងកាយ ហើយរង្វាន់ គឺជាអ្វីដែលអ្នកដែលបានធ្វើការនឿយហត់ទទួលបាន ជាតម្លៃនៃការនឿយហត់នោះ។ ‘ក្រៃលែង’ មានន័យថា ‘ខ្លាំងណាស់’។ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងប្រាប់អាប់រ៉ាមថា ‘អញនឹងការពារឯង ហើយអញផ្ទាល់ជារង្វាន់របស់ឯង’។

ប៉ុន្តែ ចម្លើយរបស់អាប់រ៉ាម មិនមែនជាពាក្យអរគុណទេ គឺជាការត្អូញត្អែរ៖ «…ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ ដែលទូលបង្គំចេះតែនៅដោយឥតមានកូនដូច្នេះ…» (១៥:២)។ គាត់និយាយថា បើនៅតែបែបនេះ អ្វីៗទាំងអស់ក្នុងផ្ទះរបស់គាត់ នឹងធ្លាក់ទៅក្នុងដៃអេលាស៊ើរ ជាអ្នកស្រុកដាម៉ាស (សព្វថ្ងៃជារាជធានីនៃប្រទេសស៊ីរី)។ រួចគាត់និយាយម្ដងទៀត៖ «…មើល ទ្រង់មិនបានប្រទានឲ្យទូលបង្គំមានកូនសោះ ហើយមើល បាវម្នាក់ដែលកើតនៅផ្ទះទូលបង្គំ វានឹងគ្រងមរដករបស់ទូលបង្គំហើយ» (១៥:៣)។ ពាក្យ ‘កូន’ នៅទីនេះ ក្នុងភាសាហេព្រើរ គឺ ‘ពូជ’ ដែលសំដៅលើកូនចៅ ដែលនឹងបន្តវង្សត្រកូល។ ‘គ្រងមរដក’ មានន័យថា ទទួលទ្រព្យសម្បត្តិបន្តពីម្ចាស់ផ្ទះ។ ‘បាវម្នាក់ដែលកើតនៅផ្ទះទូលបង្គំ’ មិនមែនជាកូនរបស់អាប់រ៉ាមទេ គឺជាមនុស្សក្នុងផ្ទះ ដែលបានរស់នៅជាមួយគាត់តាំងពីយូរមកហើយ។

ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលម្ដងទៀត៖ «…អ្នកនោះមិនត្រូវស៊ីមរដករបស់ឯងទេ គឺជាម្នាក់ដែលនឹងកើតពីឯងមកវិញទេតើ ដែលត្រូវស៊ីមរដករបស់ឯងនោះ» (១៥:៤)។ រួចព្រះអង្គនាំអាប់រ៉ាមចេញទៅខាងក្រៅ៖ «…ចូរមើលទៅលើមេឃឥឡូវ ហើយរាប់ផ្កាយចុះ បើឯងអាចនឹងរាប់ទាំងអស់បាន…» (១៥:៥)។ ផ្កាយដែលព្រះអង្គប្រាប់ឲ្យរាប់ គឺផ្កាយទាំងអស់ ដែលពេញលើមេឃ។ អត្ថបទមិនបានកត់ដោយឡែកថា ពេលនោះជាម៉ោងប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែដោយសារព្រះអង្គប្រាប់ឲ្យរាប់ផ្កាយ ពេលនោះប្រហែលជាពេលយប់ ដែលអាចមើលឃើញផ្កាយ។ ហើយព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលបន្ថែមមួយឃ្លាទៀត៖ «…ពូជឯងនឹងបានដូច្នោះដែរ» (១៥:៥)។

អត្ថបទបញ្ចប់ការសន្ទនានេះដូច្នេះ៖ «គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយទ្រង់រាប់សេចក្ដីជំនឿនោះ ទុកជាសេចក្ដីសុចរិតដល់គាត់» (១៥:៦)។

២. តើមានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរនៅយប់នោះទេ?

បើយើងនឹកឃើញពេលដែលយើងនិយាយថា ‘ខ្ញុំជឿហើយ’ ភាគច្រើនគឺក្រោយពេលដែលយើងបានឃើញអ្វីមួយ ដូចជាពេលលទ្ធផលពិនិត្យសុខភាពចេញមកល្អ ពេលដំណឹងដែលយើងរង់ចាំបានមកដល់ ឬពេលយើងមានអ្វីមួយដែលអាចកាន់បាននៅក្នុងដៃ។ ហេតុនេះ យើងក៏ចង់អានអត្ថបទនេះបែបនោះដែរ គឺថា អាប់រ៉ាមប្រហែលជាបានឃើញអ្វីមួយ ទើបគាត់ជឿ។

