Genesis Deeper ㊾ នៅកណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ · តើព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញអ្វីដល់អាប់រ៉ាម ដែលទូលសួរថា នឹងដឹងដោយសារអ្វី? (លោកុប្បត្តិ ១៥:៧~២១)

លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ · ㊾

ស៊េរីនេះយកអត្ថបទព្រះគម្ពីរម្ដងមួយៗ មកមើលឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ។ រាល់អត្ថបទមានរូបភាពដែលអ្នកអាចប្រើដោយសេរីក្នុងការថ្វាយបង្គំ ក្នុងថ្នាក់រៀន ឬលើបណ្តាញសង្គម។

នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា អញជាព្រះយេហូវ៉ា ដែលនាំឯងចេញពីស្រុកអ៊ើររបស់សាសន៍ខាល់ដេ មកដើម្បីនឹងឲ្យស្រុកនេះដល់ឯងទុកជាកេរអាករ រួចគាត់ទូលសួរថា ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី ថាទូលបង្គំនឹងបានស្រុកនេះជាកេរអាករពិត នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរយកគោញី១អាយុ៣ខួប ពពែញី១អាយុ៣ខួប ចៀមឈ្មោល១ អាយុ៣ខួប ហើយលលក១ និងព្រាបជំទើរ១មកឲ្យអញ គាត់ក៏យកសត្វទាំងនោះមកពុះជា២ភាគ រួចដាក់ចំហៀងប្រទល់គ្នា តែសត្វស្លាបគាត់មិនពុះទេ ឯពួកសត្វហើរក៏ចុះមកលើខ្មោចនៃសត្វទាំងនោះ តែអាប់រ៉ាមដេញវាទៅ លុះដល់វេលាថ្ងៃដែលកំពុងតែលិច អាប់រ៉ាមក៏ដេកលក់យន់ទៅ នោះឃើញមានងងឹតយ៉ាងខ្លាំងគួរស្ញែងខ្លាចចុះមកគ្របលើគាត់ … រួចកាលថ្ងៃលិចទៅ បានងងឹតហើយ នោះឃើញមានគុកភ្លើងហុយផ្សែង និងចន្លុះដែលឆេះទៅមកនៅកណ្តាលដុំសាច់ទាំងនោះ នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាមថា អញឲ្យស្រុកនេះដល់ពូជឯង ចាប់តាំងពីទន្លេស្រុកអេស៊ីព្ទរហូតដល់ទន្លេធំ គឺជាទន្លេអ៊ើប្រាត …

លោកុប្បត្តិ ១៥:៧~១២, ១៧~១៨

១. សំណួរ ភ្លាមៗក្រោយពេលជឿ

ក្នុងអត្ថបទមុន អាប់រ៉ាមបានងើបមើលផ្កាយនៅលើមេឃពេលយប់។ គាត់ដែលគ្មានកូនសូម្បីតែម្នាក់ បានឮព្រះបន្ទូលថា ‘ពូជឯងនឹងបានដូច្នោះដែរ’ ហើយគាត់ក៏ជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា (១៥:៥~៦)។ អត្ថបទថ្ងៃនេះ បន្តការសន្ទនានោះភ្លាម។

ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អាប់រ៉ាមម្ដងទៀត៖ «…អញជាព្រះយេហូវ៉ា ដែលនាំឯងចេញពីស្រុកអ៊ើររបស់សាសន៍ខាល់ដេ មកដើម្បីនឹងឲ្យស្រុកនេះដល់ឯងទុកជាកេរអាករ» (១៥:៧)។ ស្រុកអ៊ើររបស់សាសន៍ខាល់ដេ គឺជាកន្លែងដែលអាប់រ៉ាមរស់នៅពីដំបូង ជាទីក្រុងមួយ ដែលនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់សព្វថ្ងៃ។ ‘កេរអាករ’ មានន័យថា ដី ឬទ្រព្យ ដែលបានទទួលទុកជារបស់ខ្លួន។ ព្រះជាម្ចាស់ណែនាំថា ព្រះអង្គផ្ទាល់ ជាអ្នកដែលបាននាំអាប់រ៉ាមចេញពីទីនោះ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ព្រះអង្គនឹងប្រទានស្រុកនេះដល់អាប់រ៉ាម។

នោះអាប់រ៉ាមទូលសួរ៖ «…ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី ថាទូលបង្គំនឹងបានស្រុកនេះជាកេរអាករពិត» (១៥:៨)។ ពេលនោះ អាប់រ៉ាមជាអ្នកមកពីស្រុកផ្សេង ដែលស្នាក់នៅក្នុងត្រសាល នៅលើដីនេះ ហើយដីនោះ មានមនុស្សផ្សេងកំពុងកាន់កាប់។ ហេតុនេះ គាត់សួរថា តើគាត់អាចដឹងដោយសារអ្វី ថាដីនេះនឹងក្លាយជារបស់គាត់ពិតប្រាកដ។