ប៉ុន្តែ បើអានអត្ថបទតាមលំដាប់ នៅយប់នោះ គ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរទេ។ អាប់រ៉ាមនៅតែគ្មានកូនប្រុស។ ស្ថានភាពរបស់សារ៉ាយ ជាប្រពន្ធរបស់គាត់ ក៏នៅដដែល (១១:៣០ ‘ឯសារ៉ាយ នាងជាស្ត្រីអារ គ្មានកូនសោះ’)។ ស្ត្រីអារ គឺជាស្ត្រីដែលមិនអាចមានកូន។ អ្នកដែលនឹងគ្រងមរដក នៅតែជាអេលាស៊ើរ។ អ្វីដែលអាប់រ៉ាមបានឃើញនៅយប់នោះ គឺផ្កាយលើមេឃ ដែលតែងតែភ្លឺនៅទីនោះជានិច្ច។

អ្វីដែលធ្វើឲ្យយើងកាន់តែឆ្ងល់ គឺពាក្យដែលអាប់រ៉ាមបាននិយាយ មុនពេលពាក្យ ‘ជឿ’ លេចឡើងនៅខ ៦។ នៅមុននោះ អាប់រ៉ាមបានត្អូញត្អែរដល់ទៅពីរដង គឺ ‘តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ’ និង ‘ទ្រង់មិនបានប្រទានឲ្យទូលបង្គំមានកូនសោះ’។ យើងងាយនឹងគិតថា មនុស្សដែលមានជំនឿខ្លាំង ប្រហែលជាមិននិយាយពាក្យបែបនេះទេ។ ហេតុនេះ អ្នកដែលអានអត្ថបទនេះ ងាយនឹងមានសំណួរ៖ អាប់រ៉ាម ដែលគ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងដៃ ហើយថែមទាំងបានត្អូញត្អែរទៀតផង តើគាត់បានឃើញអ្វី បានជាគាត់ជឿ?

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · ជំនឿដែលមកដល់ នៅចុងបញ្ចប់នៃការត្អូញត្អែរ

សូមប្រាប់ចម្លើយជាមុនសិន៖ អ្វីដែលអាប់រ៉ាមបានឃើញ មិនមែនជាកូនប្រុសទេ គឺជាមេឃពេលយប់ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញឲ្យគាត់មើល ហើយអ្វីដែលគាត់បានឮ គឺជាព្រះបន្ទូលសន្យា។ អ្វីដែលនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ មិនបានផ្លាស់ប្ដូរសោះ។ នៅយប់នោះ អាប់រ៉ាមបានជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដែលបានមានព្រះបន្ទូលមកកាន់គាត់។ ហើយជំនឿនោះ មិនបានមកដល់ ក្រោយពេលគាត់លាក់ការត្អូញត្អែររបស់គាត់ទេ គឺមកដល់នៅចុងបញ្ចប់នៃការសន្ទនា ដែលគាត់បានទូលប្រាប់ការត្អូញត្អែរនោះ ទៅព្រះជាម្ចាស់ដោយត្រង់ៗ។

ជាដំបូង សូមមើលថា ការត្អូញត្អែររបស់អាប់រ៉ាម ជាពាក្យបែបណា។ មុនជំពូក ១៥ គម្ពីរលោកុប្បត្តិកត់ឈុតដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អាប់រ៉ាម បីដង (១២:១~៣ · ១២:៧ · ១៣:១៤~១៧)។ រាល់លើក អាប់រ៉ាមបានសង់អាសនា ឬចេញដំណើរ។ ក៏មានកំណត់ត្រាថា គាត់បានអំពាវនាវដល់ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ាដែរ (១២:៨ · ១៣:៤)។ ប៉ុន្តែ គម្ពីរមិនបានកត់សូម្បីតែមួយម៉ាត់ថា នៅពេលនោះ អាប់រ៉ាមបាននិយាយអ្វីទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។ ពាក្យដែលអាប់រ៉ាមនិយាយទៅកាន់សារ៉ាយ ឡុត និងស្ដេចក្រុងសូដុម មានកត់ទុក។ ដូច្នេះ ពាក្យនៅលោកុប្បត្តិ ១៥:២ គឺជាពាក្យដែលអាប់រ៉ាមទូលព្រះជាម្ចាស់ ដែលគម្ពីរលោកុប្បត្តិបានកត់ទុកជាលើកដំបូង។ ពាក្យដំបូងនោះ គឺ ‘តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ ទូលបង្គំគ្មានកូនទេ’។

ពាក្យនេះ មិនមែនជាពាក្យគ្មានគួរសមទេ។ អាប់រ៉ាមចាប់ផ្ដើមដោយហៅថា ‘ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ’។ ‘ព្រះអម្ចាស់’ ជាពាក្យហៅដោយគោរព ដូចជាហៅម្ចាស់របស់ខ្លួន ហើយ ‘ព្រះយេហូវ៉ា’ ជាព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ការហៅបែបនេះ មានតែពីរកន្លែងប៉ុណ្ណោះ គឺ ១៥:២ និង ១៥:៨ ហើយទាំងពីរកន្លែង ចេញពីមាត់របស់អាប់រ៉ាម។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏ប្រើពាក្យ ‘ព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់’ តែនៅក្នុងខទាំងពីរនេះដែរ។ អាប់រ៉ាមហៅព្រះជាម្ចាស់ដោយគោរព ហើយទូលប្រាប់អ្វីដែលជាប់ក្នុងចិត្ត ដោយមិនលាក់ទុក។

បន្ទាប់មក សូមមើលចម្លើយរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានស្ដីបន្ទោសថា ‘ហេតុអ្វីបានជាឯងនិយាយបែបនេះ?’ ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ថា អ្នកដែលនឹងគ្រងមរដក មិនមែនអេលាស៊ើរទេ គឺកូនប្រុសដែលនឹងកើតពីអាប់រ៉ាមផ្ទាល់។ ហើយព្រះអង្គមិនត្រឹមតែមានព្រះបន្ទូលប៉ុណ្ណោះទេ ព្រះអង្គនាំអាប់រ៉ាមចេញទៅខាងក្រៅ ឲ្យគាត់មើលមេឃ។ លំដាប់ក្នុងអត្ថបទ មានដូច្នេះ៖ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ · ការត្អូញត្អែររបស់អាប់រ៉ាមពីរដង · ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ម្ដងទៀត · មេឃពេលយប់ · ហើយចុងក្រោយ ជំនឿ។

ចុងក្រោយ សូមមើលថា ខ ៦ និយាយថា អាប់រ៉ាមបានជឿអ្វី។ អត្ថបទមិនបានសរសេរថា ‘អាប់រ៉ាមជឿថា គាត់នឹងមានកូនប្រុស’ ទេ គឺសរសេរថា ‘គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា’។ អ្វីដែលជំនឿរបស់គាត់កាន់ខ្ជាប់ មិនមែនជារឿងដែលបានកើតឡើងទេ គឺជាព្រះអង្គដែលបានមានព្រះបន្ទូល។

ដូច្នេះ សំណួរដំបូងរបស់យើង មានចម្លើយដូច្នេះ៖ អ្វីដែលអាប់រ៉ាមបានឃើញ មិនមែនជាស្ថានភាពដែលបានផ្លាស់ប្ដូរទេ គឺជាមេឃពេលយប់។ អាប់រ៉ាមបានជឿដល់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានទទួលស្ដាប់ សូម្បីតែការត្អូញត្អែររបស់គាត់ ហើយបានមានព្រះបន្ទូលមកកាន់គាត់ម្ដងទៀត។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · រង្វាន់ · ជឿ · សេចក្ដីសុចរិត · រាប់ទុកជា

សូមយើងមើលពាក្យហេព្រើរពីអត្ថបទថ្ងៃនេះ ជាបួនចំណុច។

① រង្វាន់ · សាការ (שָׂכָר)។ ក្នុងអត្ថបទ ពាក្យនេះលេចឡើងជា សេការខា (שְׂכָרְךָ) ដែលមានន័យថា ‘រង្វាន់របស់ឯង’។ ពាក្យនេះមានន័យថា ឈ្នួល គឺប្រាក់ ឬរបស់ដែលអ្នកធ្វើការទទួលបាន ជាថ្នូរនឹងការងាររបស់ខ្លួន។ នៅផ្នែកខាងក្រោយនៃគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យហេព្រើរនេះត្រូវបានប្រើជាច្រើនដង ពេលនិយាយពីឈ្នួលរបស់យ៉ាកុប (៣០:២៨ · ៣០:៣២ · ៣១:៨)។ យ៉ាកុបបានឃ្វាលចៀមឲ្យឡាបាន់ ដែលជាបងប្រុសរបស់ម្ដាយគាត់ ដើម្បីទទួលឈ្នួលនោះ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកពាក្យនេះនៅ ១៥:១ ថា ‘រង្វាន់’ ប៉ុន្តែនៅក្នុងខទាំងបីនោះ បកថា ‘ឈ្នួល’។ នៅក្នុងឈុតមុនភ្លាម អាប់រ៉ាមបានបដិសេធទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលគាត់អាចយកបាន ជាតម្លៃនៃការប្រថុយជីវិតច្បាំង។ ចំពោះអាប់រ៉ាមនោះ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានមានព្រះបន្ទូលថា ‘អញនឹងឲ្យឈ្នួលដល់ឯង’ ទេ គឺថា ‘អញផ្ទាល់ជាឈ្នួលរបស់ឯង’។ ចម្លើយដំបូងរបស់អាប់រ៉ាម ដែលបានឮព្រះបន្ទូលនោះ គឺ ‘តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ’។ ចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ដែលមានព្រះបន្ទូលថា ព្រះអង្គផ្ទាល់ជាឈ្នួលរបស់អាប់រ៉ាម អាប់រ៉ាមបានទូលប្រាប់ថា គាត់គ្មានកូនប្រុស ដែលនឹងបន្តវង្សត្រកូលទេ។