ចម្លើយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល។ ព្រះអង្គប្រាប់ឲ្យយកគោញី ពពែញី និងចៀមឈ្មោល ដែលមានអាយុបីខួប ព្រមទាំងលលក និងព្រាបជំទើរ មកឲ្យព្រះអង្គ (១៥:៩)។ អាប់រ៉ាមយកសត្វទាំងនោះមក ពុះកណ្តាលខ្លួនជាពីរចំហៀង ហើយដាក់ចំហៀងទាំងពីរ ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា។ តែសត្វស្លាប គាត់មិនពុះទេ (១៥:១០)។ ហើយពេលសត្វហើរ ដែលជាសត្វស្លាបស៊ីសាច់ ចុះមកលើសាច់នោះ អាប់រ៉ាមដេញវាចេញ (១៥:១១)។

ពេលថ្ងៃជិតលិច អាប់រ៉ាមដេកលក់ស៊ប់។ អត្ថបទកត់ថា ពេលនោះ ‘ងងឹតយ៉ាងខ្លាំងគួរស្ញែងខ្លាច’ បានចុះមកគ្របលើគាត់ (១៥:១២)។ ‘គួរស្ញែងខ្លាច’ មានន័យថា គួរឲ្យភ័យខ្លាចខ្លាំង។ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះពូជរបស់អាប់រ៉ាម (១៥:១៣~១៦)។ បន្ទាប់មក ពេលថ្ងៃលិច ហើយងងឹត មានឈុតមួយកើតឡើង៖ «…នោះឃើញមានគុកភ្លើងហុយផ្សែង និងចន្លុះដែលឆេះទៅមកនៅកណ្តាលដុំសាច់ទាំងនោះ» (១៥:១៧)។ ‘គុកភ្លើង’ គឺជាឡ ឬចង្ក្រានដែលដាក់ភ្លើង ហើយ ‘ចន្លុះ’ គឺជាអ្វីដែលគេដុតឲ្យឆេះ ដើម្បីបំភ្លឺ។ អត្ថបទបន្តថា «នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាម…» (១៥:១៨)។ ‘តាំងសញ្ញា’ មានន័យថា ធ្វើសេចក្ដីសញ្ញា គឺការសន្យាដ៏មាំមួន ដែលចងភ្ជាប់គ្នា។

២. ចម្លើយបែបនេះ តើមិនចម្លែកទេឬ?

បើយើងនឹកឃើញពេលដែលយើងសួរនរណាម្នាក់ថា ‘តើអាចដឹងដោយសារអ្វី?’ ភាគច្រើន យើងចង់បានអ្វីមួយដែលអាចកាន់បាននៅក្នុងដៃ ដូចជាកិច្ចសន្យា វិក្កយបត្រ ឯកសារដែលមានកាលបរិច្ឆេទ ឬយ៉ាងហោចណាស់ ពាក្យមួយឃ្លាថា ‘ប្រាកដណាស់’។

សំណួររបស់អាប់រ៉ាម ក៏ជាសំណួរបែបនោះដែរ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងអត្ថបទនេះ មានកន្លែងពីរ ដែលធ្វើឲ្យយើងឆ្ងល់។ ទីមួយ គឺពេលដែលអាប់រ៉ាមសួរ។ អាប់រ៉ាមបានជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ានៅខ ៦ ហើយត្រឹមតែពីរខក្រោយមក គឺនៅខ ៨ គាត់សួរភ្លាមថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’។ មនុស្សដែលថាខ្លួនជឿ ហើយសុំការបញ្ជាក់បែបនេះ តើមិនអីទេឬ?

ទីពីរ គឺចម្លើយរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្វីដែលអាប់រ៉ាមសួរ គឺអំពីដី ដូច្នេះ បើជាយើង យើងប្រហែលជារំពឹងចង់បានអ្វីមួយដូចជាប្លង់ដី។ ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រទានរបស់បែបនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអង្គប្រាប់ឲ្យពុះសត្វ ហើយដាក់ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា។ លើសពីនេះទៀត នៅពេលឈុតដ៏សំខាន់កើតឡើង អាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់ស៊ប់។ ដុំសាច់ដែលពុះ ការដេកលក់ស៊ប់ និងភ្លើងដែលឆ្លងកាត់ តើរបស់ទាំងនេះ អាចជាចម្លើយចំពោះសំណួរ ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’ យ៉ាងដូចម្ដេច?

៣. ស៊ីជម្រៅបន្តិច · អ្វីដែលឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ

សូមប្រាប់ចម្លើយជាមុនសិន៖ ចំពោះសំណួរ ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានឆ្លើយដោយឯកសារទេ គឺឆ្លើយដោយការប្ដេជ្ញា។ អ្វីដែលឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ មានតែគុកភ្លើងហុយផ្សែង និងចន្លុះដែលឆេះប៉ុណ្ណោះ ហើយពេលនោះ អាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់ស៊ប់។ បន្ទុកនៃការរក្សាសេចក្ដីសន្យានេះ ព្រះជាម្ចាស់បានទទួលតែព្រះអង្គឯង ហើយនេះជាចម្លើយដែលអាប់រ៉ាមបានទទួល។

ជាដំបូង សូមមើលថា ការពុះសត្វ ហើយដាក់ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា មានន័យយ៉ាងណា។ ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានមនុស្សមួយក្រុមទៀត ដែលបានធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាតាមរបៀបដូចគ្នានេះ គឺនៅក្នុងគម្ពីរយេរេមា ជំពូក ៣៤។ នៅទីនោះ ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលអំពីមនុស្សដែលមិនបានរក្សាសេចក្ដីសន្យា ដូច្នេះ៖ «…ពួកមនុស្សដែលបានក្បត់នឹងសេចក្ដីសញ្ញារបស់អញ ជាពួកអ្នកដែលមិនបានធ្វើតាមពាក្យនៃសេចក្ដីសញ្ញា ដែលគេបានតាំងនៅមុខអញ ក្នុងកាលដែលគេបានពុះកូនគោជា២ចំហៀង រួចដើរនៅកណ្តាលចំហៀងទាំង២នោះ…» (យេរេមា ៣៤:១៨)។ ហើយព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា សាកសពរបស់ពួកគេ ‘នឹងជាចំណីដល់សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វជើង៤នៅផែនដី’ (យេរេមា ៣៤:២០)។

បើពន្យល់ឈុតនេះក្នុងគម្ពីរយេរេមា គឺដូច្នេះ៖ អ្នកដែលធ្វើសេចក្ដីសញ្ញា ដើរកាត់កណ្តាលសត្វដែលបានពុះ។ ក្រោយមក ពេលពួកគេមិនបានរក្សាសេចក្ដីសន្យា ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា ពួកគេនឹងក្លាយជាចំណីសត្វហើរ ដូចសត្វទាំងនោះ។ ហេតុនេះ មានមនុស្សជាច្រើន ដែលយល់ពិធីនេះថា ជាការប្ដេជ្ញាថា ‘បើខ្ញុំមិនរក្សាសេចក្ដីសន្យានេះ សូមឲ្យខ្ញុំត្រូវដូចសត្វនេះចុះ’។ អ្នកដែលដើរកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ គឺជាអ្នកដែលសន្យាដោយយកជីវិតខ្លួនធ្វើជាធានា។

បន្ទាប់មក សូមមើលថា ក្នុងលោកុប្បត្តិ ជំពូក ១៥ តើអ្វីបានឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់នោះ។ អ្វីដែលឆ្លងកាត់ គឺ ‘គុកភ្លើងហុយផ្សែង’ និង ‘ចន្លុះដែលឆេះ’ (១៥:១៧)។ អត្ថបទមិនបានកត់ថា អាប់រ៉ាមបានដើរកាត់កណ្តាលនោះទេ។ អាប់រ៉ាមបានយកសត្វមកពុះ ដាក់ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា ហើយដេញសត្វហើរ ប៉ុន្តែពេលភ្លើងឆ្លងកាត់ គាត់កំពុងដេកលក់ស៊ប់។ ហើយនៅខបន្ទាប់ភ្លាម អត្ថបទកត់ថា ‘នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាម’។ ដូច្នេះ អត្ថបទខ្លួនឯង បានបង្ហាញថា ភ្លើងដែលឆ្លងកាត់នោះ ជាការប្ដេជ្ញារបស់នរណា។

ដូច្នេះ សំណួរដំបូងរបស់យើង មានចម្លើយដូច្នេះ៖ អាប់រ៉ាមបានសួរថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានទាមទារឲ្យអាប់រ៉ាមប្ដេជ្ញា ដោយយកជីវិតធ្វើជាធានាទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះជាម្ចាស់បានប្ដេជ្ញាតែព្រះអង្គឯងថា ព្រះអង្គនឹងរក្សាសេចក្ដីសន្យា។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យអាប់រ៉ាមដឹងថា គាត់នឹងបានទទួលដីនេះ មិនមែនជារបស់ដែលគាត់កាន់នៅក្នុងដៃទេ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានតាំងសញ្ញា នៅថ្ងៃដែលភ្លើងឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ។

ចម្លើយនេះ ក៏ជួយឲ្យយើងយល់អំពីសំណួររបស់អាប់រ៉ាមដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានស្ដីបន្ទោសថា ‘ឯងថាជឿ ហេតុអ្វីបានជាសួរទៀត?’ ទេ។ ព្រះអង្គទទួលសំណួរនោះ ហើយប្រទានចម្លើយដែលសមនឹងសំណួរនោះ។ ក្នុងអត្ថបទនេះ ជំនឿ និងសំណួរ មិនរុញច្រានគ្នាចេញទេ។

៤. ពន្យល់ពាក្យ · ដឹង · ពុះ · ដេកលក់ស៊ប់ · តាំងសញ្ញា

ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ត្រូវបានសរសេរដំបូងជាភាសាហេព្រើរ។ សូមយើងមើលពាក្យហេព្រើរពីអត្ថបទថ្ងៃនេះ ជាបួនចំណុច។