② ជឿ · ហេអេមីន។ ក្នុងអត្ថបទ ពាក្យនេះលេចឡើងជា វេហេអេមីន (וְהֶאֱמִן) ដែលមានន័យថា ‘ហើយគាត់បានជឿ’។ ពាក្យនេះមកពីឫសដូចគ្នានឹងពាក្យ ‘អាម៉ែន’ ដែលយើងនិយាយនៅចុងបញ្ចប់នៃការអធិស្ឋាន ហើយន័យមូលដ្ឋានរបស់វា គឺ ‘រឹងមាំ’ ឬ ‘គួរឲ្យទុកចិត្ត’។ ហេតុនេះ ‘ជឿ’ មានន័យថា ចាត់ទុកនរណាម្នាក់ថា រឹងមាំ ហើយពឹងផ្អែកលើគេ។ កន្លែងដំបូងដែលពាក្យ ‘ជឿ’ លេចឡើងក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺលោកុប្បត្តិ ១៥:៦ នេះឯង។ ក្នុងអត្ថបទហេព្រើរនៃគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យនេះត្រូវបានប្រើក្នុងន័យ ‘ជឿ’ ម្ដងទៀត តែនៅកន្លែងមួយប៉ុណ្ណោះ គឺនៅឈុតដែលយ៉ាកុបឮដំណឹងថា យ៉ូសែបនៅរស់៖ «…នោះគាត់មានចិត្តភាំងស្លុត ដោយមិនបានជឿទេ» (៤៥:២៦)។ ‘ភាំងស្លុត’ មានន័យថា ភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំង រហូតដល់គិតអ្វីមិនចេញ។ អាប់រ៉ាមបានជឿ ទាំងមិនទាន់បានឃើញការសន្យាណាមួយបានសម្រេចនៅឡើយ ចំណែកយ៉ាកុប ទោះបីបានឮដំណឹងល្អក៏ដោយ ដំបូងឡើយ គាត់មិនបានជឿទេ។

③ សេចក្ដីសុចរិត · ចេដាកា (צְדָקָה)។ ពាក្យនេះមានន័យថា ‘ភាពត្រឹមត្រូវ’ ឬ ‘ភាពទៀងត្រង់’។ ក្នុងអត្ថបទហេព្រើរ កន្លែងដំបូងដែលពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងព្រះគម្ពីរ ក៏ជាលោកុប្បត្តិ ១៥:៦ ដែរ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបានប្រើពាក្យ ‘សុចរិត’ ពីមុនមកហើយ ពេលនិយាយពីណូអេ (៦:៩) ប៉ុន្តែនៅទីនោះ ពាក្យហេព្រើរជាពាក្យមួយទៀត ដែលមានន័យថា ‘មនុស្សសុចរិត’ មិនមែនពាក្យ ចេដាកា នេះទេ។ ដូច្នេះ ក្នុងអត្ថបទហេព្រើរ ពាក្យ ‘ជឿ’ និង ‘សេចក្ដីសុចរិត’ លេចឡើងជាលើកដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយលេចឡើងជាមួយគ្នា ក្នុងខតែមួយទៀតផង។ អត្ថបទមិនបាននិយាយថា អាប់រ៉ាមបានធ្វើអ្វីមួយ ទើបបានទៅជាមនុស្សសុចរិតនោះទេ គឺកត់ថា ព្រះជាម្ចាស់បានរាប់ការដែលអាប់រ៉ាមជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ទុកជាសេចក្ដីសុចរិត។ ន័យគឺ ព្រះជាម្ចាស់បានរាប់អាប់រ៉ាមថា ជាមនុស្សត្រឹមត្រូវ នៅចំពោះព្រះអង្គ។