① ដឹង · យ៉ាដា។ ពេលអាប់រ៉ាមសួរថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’ គាត់បានប្រើពាក្យ អេដា (אֵדַע) ដែលមានន័យថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹង’។ ក្រោយពេលអាប់រ៉ាមដេកលក់ស៊ប់ ព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រាប់គាត់ ចាប់ផ្ដើមដោយពាក្យ ‘ចូរដឹងជាប្រាកដ’ (១៥:១៣)។ នៅទីនេះ ពាក្យនោះលេចឡើងជា យ៉ាដូអា តេដា (יָדֹעַ תֵּדַע) គឺពាក្យដដែល និយាយពីរដងជាប់គ្នា។ ភាសាហេព្រើរនិយាយពាក្យដដែលពីរដង ដើម្បីបន្ថែមកម្លាំងថា ‘ពិតជា’ ឬ ‘ប្រាកដ’។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏ប្រើពាក្យ ‘ដឹង’ នៅខទាំងពីរដែរ។ អាប់រ៉ាមសួរដោយពាក្យ ‘ដឹង’ ហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏ឆ្លើយដោយពាក្យ ‘ដឹង’ ដែរ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រាប់ឲ្យដឹង មិនមែនសុទ្ធតែជារឿងល្អស្ដាប់ទេ។ ព្រះអង្គប្រាប់ថា ពូជរបស់អាប់រ៉ាមនឹងទៅជាអ្នកដទៃ នៅស្រុកមួយដែលមិនមែនជារបស់ខ្លួន ហើយនឹងត្រូវគេសង្កត់សង្កិន អស់រយៈពេលបួនរយឆ្នាំ (១៥:១៣)។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានលាក់ទេ សូម្បីតែរឿងថា ផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចនៃសេចក្ដីសន្យានោះ មិនខ្លីឡើយ។

② ពុះ · បាថារ (בָּתַר)។ ក្នុងអត្ថបទ ពាក្យនេះលេចឡើងជា វ៉ាយវ៉ាថេរ (וַיְבַתֵּר) ដែលមានន័យថា ‘ហើយគាត់បានពុះ’។ វាមានន័យថា វះកណ្តាលខ្លួនសត្វ ហើយចែកជាពីរចំហៀង។ ក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ពាក្យនេះលេចឡើងតែក្នុងខមួយប៉ុណ្ណោះ គឺ ១៥:១០ ហើយក្នុងខតែមួយនោះ វាត្រូវបានប្រើបីដង គឺពុះ ដាក់ចំហៀងដែលពុះឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា ហើយសត្វស្លាបមិនពុះ។ ក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូល កន្លែងតែមួយទៀត ដែលពាក្យនេះលេចឡើងក្នុងឈុតពុះសត្វ ដើម្បីធ្វើសេចក្ដីសញ្ញា គឺយេរេមា ជំពូក ៣៤ ដែលយើងបានអានខាងលើ (យេរេមា ៣៤:១៨~១៩)។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏ប្រើពាក្យ ‘ពុះ’ ទាំងនៅលោកុប្បត្តិ ១៥:១០ ទាំងនៅយេរេមា ៣៤:១៨ ដែរ។ ពាក្យហេព្រើរ បាថារ នេះហើយ ដែលបង្ហាញថា អត្ថបទទាំងពីរ កំពុងនិយាយអំពីពិធីតែមួយ។

③ ដេកលក់ស៊ប់ · តារដេម៉ា (תַּרְדֵּמָה)។ ក្នុងអត្ថបទ ពាក្យនេះលេចឡើងជា វេតារដេម៉ា (וְתַרְדֵּמָה) ដែលមានន័យថា ‘ហើយការដេកលក់ស៊ប់’។ វាមិនមែនជាការដេកធម្មតាទេ គឺជាការដេកលក់យ៉ាងស៊ប់ រហូតដាស់មិនភ្ញាក់។ ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាភាសាហេព្រើរទាំងមូល ពាក្យនេះលេចឡើងប្រាំពីរដង ហើយក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ មានពីរដង។ លើកទីមួយ គឺពេលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ ហើយសង់ស្ត្រីពីឆ្អឹងជំនីរបស់គាត់ (២:២១) ហើយលើកទីពីរ គឺអត្ថបទថ្ងៃនេះ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកកន្លែងទាំងពីរខុសគ្នាបន្តិច គឺ ‘ដេកលក់ស៊ប់’ នៅ ២:២១ និង ‘ដេកលក់យន់’ នៅ ១៥:១២ ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ ជាពាក្យតែមួយ។ នៅក្នុងឈុតទាំងពីរ មនុស្សកំពុងដេកលក់ ហើយព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកធ្វើការ។ ប៉ុន្តែ អត្ថបទថ្ងៃនេះកត់ថា ការដេកលក់នេះ មិនមែនសុទ្ធតែស្រួលទេ ព្រោះ ‘ងងឹតយ៉ាងខ្លាំងគួរស្ញែងខ្លាច’ បានចុះមកគ្របលើគាត់ជាមួយគ្នា (១៥:១២)។ អាប់រ៉ាមស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាព ដែលគាត់មិនអាចធ្វើអ្វីបានសោះ ហើយនៅក្នុងស្ថានភាពនោះ ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើការ។

④ តាំងសញ្ញា · ការ៉ាត បេរីត។ ពាក្យ ‘តាំងសញ្ញា’ នៅខ ១៨ ក្នុងភាសាហេព្រើរ គឺ ការ៉ាត (כָּרַת) និង បេរីត (בְּרִית)។ បេរីត គឺសេចក្ដីសញ្ញា ហើយការ៉ាត មានន័យដើមថា ‘កាត់’។ ដូច្នេះ ក្នុងភាសាហេព្រើរ គឺនិយាយថា ‘កាត់សេចក្ដីសញ្ញា’។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកការសន្យាដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើជាមួយណូអេ ថា ‘អញនឹងតាំងសេចក្ដីសញ្ញាអញ’ ដែរ (៦:១៨) ប៉ុន្តែកិរិយាសព្ទ (ពាក្យដែលបង្ហាញសកម្មភាព) នៅទីនោះ ជាពាក្យហេព្រើរមួយផ្សេងទៀត ដែលមានន័យថា ‘លើកឲ្យឈរឡើង’។ កន្លែងដំបូងក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរ ដែលពាក្យ ‘សេចក្ដីសញ្ញា’ និង ‘កាត់’ លេចឡើងជាមួយគ្នា គឺលោកុប្បត្តិ ១៥:១៨ នេះឯង។ នៅថ្ងៃដែលភ្លើងឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ ព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរបានកត់ជាលើកដំបូងថា ‘កាត់សេចក្ដីសញ្ញា’។

៥. រឿងមួយទៀត · ព្រះយេហូវ៉ាដែលនាំចេញ

សូមយើងត្រឡប់ទៅព្រះបន្ទូលដំបូងនៃអត្ថបទថ្ងៃនេះវិញ៖ «…អញជាព្រះយេហូវ៉ា ដែលនាំឯងចេញពីស្រុកអ៊ើររបស់សាសន៍ខាល់ដេ…» (១៥:៧)។ ព្រះជាម្ចាស់បានណែនាំព្រះអង្គដល់អាប់រ៉ាមបែបនេះ។

ការណែនាំនេះ ត្រូវបានឮម្ដងទៀតនៅពេលក្រោយ។ រាប់រយឆ្នាំក្រោយមក ពូជរបស់អាប់រ៉ាមបានរួចពីភាពជាបាវបម្រើនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ ហើយមកឈរនៅមុខភ្នំស៊ីណាយ។ ពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានបញ្ញត្តិដប់ប្រការ (ច្បាប់ដប់ប្រការ ដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានដល់ប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គ) ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «អញនេះគឺព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង ដែលបាននាំឯងចេញពីផ្ទះពួកបាវបម្រើនៅស្រុកអេស៊ីព្ទមក» (និក្ខមនំ ២០:២)។ ក្នុងភាសាហេព្រើរ ពាក្យ ‘នាំឯងចេញ’ នៅកន្លែងទាំងពីរនេះ ជាពាក្យដដែលទាំងស្រុង គឺ ហូត្សេទីខា (הוֹצֵאתִיךָ) ដែលមានន័យថា ‘អញបាននាំឯងចេញ’។ ក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូល ពាក្យនេះលេចឡើងតែបីកន្លែងប៉ុណ្ណោះ គឺលោកុប្បត្តិ ១៥:៧ ដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អាប់រ៉ាម ហើយនិងនិក្ខមនំ ២០:២ និងចោទិយកថា ៥:៦ ដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានបញ្ញត្តិដប់ប្រការ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរក៏បកកន្លែងទាំងបីនេះ ដោយពាក្យ ‘នាំឯងចេញ’ ដូចគ្នាដែរ។

រឿងដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់ជាមុននៅយប់នោះ ក្រោយមកបានកើតឡើងនៅស្រុកអេស៊ីព្ទនោះឯង។ ពេលមានព្រះបន្ទូលអំពីការលំបាករបស់ពូជអាប់រ៉ាម ព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រាប់ឈ្មោះស្រុកនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់គ្រាន់តែមានព្រះបន្ទូលថា ពូជរបស់អាប់រ៉ាមនឹងត្រូវគេសង្កត់សង្កិន នៅស្រុកដែលមិនមែនជារបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែព្រះអង្គនឹងជំនុំជម្រះសាសន៍នោះ ហើយពូជរបស់គាត់នឹងចេញមក ទាំងមានទ្រព្យសម្បត្តិជាច្រើន (១៥:១៣~១៤)។ ‘ជំនុំជម្រះ’ មានន័យថា វិនិច្ឆ័យ ហើយដាក់ទោស។ ឈុតដែលប្រជាជនបានឃើញនៅភ្នំស៊ីណាយ ក៏ស្រដៀងនឹងឈុតនៅយប់នោះដែរ។ អត្ថបទកត់ថា ប្រជាជនបានឃើញ ‘ផ្លេកបន្ទោរ និងភ្នំហុយផ្សែងឡើង’ (និក្ខមនំ ២០:១៨)។ ពាក្យដែលបកថា ‘ផ្លេកបន្ទោរ’ នៅទីនេះ ជាពាក្យហេព្រើរដូចគ្នានឹង ‘ចន្លុះ’ ក្នុងអត្ថបទថ្ងៃនេះ គឺ ឡាពីដ។ ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបកវាជាពាក្យពីរផ្សេងគ្នា ប៉ុន្តែពាក្យ ‘ហុយផ្សែង’ វិញ មាននៅក្នុងខទាំងពីរ។ ក្នុងព្រះគម្ពីរភាសាហេព្រើរ កន្លែងដែលពាក្យ ឡាពីដ (ចន្លុះ) និងពាក្យ ‘ផ្សែង’ លេចឡើងជាមួយគ្នាក្នុងខតែមួយ មានតែពីរកន្លែងប៉ុណ្ណោះ គឺលោកុប្បត្តិ ១៥:១៧ និងនិក្ខមនំ ២០:១៨។