④ រាប់ទុកជា · ហាសាវ (חָשַׁב)។ ក្នុងអត្ថបទ ពាក្យនេះលេចឡើងជា វ៉ាយ៉ាហ៍សេវេហា (וַיַּחְשְׁבֶהָ) ដែលមានន័យថា ‘ហើយព្រះអង្គបានរាប់វាទុកជា’។ ពាក្យនេះមានន័យទាំង ‘គិត’ ‘គណនា’ និង ‘តាំងចិត្ត’។ វាមានន័យថា ថ្លឹងថ្លែងក្នុងចិត្ត ហើយសម្រេចថា ‘រឿងនេះគឺបែបនេះ’ ដូច្នេះ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកពាក្យនេះខុសៗគ្នា តាមកន្លែងនីមួយៗ។ នៅ ១៥:៦ បកថា ‘រាប់…ទុកជា’។ ពាក្យ ‘រាប់’ នេះ ជាពាក្យខ្មែរដូចគ្នានឹង ‘រាប់ផ្កាយ’ នៅខ ៥ ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ ជាពាក្យពីរផ្សេងគ្នា។ នៅជំពូកចុងក្រោយនៃគម្ពីរលោកុប្បត្តិ យ៉ូសែបនិយាយទៅកាន់បងៗរបស់គាត់ថា «អ្នករាល់គ្នាបានគិតធ្វើអាក្រក់ដល់ខ្ញុំ តែព្រះជាម្ចាស់សម្រេចជាការល្អវិញ…» (៥០:២០)។ ពាក្យ ‘គិត’ ដែលបងៗរបស់យ៉ូសែបបាន ‘គិតធ្វើអាក្រក់’ និងពាក្យ ‘សម្រេច’ ដែលព្រះជាម្ចាស់បាន ‘សម្រេចជាការល្អ’ ក្នុងភាសាហេព្រើរ គឺជាកិរិយាសព្ទ (ពាក្យដែលបង្ហាញសកម្មភាព) នេះដូចគ្នា។ ន័យគឺ ចំពោះរឿងតែមួយ បងៗរបស់យ៉ូសែបបានគិតជាការអាក្រក់ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានរាប់ទុកជាការល្អ។ នៅ ១៥:៦ ព្រះជាម្ចាស់បានរាប់ជំនឿរបស់អាប់រ៉ាម ទុកជាសេចក្ដីសុចរិត។

៥. រឿងមួយទៀត · ពីធូលីដី ទៅផ្កាយ

មានហេតុផលមួយ ដែលធ្វើឲ្យការត្អូញត្អែររបស់អាប់រ៉ាម កាន់តែលេចធ្លោ។ ការសន្យាអំពីពូជរបស់គាត់ មិនមែនទើបតែលេចឡើងជាលើកដំបូងនៅថ្ងៃនោះទេ។ ក្រោយពេលអាប់រ៉ាម និងឡុតបែកគ្នា ព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលរួចហើយថា «អញនឹងធ្វើឲ្យពូជឯងបានចម្រើនឡើងដូចជាធូលីដី បានជាបើអ្នកណាអាចនឹងរាប់ធូលីដីបាន នោះនឹងរាប់ពូជឯងបានដែរ» (១៣:១៦)។

ដូច្នេះ ព្រះជាម្ចាស់អាចមានព្រះបន្ទូលថា ‘អញបានប្រាប់ឯងរួចហើយ មិនមែនឬ?’ ក៏បាន។ ប៉ុន្តែ អត្ថបទមិនបានកត់បែបនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់ការសន្យាដដែលនោះម្ដងទៀត ដោយរូបភាពថ្មីមួយ។ លើកមុន ព្រះអង្គឲ្យអាប់រ៉ាមងើបភ្នែកឡើង មើលជុំវិញផែនដី ហើយមានព្រះបន្ទូលពីធូលីដី (១៣:១៤~១៦)។ លើកនេះ ព្រះអង្គនាំអាប់រ៉ាមចេញទៅខាងក្រៅ ឲ្យគាត់មើលទៅលើមេឃ ហើយមានព្រះបន្ទូលពីផ្កាយ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរប្រើពាក្យ ‘រាប់’ នៅកន្លែងទាំងពីរ។ ធូលីដីក្ដី ផ្កាយក្ដី សុទ្ធតែមានច្រើន រហូតរាប់មិនអស់។