ដូច្នេះ ភ្លើងដែលឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ មិនមែនគ្រាន់តែជាទិដ្ឋភាពចម្លែកមួយនៅពាក់កណ្តាលយប់ ហើយបាត់ទៅវិញនោះទេ។ រាប់រយឆ្នាំក្រោយមក ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបាននាំអាប់រ៉ាមចេញពីស្រុកអ៊ើរ បាននាំពូជរបស់គាត់ចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទ ដូចដែលព្រះអង្គបានប្រាប់ជាមុននៅយប់នោះ ហើយបានណែនាំព្រះអង្គដោយពាក្យដដែល។

៦. សម្រាប់យើងថ្ងៃនេះ

អត្ថបទនេះទុកឲ្យយើងនូវសារតែមួយ៖ ចំពោះអាប់រ៉ាម ដែលទូលសួរថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’ ព្រះជាម្ចាស់បានឆ្លើយដោយការតាំងសញ្ញា។ នោះគឺនៅយប់ដែលអាប់រ៉ាមដេកលក់ស៊ប់ ហើយភ្លើងបានឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ។ អ្នកដែលទទួលបន្ទុកនៃការរក្សាសេចក្ដីសន្យា មិនមែនអាប់រ៉ាមទេ គឺព្រះជាម្ចាស់។

អត្ថបទមិនបានប្រាប់អាប់រ៉ាមឲ្យបង្ហាញជំនឿឲ្យកាន់តែខ្លាំងទេ។ អ្វីដែលអាប់រ៉ាមបានធ្វើ មានតែយកសត្វមកពុះ ដាក់ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា ហើយដេញសត្វហើរប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក ការដេកលក់ស៊ប់បានមកលើគាត់ ហើយងងឹតយ៉ាងខ្លាំងគួរស្ញែងខ្លាច ក៏បានគ្របលើគាត់ជាមួយគ្នា។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យដឹងថា សេចក្ដីសន្យានឹងបានសម្រេច មិនមែនជាការតាំងចិត្តរបស់អាប់រ៉ាមទេ គឺជាការប្ដេជ្ញាដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ។

យើងក៏មានពេលដែលចង់សួរថា ‘តើអាចដឹងដោយសារអ្វី?’ ដែរ។ មនុស្សម្នាក់ចាប់ផ្ដើមការងារថ្មីច្រើនខែហើយ ប៉ុន្តែនៅតែមិនប្រាកដថា ផ្លូវនេះត្រឹមត្រូវឬទេ។ មនុស្សម្នាក់ទៀតមានថ្ងៃណាត់វះកាត់រួចហើយ ហើយរាល់យប់ គិតតែពីលទ្ធផល។ រាល់ពេលទូរសព្ទពីឪពុកម្ដាយដែលចាស់ជរារោទ៍ឡើង ចិត្តក៏ធ្លាក់ចុះ។ ក៏មានយប់ដែលឪពុកម្ដាយចិញ្ចឹមកូន ហើយសួរខ្លួនឯងតែម្នាក់ឯងថា ‘ធ្វើបែបនេះ តើមិនអីទេ?’។ ពេលនោះ យើងចង់បានការបញ្ជាក់ ហើយចង់ដឹងថា ‘តើអាចដឹងដោយសារអ្វី ថាអ្វីៗនឹងល្អ?’