ខ្លឹមសារនៃការសន្យានៅដដែល ប៉ុន្តែអ្វីដែលបានផ្លាស់ប្ដូរ គឺទិសដែលអាប់រ៉ាមកំពុងសម្លឹងមើល។ ពេលអាប់រ៉ាមកំពុងត្អូញត្អែរថា គាត់គ្មានកូន ព្រះជាម្ចាស់បានបង្វែរភ្នែករបស់គាត់ ពីដីឡើងទៅមេឃ។ រូបភាពផ្កាយនេះ នឹងត្រឡប់មកវិញនៅពេលក្រោយ។ ថ្ងៃក្រោយ អាប់រ៉ាមបានទទួលឈ្មោះថ្មីថា អ័ប្រាហាំ ហើយពេលគាត់ឡើងទៅលើភ្នំ ដើម្បីថ្វាយអ៊ីសាក ជាកូនប្រុសនៃសេចក្ដីសន្យា ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «…ចម្រើនពូជឯងឲ្យមានគ្នាសន្ធឹកដូចផ្កាយនៅលើមេឃ ហើយដូចខ្សាច់នៅមាត់សមុទ្រ…» (២២:១៧)។ ‘សន្ធឹក’ មានន័យថា ច្រើនណាស់។ ផ្កាយ មិនមែនជាសញ្ញាថា ស្ថានភាពរបស់អាប់រ៉ាមបានផ្លាស់ប្ដូរទេ គឺជារូបភាពដែលបង្ហាញព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយសូម្បីតែក្រោយពេលអ៊ីសាកកើតមកហើយ ព្រះបន្ទូលនោះនៅតែត្រូវបានប្រាប់ម្ដងទៀត ដោយរូបភាពដដែល។

៦. សម្រាប់យើងថ្ងៃនេះ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវសារតែមួយ៖ អាប់រ៉ាមបានទូលប្រាប់ការត្អូញត្អែរ ‘តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ’ ទៅព្រះជាម្ចាស់ដោយត្រង់ៗ ហើយព្រះជាម្ចាស់បាននាំគាត់ចេញទៅខាងក្រៅ ហើយបង្ហាញផ្កាយដល់គាត់។ នៅយប់នោះ ដែលអ្វីៗនៅក្នុងដៃរបស់គាត់មិនបានផ្លាស់ប្ដូរសោះ អាប់រ៉ាមបានជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា។

អត្ថបទមិនបាននិយាយថា ការត្អូញត្អែរជាការអាក្រក់ទេ។ ការត្អូញត្អែរពីរដងរបស់អាប់រ៉ាម មិនត្រូវបានស្ដីបន្ទោសឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ បាននាំទៅដល់ចម្លើយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា ‘ម្នាក់ដែលនឹងកើតពីឯង នឹងគ្រងមរដករបស់ឯង’។ ហើយអត្ថបទមិនបានសរសេរថា ជំនឿកើតឡើង ‘ដោយសារគាត់មានកូនប្រុស’ ទេ។ អ្វីដែលកើតឡើងចំពោះអាប់រ៉ាមនៅយប់នោះ មិនមែនជាការមានកូនប្រុសទេ គឺជាការជឿដល់ព្រះអង្គ ដែលបានមានព្រះបន្ទូល។

ក្នុងជីវិតរបស់យើង ក៏មានពេលដូចយប់របស់អាប់រ៉ាមដែរ។ ប្ដីប្រពន្ធមួយគូ ដែលរង់ចាំកូនយូរមកហើយ ឆ្លងកាត់មួយខែទៀត ដោយគ្មានដំណឹងល្អ។ មនុស្សម្នាក់ដាក់ពាក្យសុំការងារច្រើនឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែនៅតែគ្មានការឆ្លើយតប។ ម្ចាស់ហាងម្នាក់បើកហាងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែភ្ញៀវមិនកើនឡើង អស់មួយរដូវហើយមួយរដូវទៀត។ ក៏មានយប់ដែលយើងអង្គុយក្បែរសមាជិកគ្រួសារដែលឈឺ ហើយរង់ចាំស្ដាប់ពាក្យថា ‘គាត់បានធូរហើយ’។ ពេលនោះ មានពាក្យមួយលេចឡើងក្នុងចិត្ត៖ ‘ព្រះជាម្ចាស់អើយ តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីដល់ទូលបង្គំ?’

អាប់រ៉ាមក៏ធ្លាប់ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបនោះដែរ។ គាត់បានឮការសន្យារួចហើយ ប៉ុន្តែគាត់គ្មានកូនប្រុសទេ ហើយអ្នកដែលនឹងគ្រងមរដកក្នុងផ្ទះរបស់គាត់ គឺជាមនុស្សផ្សេង។ សូម្បីតែក្រោយយប់ដែលគាត់ងើបមើលផ្កាយនោះកន្លងផុតទៅ ស្ថានភាពនោះក៏មិនបានផ្លាស់ប្ដូរសោះ។