អាប់រ៉ាមក៏ធ្លាប់ឈរនៅមុខសំណួរនោះដែរ។ ដីនៅតែជារបស់អ្នកដទៃ ហើយគាត់នៅមិនទាន់មានកូនប្រុសនៅឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានស្ដីបន្ទោសសំណួរនោះទេ។ ហើយការប្ដេជ្ញាថានឹងរក្សាសេចក្ដីសន្យា ព្រះជាម្ចាស់មិនបានដាក់លើអាប់រ៉ាមទេ គឺព្រះអង្គបានប្ដេជ្ញាតែព្រះអង្គឯង។ រឿងនេះកើតឡើង ខណៈដែលអាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់។

ព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនបានលាក់ដែរថា សេចក្ដីសន្យានោះនឹងសម្រេចនៅពេលណា។ នៅយប់នោះ ព្រះអង្គបានប្រាប់ជាមុន ទាំងរយៈពេលបួនរយឆ្នាំ ទាំងការលំបាកដែលពូជរបស់អាប់រ៉ាមនឹងជួបនៅស្រុកដទៃ។ ការរង់ចាំរបស់យើងក៏ប្រហែលជាមិនខ្លីដែរ ហើយក្នុងអត្ថបទនេះ ពិបាករកឃើញការសន្យាថា ក្នុងអំឡុងពេលនោះ នឹងគ្មានរឿងពិបាកណាមួយកើតឡើងនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រះជាម្ចាស់បាននាំពូជរបស់អាប់រ៉ាមចេញមក រាប់រយឆ្នាំក្រោយ ដូចដែលព្រះអង្គបានប្រាប់នៅយប់នោះ។ ការរង់ចាំយូរ មិនបានធ្វើឲ្យសេចក្ដីសន្យានោះស្រអាប់ឡើយ។

មុនពេលចូលគេងនៅយប់នេះ ប្រហែលជាល្អ បើអ្នកសរសេររឿងមួយ ដែលជាប់ក្នុងចិត្ត នៅលើក្រដាស ហើយនៅខាងក្រោម អ្នកអាចចម្លងឃ្លាមួយពីអត្ថបទថា ‘ចន្លុះដែលឆេះទៅមកនៅកណ្តាលដុំសាច់ទាំងនោះ’ (១៥:១៧)។ នៅយប់នោះ អាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់ស៊ប់ ហើយក្នុងពេលនោះ ព្រះយេហូវ៉ាបានតាំងសញ្ញា។ សូម្បីតែនៅយប់ដែលយើងដេកលក់ សេចក្ដីសន្យានោះ នៅតែស្ថិតក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

“ឱព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះអម្ចាស់អើយ យើងខ្ញុំក៏មានថ្ងៃជាច្រើន ដែលចង់ទូលសួរដូចអាប់រ៉ាមថា ‘តើយើងខ្ញុំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំនឹកចាំពីព្រះអង្គ ដែលមិនបានស្ដីបន្ទោសសំណួរនោះ ហើយដែលបានតាំងសញ្ញាតែព្រះអង្គឯង នៅយប់ដែលភ្លើងឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ។ សូមឲ្យយើងខ្ញុំជឿថា សេចក្ដីសន្យាដែលយើងខ្ញុំមិនអាចកាន់ខ្ជាប់បានទាំងអស់ ព្រះអង្គកំពុងកាន់ខ្ជាប់ ហើយសូមឲ្យយើងខ្ញុំបានដេកដោយសុខសាន្តនៅយប់នេះ។ សូមបង្ហាញការប្ដេជ្ញារបស់ព្រះអង្គ ដល់អ្នកដែលនៅក្បែរយើងខ្ញុំ ដែលកំពុងមានសំណួរដូចគ្នានេះផង។ អាម៉ែន។”

🕊 របៀបប្រើក្នុងការបម្រើ

សំណួរបើក
សួរថា “មិត្តភក្តិម្នាក់សន្យាថា ‘ថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំនឹងយកមកឲ្យប្រាកដ’។ តើកូនៗអាចដឹងដោយសារអ្វី ថាការសន្យានោះពិត?” ហើយស្ដាប់ចម្លើយរបស់កុមារ (ភ្ជាប់កូនដៃសន្យា បោះត្រា ឬសរសេរលើក្រដាស)។ បន្ទាប់មក និយាយថា “ថ្ងៃនេះ ក្នុងព្រះគម្ពីរ អាប់រ៉ាមក៏បានទូលសួរព្រះជាម្ចាស់ថា ‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី?’ ដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់បានឆ្លើយតាមរបៀបពិសេសមួយ។ តោះ យើងរកមើលជាមួយគ្នា” រួចចូលទៅក្នុងអត្ថបទ។

សកម្មភាព
អានខទី ៧~៨ ជាមួយគ្នា ហើយឲ្យកុមាររកពាក្យដែលអាប់រ៉ាមទូលសួរព្រះជាម្ចាស់ រួចសរសេរលើក្ដារខៀន (បើគ្មានក្ដារខៀន ប្រើក្រដាសធំ) (‘តើទូលបង្គំនឹងដឹងដោយសារអ្វី’)។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាព ‘ពួកសត្វហើរក៏ចុះមកលើខ្មោចនៃសត្វទាំងនោះ តែអាប់រ៉ាមដេញវាទៅ’ ហើយអានខទី ៩~១១ រួចសួរថា “តោះ យើងរកមើលរឿងបីយ៉ាង ដែលអាប់រ៉ាមបានធ្វើ” (យកសត្វមក · ពុះ ហើយដាក់ឲ្យបែរមុខដាក់គ្នា · ដេញសត្វហើរ)។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាព ‘អាប់រ៉ាមក៏ដេកលក់យន់ទៅ’ ហើយអានខទី ១២ រួចសួរថា “បន្ទាប់មក តើអាប់រ៉ាមយ៉ាងម៉េចដែរ?” (គាត់ដេកលក់ស៊ប់)។ បន្ទាប់មក បង្ហាញរូបភាព ‘ចន្លុះដែលឆេះទៅមកនៅកណ្តាលដុំសាច់ទាំងនោះ’ ហើយអានខទី ១៧ រួចសួរថា “តើអ្វីដែលបានឆ្លងកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ?” (គុកភ្លើងហុយផ្សែង និងចន្លុះដែលឆេះ)។ ចុងក្រោយ បង្ហាញរូបភាព ‘នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាម’ ហើយអានខទី ១៨ រួចឲ្យកុមាររកមើលថា អត្ថបទកត់ថា នរណាជាអ្នកតាំងសញ្ញានៅថ្ងៃនោះ (ព្រះយេហូវ៉ា)។ សង្ខេបថា “កាលពីដើម មនុស្សខ្លះធ្លាប់សន្យា ដោយដើរកាត់កណ្តាលដុំសាច់ដែលពុះ។ វាជាការសន្យាដ៏ធ្ងន់ណាស់ ដែលមានន័យថា ‘បើខ្ញុំមិនរក្សាការសន្យា សូមឲ្យខ្ញុំត្រូវដូចសត្វនេះចុះ’។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃនោះ អ្វីដែលឆ្លងកាត់កណ្តាលនោះ មានតែគុកភ្លើងហុយផ្សែង និងចន្លុះដែលឆេះប៉ុណ្ណោះ ហើយអាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់។ ហើយព្រះគម្ពីរកត់ថា នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះជាម្ចាស់បានតាំងសញ្ញាជាមួយអាប់រ៉ាម។ ព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាតែព្រះអង្គឯងថា ‘អញនឹងរក្សាប្រាកដ’”។

ការអនុវត្ត
ឲ្យកុមារបត់ក្រដាសជាពីរតាមបណ្ដោយ ហើយសរសេររឿងមួយដែលពួកគេកំពុងបារម្ភ នៅជួរខាងឆ្វេង (‘ការប្រឡង’ ‘ការផ្លាស់ផ្ទះ’ ‘យាយដែលកំពុងឈឺ’)។ នៅជួរខាងស្ដាំ ឲ្យពួកគេគូររូបចន្លុះមួយ ហើយសរសេរនៅខាងក្រោមថា ‘ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នករក្សាសេចក្ដីសន្យា’។ សង្ខេបថា “សូម្បីតែពេលអាប់រ៉ាមកំពុងដេកលក់ ព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាថា ព្រះអង្គនឹងរក្សាសេចក្ដីសន្យា។ សូម្បីតែនៅយប់ដែលយើងដេកលក់ ព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនភ្លេចសេចក្ដីសន្យានោះដែរ” ហើយឲ្យកុមារយកក្រដាសនោះទៅផ្ទះ ទុកនៅក្បែរកន្លែងគេង។

🖼️ រូបភាពបួនសន្លឹកថ្ងៃនេះ · ចុចឲ្យយូរ ឬចុចកណ្ដុរស្ដាំ ដើម្បីរក្សាទុក

ចន្លុះដែលឆេះទៅមកនៅកណ្តាលដុំសាច់ទាំងនោះ	ពួកសត្វហើរក៏ចុះមកលើខ្មោចនៃសត្វទាំងនោះ តែអាប់រ៉ាមដេញវាទៅ
អាប់រ៉ាមក៏ដេកលក់យន់ទៅ	នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាម

📄 អាជ្ញាបណ្ណរូបភាព CC0 (សាធារណៈ) · ប្រើ កែ និងចែកចាយឡើងវិញដោយសេរី ដោយមិនចាំបាច់បញ្ជាក់ប្រភព។

🤖 រូបភាពទាំងនេះបង្កើតឡើងដោយ AI (Grok)។

---

📚 ចង់បង្រៀនរឿងនេះមែនទេ?

▶ លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ㊽ រាប់ផ្កាយបានឬទេ · អាប់រ៉ាមងើបមើលផ្កាយលើមេឃពេលយប់ ហើយជឿដល់ព្រះយេហូវ៉ា ជារឿងនៅមុនអត្ថបទថ្ងៃនេះភ្លាម
📖 លោកុប្បត្តិ ស៊ីជម្រៅ ⑫ ឆ្អឹងជំនីមួយ · ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ ហើយសង់ស្ត្រី

Origin Bible · Mission Zedero
ទំនាក់ទំនង joypej@gmail.com
✍️ អត្ថបទនេះសរសេរដោយមានជំនួយពី AI ហើយមានមនុស្សពិនិត្យ។
អត្ថបទស្ថិតក្រោម CC BY-NC 4.0។ អាចប្រើដោយសេរីក្នុងគោលបំណងមិនរកប្រាក់ចំណេញ ដោយបញ្ជាក់ប្រភព។