យើងមិនដឹងទេថា នៅយប់នេះ យើងនឹងឃើញអ្វីមួយដូចជាផ្កាយ ឬទេ។ ក៏មានថ្ងៃខ្លះដែរ ដែលយើងមិនឃើញអ្វីសោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានផ្លូវមួយដែលអត្ថបទនេះបង្ហាញ ហើយផ្លូវនោះក៏បើកចំហសម្រាប់យើងដែរ គឺការទូលប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ពីអ្វីដែលជាប់ក្នុងចិត្ត តាមដែលវាមាន ដោយមិនលាក់ការតឹងចិត្តរបស់យើង។ ក្នុងអត្ថបទនេះ ការត្អូញត្អែរបែបនោះ មិនមែនជាកន្លែងដែលនៅឆ្ងាយពីជំនឿទេ។ ពាក្យ ‘ជឿ’ ដំបូងគេ ដែលព្រះគម្ពីរបានកត់ទុក ក៏ស្ថិតនៅចុងបញ្ចប់នៃការសន្ទនាបែបនោះដែរ។

ប្រសិនបើសព្វថ្ងៃនេះ មានរឿងអ្វីមួយដែលអ្នកកំពុងរង់ចាំយូរ ប្រហែលជាល្អ បើនៅពេលបញ្ចប់ថ្ងៃនេះ អ្នកសរសេរពាក្យដែលអ្នកចង់ទូលព្រះជាម្ចាស់អំពីរឿងនោះ ជាពីរបន្ទាត់។ នៅបន្ទាត់ទីមួយ អ្នកអាចសរសេរដោយត្រង់ៗ ដូចជា ‘ព្រះអម្ចាស់អើយ ទូលបង្គំនៅមិនទាន់មានរបស់នេះនៅឡើយទេ’ ហើយនៅខាងក្រោម អ្នកអាចចម្លងឃ្លាមួយពីអត្ថបទថា ‘គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា’ (១៥:៦)។ មេឃដែលអាប់រ៉ាមបានងើបមើល នៅតែមាននៅលើក្បាលរបស់យើងថ្ងៃនេះ។ ទាំងនៅយប់ដែលមើលឃើញផ្កាយ ទាំងនៅយប់ដែលពពកបាំងអស់ រហូតមើលមិនឃើញផ្កាយសោះ ក៏ដូច្នោះដែរ។

“ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ យើងខ្ញុំសូមដាក់ចិត្តដែលនឿយហត់ ដោយសាររង់ចាំយូរ នៅចំពោះព្រះអង្គ តាមដែលវាមាន។ ព្រះអង្គមិនបានស្ដីបន្ទោសការត្អូញត្អែររបស់អាប់រ៉ាមទេ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គបាននាំគាត់ចេញទៅខាងក្រៅ ហើយបង្ហាញផ្កាយដល់គាត់ ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គស្ដាប់ពាក្យតឹងចិត្តរបស់យើងខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះផង។ សូម្បីតែនៅថ្ងៃដែលអ្វីៗនៅក្នុងដៃរបស់យើងខ្ញុំ មិនបានផ្លាស់ប្ដូរ សូមឲ្យយើងខ្ញុំជឿដល់ព្រះអង្គ ដែលបានមានព្រះបន្ទូល។ សូមស្ដាប់ពាក្យតឹងចិត្តរបស់អ្នកដែលកំពុងរង់ចាំនៅក្បែរយើងខ្ញុំផង ហើយសូមមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេដែរ។ អាម៉ែន។”

🕊 របៀបប្រើក្នុងការបម្រើ

សំណួរបើក
សួរថា “បើកូនៗចង់បានអ្វីមួយខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែរង់ចាំយូរៗ ហើយនៅតែមិនបាន តើពេលនោះ កូនៗគិតយ៉ាងម៉េច?” ហើយស្ដាប់ចម្លើយរបស់កុមារ (ពិបាកចិត្ត ខឹង ឬបោះបង់)។ បន្ទាប់មក និយាយថា “ថ្ងៃនេះ ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានអាប់រ៉ាម ដែលបានរង់ចាំកូនប្រុសយូរណាស់។ អាប់រ៉ាមបានប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ពីចិត្តពិបាករបស់គាត់ ដោយត្រង់ៗ។ តោះ យើងរកមើលជាមួយគ្នាថា ព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលយ៉ាងដូចម្ដេច” រួចចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
ពីរូបភាពថ្ងៃនេះ បង្ហាញរូបភាព ‘បាវម្នាក់ដែលកើតនៅផ្ទះទូលបង្គំ វានឹងគ្រងមរដករបស់ទូលបង្គំ’ ជាមុន ហើយអានខទី ១~៣ ជាមួយគ្នា។ សួរថា “តោះ យើងរកមើលកន្លែងដែលអាប់រ៉ាមប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ពីចិត្តពិបាករបស់គាត់”។ ឲ្យកុមាររកពាក្យដែលបង្ហាញចិត្តពិបាក ដូចជា ‘ឥតមាន’ និង ‘មិនបានប្រទាន’ នៅក្នុងខទី ២ និងខទី ៣ ហើយសរសេរលើក្ដារខៀន (បើគ្មានក្ដារខៀន ប្រើក្រដាសធំ) (‘តើទ្រង់នឹងប្រទានអ្វីមកទូលបង្គំ’ · ‘ទូលបង្គំចេះតែនៅដោយឥតមានកូន’ · ‘ទ្រង់មិនបានប្រទានឲ្យទូលបង្គំមានកូនសោះ’)។ បន្ទាប់មក អានខទី ៤~៥ ហើយសួរថា “តើព្រះជាម្ចាស់បានស្ដីបន្ទោសអាប់រ៉ាមទេ?” ពេលកុមារឆ្លើយថា ‘ទេ’ ឲ្យពួកគេរកអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ក្នុងខទី ៤~៥ ហើយសរសេរនៅក្បែរនោះ (‘ម្នាក់ដែលនឹងកើតពីឯងមកវិញ…ដែលត្រូវស៊ីមរដករបស់ឯង’ · នាំគាត់ចេញទៅក្រៅ · ‘រាប់ផ្កាយចុះ បើឯងអាចនឹងរាប់ទាំងអស់បាន’ · ‘ពូជឯងនឹងបានដូច្នោះដែរ’)។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាព ‘ចូរមើលទៅលើមេឃឥឡូវ ហើយរាប់ផ្កាយចុះ’ ហើយឲ្យកុមារចង្អុលរាប់ផ្កាយក្នុងរូបភាព រយៈពេល ៣០ វិនាទី។ ពេលអស់ពេល សួរថា ពួកគេរាប់បានប៉ុន្មាន។ សង្កត់ថា “ផ្កាយក្នុងរូបភាព មានចំនួនកំណត់ ប៉ុន្តែផ្កាយពិតៗលើមេឃ ដែលអាប់រ៉ាមបានងើបមើល មានច្រើនរហូតរាប់មិនអស់។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា ពូជរបស់អាប់រ៉ាមនឹងមានច្រើនដូចផ្កាយទាំងនេះ”។ ចុងក្រោយ បង្ហាញរូបភាព ‘គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា’ ហើយអានខទី ៦ ជាមួយគ្នា រួចសួរថា “តើក្នុងដៃរបស់អាប់រ៉ាមក្នុងរូបភាព មានអ្វីខ្លះ?” (គ្មានអ្វីសោះ)។ សង្ខេបថា “អាប់រ៉ាមមិនទាន់មានកូនប្រុស ហើយក៏គ្មានអ្វីថ្មីនៅក្នុងដៃដែរ។ ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ អាប់រ៉ាមបានជឿដល់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានមានព្រះបន្ទូល”។

ការអនុវត្ត
ចែកក្រដាសរាងផ្កាយដល់កុមារ ហើយឲ្យពួកគេសរសេររបស់មួយ ដែលពួកគេកំពុងរង់ចាំយូរ នៅមុខក្រដាស ដូចជាកំពុងប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ (‘ព្រះជាម្ចាស់អើយ ខ្ញុំនៅមិនទាន់មាន ○○ នៅឡើយទេ’)។ នៅខ្នងក្រដាស ឲ្យពួកគេសរសេរថា ‘ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ខ្ញុំជឿដល់ព្រះជាម្ចាស់’។ សង្ខេបដោយនិយាយថា “អាប់រ៉ាមបានប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ពីចិត្តពិបាករបស់គាត់ដោយត្រង់ៗ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានស្ដាប់ពាក្យនោះ។ តោះ យើងក៏ទូលប្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ពីអ្វីដែលយើងកំពុងរង់ចាំដែរ” ហើយឲ្យកុមារម្នាក់ៗយកក្រដាសផ្កាយទៅផ្ទះ។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យយូរ ឬចុចកណ្ដុរស្ដាំ ដើម្បីរក្សាទុក

រួចទ្រង់នាំគាត់ចេញទៅក្រៅ	បាវម្នាក់ដែលកើតនៅផ្ទះទូលបង្គំ វានឹងគ្រងមរដករបស់ទូលបង្គំ
ចូរមើលទៅលើមេឃឥឡូវ ហើយរាប់ផ្កាយចុះ	គាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㊼ សូម្បីតែចេសមួយសរសៃ · អាប់រ៉ាមបដិសេធទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ស្ដេចក្រុងសូដុម ជារឿងនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㊺ ងើបភ្នែកមើល · ព្រះជាម្ចាស់សន្យាថា នឹងធ្វើឲ្យពូជរបស់អាប់រ៉ាមមានច្រើនដូចធូលីដី

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។